Αφιέρωμα στον Κώστα Μπαλάφα

Στο κέντρο νεότητας του Δήμου Χαλανδρίου έγινε η Φωτογραφική έκθεση αφιέρωμα στον Κώστα Μπαλάφα με φωτογραφίες του από τις δεκαετίες του '50, '60 και '70.

Η έκθεση έγινε με την βοήθεια της Ενωσης Ηπειρωτών Χαλανδρίου και της τοπικής εφημερίδας Φλυαρία.

Τα έργα του καλλιτέχνη προέρχονται από το φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη.

Μόνο αρνητικό ο κακός φωτισμός του χώρου, μικρό το κακό όμως, μιας και με αυτή την πρωτοβουλία το έργο του Μπαλάφα πλησιάζει περισσότερο κόσμο.

History brush στο Element

Εμείς οι φτωχοί κάτοχοι element, ουσιαστικά δεν έχουμε history brush, για τα παιχνίδια μας. Αλλά μικρό το κακό καθώς υπάρχουν ήδη 2 τρόποι για να το ξεπεράσουμε.

Κατ' αρχάς αφού ανοίξουμε την εικόνα στο element, πάμε στο Layer και πατάμε το Duplicate Layer. Έχοντας πλέον στο δεύτερο layer το αντίγραφό μας, πάμε στο enhance (3) convert to Black & White. Στη συνέχεια παίρνουμε το quick selection tool (1) και μαρκάρουμε την περιοχή που μας ενδιαφέρει, αν αστοχήσουμε στo μαρκάρισμα τότε με το subtract from selection (κάτω από το σπιτάκι) καθορίζουμε την περιοχή μόνο που θέλουμε.

Συνεχίζουμε με το eraser tool (2) και σβήνουμε το εσωτερικό της περιοχής.

Ο Δεύτερος τρόπος είναι ο ίδιος μέχρι του σημείου που με το εργαλείο (2) έχουμε μαρκάρει την περιοχή, μετά πάμε με το select (4) και πατάμε το Inverse (5).

Κάνουμε με το Enhance την φωτογραφία μας ασπρόμαυρη και φυσικά θα γίνει όλη εκτός της περιοχής που είχαμε επιλέξει αρχικά.

O τροχός ανακαλύφθηκε πριν χιλιάδες χρόνια, ακόμη και σήμερα όμως αναρωτιόμαστε σχετικά με αυτόν. Έτσι και στο φωτοσοπ, κάπου, κάποτε, κάποιος, θα το έχει πει, όμως πολλοί ψάχνονται ακόμη και για τα παλιά θέματα.

Καλές αναζητήσεις και καλό ψάξιμο στα πειράματά σας.

Παρίσι

Απο καφέδες τίποτα το ιδιαίτερο.
Seine ή Σηκουάνας.
Γλυκά Αραβικής καταγωγής στα σοκάκια του Quartier Latin
Στούς κήπους του Λουξεμβούργου ( Jardin du Luxembourg ).
Μέσα στο Λούβρο ένας απο τούς πολλούς αντιγραφείς.

Κάθησα αρκετή ώρα και την παρακολουθούσα, ακόμη και στίς λεπτομέρειες το χέρι της δούλευε με ακρίβεια και ταχύτητα.
Λούβρο, εδω κατοικούν η Αφροδίτη της Μήλου, η Απτερος Νίκη και χιλιάδες άλλα εκθέματα απο όλο τον κόσμο. Σε μια ημέρα πάντως δεν πρόκειται να δείτε τίποτα.
Στον προαύλιο χώρο του κέντρου Pompidou, πίσω διακρίνεται η εκκλησία Saint Merri.

Στα αρνητικά που με ενόχλησαν ήταν το βρώμικο μετρό, η ανυπαρξία καταλόγων στα Αγγλικά και η έλλειψη καλού καφέ.

Η ύπαρξη αυτόματων τουαλετών σε πολλά σημεία της πόλης και άπειρων ποδηλάτων για ενοικίαση, σώζουν την κατάσταση.

Να μην πούμε για το πυκνότατο και ταχύτατο δίκτυο των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Σε Λεωφορεία και τρένα το κάθε δρομολόγιο κοστίζει 1,80 ευρώ, να προτιμήσετε κάρτες πολλαπλών διαδρομών.

Το φαγητό είναι ακριβό και καλό.

Με 172 μουσεία, σίγουρα κάποιο θα σας ενδιαφέρει.

Η Μονμάρτη είναι ίσως το καλύτερο μέρος για περπάτημα στο Παρίσι.

Σαν εποχή το καλοκαίρι είναι καλύτερο, καθώς έχουμε μεγαλύτερη μέρα, ποταμόπλοια που δουλεύουν και θερμοκρασίες φιλικότερες για εμάς τούς Μεσόγειους.

Σε όλες τις χώρες η επαρχία είναι πάντα προτιμότερη απο την πρωτεύουσα, έτσι κι εδώ, αν υπάρχει άνεση χρόνου, ενοικιάστε αυτοκίνητο και περιηγηθείται την χώρα.

Κάστρα του Λίγηρα, Νορμανδία, Αλπεις εκεί θα συναντήσετε την άλλη Γαλλία.

Δοκιμάστε να ταξιδέψετε στην επαρχία με ποδήλατο, θα εκπλαγείτε ευχάριστα.

Καλό σας ταξίδι.

Un autre jour a Paris

Ακόμη μια μέρα κύλησε στην πόλη του φωτός με πολύ περπάτημα και μπύρα.

Το ενδιαφέρον σχεδόν αποκλειστικά σε Monmarte και Marai.

Σοκολατένιες γεύσεις σε οτι σχήμα επιθυμείτε.
Απο κάποια άλλη εποχή, ίσως στο παρελθόν να έπαιζε σε κάποιο Cabaret σαν αυτά που όπως μοναδικά ήξερε να απεικονίζει ο Toulouse Lautrec.
Το βασίλειο του τυριού, αποκλείεται να φύγεται χωρίς να δοκιμάσετε.
Οι συμμετέχοντες σε βόλτα κλασικών κερνάνε σαμπάνια και σαλάμι για πρωϊνό τον φωτογράφο. Τότε το merci βγαίνει πραγματικά απο την καρδιά.
Γεύσεις με βάση ψωμί, τυρί και αλλαντικά.
Ο γνωστός μας "βάτραχος", άψογα συντηρημένος.
Ο Αναβάτης του δίχρονου Terrot έχει μόνο τα απαραίτητα για το ταξίδι του.

Μπαγκέτα παριζιάνικη και ενα μπουκάλι κρασί. Ετσι ταξίδευαν κάποτε.
Πατρική φροντίδα ή μαθαίνουμε πως να κυκλοφορούμε σωστά στούς δρόμους απο μικρή ηλικία.

Μια μέρα στο Παρίσι

Το τάμα των Γιαπωνέζων να παντρευτούν και να φωτογραφηθούν στο Παρίσι, έγινε.

Εδω ποζάρουν πάνω στην γέφυρα Ponte de la Concorde.
Τα ενδιαφέροντα των κυριών στην πόλη του φωτός.
Ανεβαίνοντας στα Ηλύσια πεδία ή Champes Elysse, ο ήλιος μας αποχαιρετούσε, ευτυχώς, γιατί ο Δήμος κάνει ωραία φωταγώγηση.
Ο γνωστότερος ίσως πύργος στον κόσμο, ψηλώνει 17 εκατοστά κάθε φορά που έχει ήλιο λόγω διαστολής.
Ο Remi Gaillard, έγινε γνωστός απο τα βίντεο που αναρτά στο you tube με πλάκες που κάνει σε ανυποψίαστους. Εδώ υπερ-κάλυψε την πασίγνωστη λεωφόρο με το όνομά του.

Απίστευτες ώρες περπάτημα, ευτυχώς κάνει κρύο και δεν ιδρώνουμε.

Αλλαγή σελίδας στην Τυνησία

πηγή enet.gr

Πρίν χρόνια είχα ταξιδέψει στην Τυνησία.

Εφτασα βράδυ με το καράβι στο λιμάνι της Καρχηδόνας προερχόμενος απο την Σικελία.

Απο την Καρχηδόνα μέχρι την πρωτεύουσα Τύνιδα η απόσταση είναι πολύ μικρή.

Στην Τύνιδα μπαίνοντας διασχίζουμε την κεντρική λεωφόρο Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, όπου και κατέλυσα στο πρώτο σχεδόν ξενοδοχείο που βρήκα.

Την μηχανή την πάρκαρα στο υπόγειο πάρκινκ του. Ενα έντονα βαμμένο πράσινο στο οποίο φυσικά και εδώ όπως και σε όλη την διαδρομή που έκανα, δέσποζε παντού το πορτραίτο του Μπέν Αλι.

Μέσα σε εκείνο το πάρκινκ με τα έντονα χρώματα και την γιγαντογραφία του προέδρου, κατάλαβα ότι ο λαός πρέπει να πρεσάρεται.

Τελικά σήμερα μετά απο 23 χρόνια ο πρόεδρος , εγκατέλειψε την χώρα.

Στην φωτό πιο πάνω, ο πρόεδρος επισκέπτεται στο νοσοκομείο το πρώτο θύμα των ταραχών, τον υπαίθριο οπωροπώλη που αυτοπυρπολήθηκε.

Η Τυνησία είναι μια υπέροχη χώρα και ο λαός της κάποια στιγμή θα ξαναβρεί την ηρεμία του.

Ταξιδέψτε τη και δεν θα χάσετε.

Yannis Efraimidis World Travelling Photo

Πάνε κάπου 15 χρόνια που είχαμε να συναντηθούμε και σήμερα εντελώς απρόσμενα, κάπου στα 33.000 πόδια, συνάντησα τον παλιό πρόεδρο της ΛΕΜΟΤ.

Αργότερα ασχολήθηκε και με τον χώρο των κλασσικών μοτοσυκλετών καθώς και με ταξίδια ανα τον κόσμο, με οποιοδήποτε μέσο.

Στο γεμάτο φωτογραφίες site του πολυταξιδεμένου Γιάννη, οι παλιότεροι θα θυμηθούν γνώριμα πρόσωπα που έδρασν πρίν δύο και τρείς δεκαετίες στο χώρο της μοτοσυκλέτας και κυρίως θα ταξιδέψουν την υδρόγειο.

Ο Ανθρωπος

Στην Κολωνία με φωνάζανε ο Έλληνας,

όταν ερχόμουν στην Ελλάδα, με φωνάζανε ο Γερμανός.

Τούς είπα αφού δεν ξέρετε εσείς τι είμαι,

τότε θα το αποφασίσω εγώ.

Και έγινα άνθρωπος.

Χρήστος Ντάσιος

Ηθοποιός - Σκηνοθέτης

Έλληνας μετανάστης 2ης γενιάς, από την εκπομπή διασπορά της ΕΤ3.

Παρατηρώντας την πόλη μου.

Τι μποτιλιάρισμα κι αυτό σήμερα.

Τα πάντα ακινητοποιημένα και κάπου κοντά σε κάποια γειτονιά του κέντρου, το βλέμμα μου ταξιδεύει ανάμεσα από δύο κάδους απορριμάτων και πέφτει σε ένα τεχνολογικό θαύμα μιας άλλης εποχής.

Το μπροστινό κάποιας παλιάς BMW, ισως R60 η R69, μου θύμισε το δημιούργημα της Blitz Motorcycles.

Αυτές οι μοτοσυκλέτες γράψανε ιστορία, στήσανε νοικοκυριά, ζήσανε φαμίλιες από αυτές.

Θαύμασα την δουλειά του μπροστινού που με την σχεδίασή του, προσέφερε ακαμψία στο μπροστινό. Με γρασαδόρους μάλιστα σε όλο το σύστημα, κάτι που ακόμα και σήμερα αποφεύγουν να κάνουν λόγω κόστους και μιλάμε για σχεδιάσεις του 40 -50.

Κάποια παλιά άρθρα νομίζω στο Motosport (το θυμάσται?) ή και στο ΜΟΤΟ, με συγγραφέα τον Μιχάλη Σταγκωνάκη για τις Brough Superior ή για τίς Black Vincent shadow θα σας άλλαζε γνώμη για τα "σαραβαλάκια".

Το καλό με το αυτοκινητο-μποτιλιάρισμα είναι ότι παρατηρείς πράγματα που σαν οδηγός μοτο δεν τα προλαβαίνεις.

Salomon Elios Mid GTX

Το περπάτημα δεν είναι μόδα, είναι ανάγκη για καλύτερη υγεία.

Μιας και αυτή ειδικά την εβδομάδα αναμένεται να ρίξω πολύ χιλιόμετρο, απέκτησα τα salomon elios mid gtx, ενα παλιό μοντέλο που έχει ήδη αποσυρθεί, δεν παύει όμως να είναι ένα καλό μποτάκι .

Το walking.org τα έχει βγάλει ως ένα από τα καλύτερα μποτάκια βαδίσματος (αν δεν τα παίρνουνε κι αυτοί από κάπου). Μόνο η γλώσσα με στεναχώρησε για αρχή και για κορδόνια θα προτιμούσα λάστιχα - quicklase - για καλύτερο έλεγχο και πίεση αντί για τα κορδόνια. Επίσης ένα ακόμη αρνητικό είναι η μεμβράνη Gore Tex, μιας και μετά από καιρό μπουκώνει ως συνήθως.

Η αγορά έγινε από κατάστημα της γειτονιάς μου. Ελπίζω να τα πάω καλά μαζί τους καθώς η salomon φημίζεται για τα άρτια τεχνικά υποδήματα βαδίσματος και ορεινού τρεξίματος.

Καθημερινά για προπόνηση ξεπερνάω τα 10.000 βήματα.

Οι παρέες φτιάχνουν την ιστορία

Όποιος έχει το όχημα που αναφέρει η ταμπέλα επιτρέπεται μόνο να σταθμεύσει.

Απόλαυση να ακούς το δικύλινδρο μοτέρ να γουργουρίζει

Δεν θα το πιστεύετε πως στρίβει το υποτιθέμενα βαρύ Guzzi.
Κι όμως το παρών KTM 950 Adventure έχει ήδη πάνω από 130.000 χιλιόμετρα.

Το περίεργο όμως βρίσκεται στον ιδιοκτήτη.

Ο Σωτήρης είναι κοντράκιας, με ειδικότητα στην καταδίωξη supersport εξ Ιαπωνίας, αλλά και χιλιομετροφάγος, για καφέ στα Γιάννενα και το βράδυ πίσω Αθήνα για μπύρες.

Keihin FCR και Akrapovic, ολοκληρώνουν την εικόνα του απόλυτου.

be strong org gr

ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ

Η κοινωφελής μη κερδοσκοπική οργάνωση φίλων του Καρκίνου ζητάει την υποστήριξή μας.

Με ενα απλό τηλεφώνημα στο 901 11 150 150 και με χρέωση 3,86 ευρώ, έως τίς 15 Ιανουαρίου, θέλουν να υπάρξει ενας ελάχιστος αριθμός κλήσεων σε αυτό τον αριθμό, προκειμένου να κρατήσουν το τετραψήφιο νούμερο 1069, δικό τους.

Ας μην ξεχνάμε οτι η διαχείρηση της άγνοιας και του πόνου θέλει ενα νούμερο επικοινωνίας βολικό για όλους.

Περισότερες πληροφορίες στο site της οργάνωσης be strong .

Καταστροφή στην Αυστραλία

Photo : Jack Tran & news.com.au

Τι να πεις για αυτή την καταστροφή, εδώ δεν έχει ανάμειξη ο άνθρωπος, οι κυκλώνες και αντικυκλώνες επηρεάζουν το κλίμα της παραλιακής περιοχής του queesland και έχει συμβεί ότι έχει συμβεί.

Απίστευτη καταστροφή.

Ακόμη συνεχίζουν να κινδυνεύουν άνθρωποι και από ότι λένε το χειρότερο ακόμη δεν έχει περάσει.

Βλέπεις ανθρώπους να κάθονται σε στέγες σπιτιών και όλα δίπλα τους να έχουν πλημμυρίσει.

Είμαστε ανίσχυροι απέναντι στη φύση.

Διόδια απο αύριο

Φυσικά και θέλουμε να πληρώνουμε διόδια, δεν είμαστε τσαμπατζήδες, όταν όμως αποκτήσουμε δρόμους.

Μέχρι τότε γιατί να πληρώνουμε ?

Οσοι έχετε ταξιδέψει στην Νότια Ιταλία θα έχετε διαπιστώσει ότι η εκεί Superstrada αντίστοιχη των δικών μας αυτοκινητοδρόμων και της Εγνατίας οδού, είναι εντελώς δωρεάν. Στην Βόρεια Ιταλία εκεί που κυκλοφορείται σε Autostrada που αντίστοιχο στην Ελλάδα δεν υπάρχει, τότε εκεί δίνεται κάποιο αντίτιμο

Σε Αυστρία και Ελβετία, πληρώνεται ένα ευτελές ποσό για ετήσια κυκλοφορία.

Σε Γερμανία με την απίστευτη autobahn, κινείστε εντελώς δωρεάν, όπως από ότι θυμάμαι ακόμη δωρεάν κινείστε και σε Λουξεμβούργο, Βέλγιο , Ολλανδία, Δανία, Σουηδία, Φιλανδία και Νορβηγία η οποία σημειωτέον έχει απίστευτο αριθμό τούνελ και πλην της εισόδου στην πόλη του Bergen κινείστε παντού δωρεάν.

Η Ισπανία μόνο σε ένα μικρό δίκτυο στα Βόρεια και στις Γαλλικές Autoroute πληρώνετε, ενώ σε Αγγλία και Ιρλανδία δεν είχα πληρώσει τίποτα.

Αντιλαμβάνομαι ότι ως φτωχή χώρα, ίσως να μην υπάρχει η δυνατότητα για δωρεάν χρήση αυτοκινητοδρόμων, όμως ρε μπαστουνόβλαχοι, ΔΕΝ έχετε το δικαίωμα να μου απλώνετε το χέρι για είσπραξη στα διόδια της Πάτρας, ερχόμενος για Αθήνα, στον Αυτοκινητόδρομο Πατρών Κορίνθου.

Το πιο σύντομο ανέκδοτο, Αυτοκινητόδρομος Κορίνθου - Πατρών, χα χα χα.

Οταν με το καλό μας παραδώσετε έργο, πολύ ευχαρίστως να πληρώσω ένα φυσιολογικό αντίτιμο για το κοινωνικό αγαθό που θα είναι σε χρήση τότε.

Ως τέτοιους δρόμους αντιλαμβάνομαι αυτούς που έχουν τσιμεντένιο διάζωμα τύπου jersey στην μέση, τουλάχιστον δυο λωρίδες συν μία ανάγκης. Βαριά περίφραξη θα προφυλάσσει την πανίδα της περιοχής, το αντίθετο από ότι συμβαίνει δηλαδή στην Εγνατία

Φυσικά τα δολοφονικά κιγκλιδώματα θα πάνε στην υψικάμινο για ανακύκλωση και δεν θα τα ξαναχρησιμοποιήσετε.

Οπου δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά θα χρησιμοποιηθούν διπλή σειρά κιγκλιδωμάτων πάνω-κάτω, γιατί σε αντίθετη περίπτωση με μονό κιγκλίδωμα δολοφονούνται μοτοσυκλετιστές

Θα υπάρχουν σταθμοί ανεφοδιασμού καυσίμων, ύπνου και πρόχειρων επισκευών ανα τακτά διαστήματα. Φυσικά όχι λακκούβες και μπαλώματα.

Κάπως έτσι είναι οι αυτοκινητόδρομοι

Μέχρι τότε, ο θεός να βάλει το χέρι του.

Η παρέα των κλασικών

photo : D & C Classic Motor Cycles UK

Τα κλασικά οχήματα αρχίζουν να αποκτούν παγκόσμια, τη θέση που τούς αξίζει, όχι στο μουσείο, αλλά όλο και συχνότερα στον δρόμο.

Η υπερδραστήρια Ελληνική λέσχη φίλων κλασικής μοτοσικλέτας εκτός απο τίς διοργανώσεις rallye και διάφορα άλλα γεγονότα, εκδίδει και ένα περιοδικό, το "κραδασμοί".

Η τελευταία του άκρως ενδιαφέρουσα θεματογραφία, αναλώνεται σε θέματα σχετικά με τις κλασικές μοτοσυκλέτες φυσικά .

Μάθετε πώς θα γίνεται και επίσημα κλασσικοί, όχι σαν κάποιους πονηρούς βέβαια που πήγαν μόνο και μόνο για να γλυτώνουν τα τέλη κυκλοφορίας. Επίσης ένα τεχνικό άρθρο για επισκευή μπροστινού συστήματος από Norton Atlas 1966, μια διαδρομή στη Route 66, παρουσίαση του Vincent Comet 500 του 1950, η ιστορία της MEGO ή ΜΕΓΚΟ (ελληνική εταιρία παραγωγής μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων με έδρα τον θεσσαλικό κάμπο) και άλλα πολλά.

Επίσης η λέσχη ετοιμάζει στις 16 Ιανουαρίου τον Γύρο Αθήνας.