ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 
Απο την Web Art έλαβα αυτή την κάρτα και μιας και μου άρεσε την μοιράζομαι μαζί σας.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν σηκώνει κεφάλι;
Πριν από 2 ημέρες
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
NORDKAPP 1995
Το ταξίδι αυτό το εμπνεύστηκα και διδάχτηκα το πώς θα το κάνω, απο τούς Αγγελο Σινάνη και Κώστα Ανδρόνικο, μέλη της ΛΕΜΟΤ.Επίσης η εμπλοκή μου σε χειμερινές καταστάσεις με την παρέα του ΚΕΡΑΣΙ Club, με βοήθησαν να νοιώθω οικεία στον Βόρειο Πολικό Κύκλο.
Καλοκαίρι του 1995.
H Μοναξιά στην πόλη είναι αβάσταχτη, στο ταξίδι είναι εμπειρία.
Ενα (υποτίθεται) μοναχικό ταξίδι στον 71ο παράλληλο.
Αφού έδωσα το DUCATI για ένα κομμάτι ψωμί, σειρά είχε να αποκτήσω μια αλεξίσφαιρη και απροβλημάτιστη μοτοσυκλέτα.
Δεδομένου ότι η μοτοσυκλέτα είναι γένους θηλυκού, δεν θα ήταν δυνατόν η συμβίωση μαζί της να μην είναι απλά υπέροχη, πόσο μάλλον όταν την αφήνεις να ξεδιπλώσει τις χάρες της σε ένα ταξίδι με διάρκεια ενα μήνα στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης.
Δεν είναι κατόρθωμα, πάνε και ποδηλάτες, απλά ήταν το δικό μου Everest.
Πρώτο ταξίδι λοιπόν με γιαπωνέζικο μηχανάκι ,HONDA XL 600V TRANSALP .
Το μεγαλύτερο μου ταξίδι χωρίς να συναντήσω κανένα πρόβλημα, εκτός απο την αλυσίδα που τα είχε παίξει απο τις πολλές και ατελείωτες βροχές του Βόρειου Ημισφαιρίου και, στην Huesca της Ισπανίας την άλλαξα.
Αν έκανα άλλες 27,4 φορές αυτό το ταξίδι θα έφτανα στην Σελήνη .
Πηγή εντυπώσεων και γνωριμιών ήταν όλο το ταξίδι, καμιά σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη , τα Νορβηγικά τοπία απέχουν μακράν όλων.
Απο την Πάτρα το καράβι έπιασε λιμάνι στη Βενετία.
Μεγάλο πλεονέκτημα το βορειότερο λιμάνι της Αδριατικής καθώς σου δίνει ενα προβάδισμα 400 χλμ. περίπου έναντι της Αγκώνας.
Η ταχύτερη είσοδο στην Νορβηγία σε συνδυασμό με την χαμηλή ΜΩΤ της Transalp, απαίτησε 2 μέρες oδήγημα με 1.000 και 900 χιλιόμετρα αντίστοιχα (διανυκτέρευσα στο κέντρο της Γερμανίας στο Kicherheim) και φτάνοντας βράδυ στο Hirtshalls της Δανίας, μπαίνω στο νυχτερινό καράβι για Νορβηγία. Μην φανταστείτε βέβαια οτι οδηγούσα νύχτα, εδω πάνω ο ήλιος χάθηκε στίς 23:45.
Μέχρι να μπώ στο καράβι επισκέφτηκα ενα εστιατόριο και δοκίμασα μοσχάρι με μαρμελάδα βατόμουρο.
Το ξημέρωμα με βρήκε στο Νορβηγικό λιμάνι του Kristiansad
Απο την αρχή εισόδου στην χώρα, απο τα νότια ακόμη άρχισε ο πάγος και το χιόνι, στην περιοχή του Evje το κλίμα έγινε πιο εύκρατο , στο Grotli και στο Geiranger περιοχές βόρεια του Bergen, έμεινα και πάλι άλαλος .
Συνέχεια στο περίφημο Golden Route με τα επιβλητικά Fjord, έτσι γέμισα μπαταρίες για να φτάσω απο το βαρετό Trondheim μέχρι το σημείο διάσχισης του Βόρειου Πόλου σε στίγμα 66 μοίρες βόρειο πλάτος, λίγο πιο βόρεια απο το Mo i Rana.
Στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχε μνημείο για τους πεσόντες Σέρβους .
Στην διάρκεια του Β Π.Π. (2ος Παγκόσμιος πόλεμος) οι Κροάτες σαν συνεργάτες των Ναζί που ήταν, απέστελναν τους ορθόδοξους Σέρβους σε τούτα εδω τα άγρια και αφιλόξενα μέρη, μιας και εκείνα τα χρόνια οι Ναζί φοβόντουσαν τυχόν απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων στην Νορβηγία , και είχαν ανάγκη απο εργατικά χέρια για την κατασκευή δρόμων και άλλων αμυντικών έργων.
Τα τοπία είναι απερίγραπτα όμορφα και επιβλητικά, πότε-πότε την μονοτονία του παραδεισένιου τοπίου σπάει κάποιος τάρναδος που θέλει να περάσει τον δρόμο , αν αυτοί οι τάρανδοι υπήρχαν στην Ελλάδα , ποιός άραγε θα υπάκουε στον νόμο και δεν θα σκότωνε αυτά τα υπέροχα ζώα .
Απο ενα καταυλισμό λαπώνων αγόρασα κέρατα τάρανδου για 30 κορώνες, μικρό σχετικά ποσό.
Οσο ανέβαινα βόρεια τόσο η θερμοκρασία έπεφτε , τώρα πια όλο και πιο συχνά έπεφτα σε καταιγίδες, απλά τώρα πήγαινα μόνο για την σημαία , δεν πίστευα οτι βορειότερα θα είναι ωραία , ευτυχώς διαψεύστηκα .
Στο δρόμο πολύ μοναξιά μιας και δεν συναντούσα τίποτα , πιο πολλοί οι τάρανδοι παρά οι άνθρωποι .
Το ταξίδι προς τα Βόρεια συνεχίστηκε για ημέρες .
Η κασέτα με Χιώτη και Καζαντίδη έχει λιώσει πια μέσα στο walkman απο το συνεχές παίξιμο.
Κάτι που διαπίστωσα στην αλλοδαπή είναι η ανάγκη για Ελληνικά ακούσματα.
Δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο χωρίς Μουσική .
Δεν έχω λείψει ποτέ περισσότερο απο μήνα απο την Ελλάδα και όμως την νοσταλγούσα.
Τουλάχιστον σταμάτησα να κοροϊδεύω αυτούς που μαζί τους παίρνουν σακουλάκι με άμμο απο την πατρίδα, όταν έφευγαν μετανάστες.
Βράδυ έφτασα και διέσχισα το πέρασμα για το νησί του Magerøya, (στη βόρεια άκρη αυτού του νησιού βρίσκεται το ανεμοδαρμένο NORDKAPP σε στίγμα 71ο 10’ 21’’) ευτυχώς βρήκα αμέσως camping με το που βγήκα στο νησί , στο νότιο άκρο του , και πέφτω για ύπνο , κατά τις 01:00 τα μεσάνυχτα με ξύπνησε ο δυνατός ο ήλιος.
Η Καταιγίδα είχε περάσει, περασμένα μεσάνυχτα πια και ο ήλιος δεν σε αφήνει να κοιμηθείς, δεν χάνω ευκαιρία, καβάλησα το TRANSALP και ξεχύθηκα να ρουφήξω το άγνωστο και πολύφημο νησί.
Ο ήλιος του Μεσονυχτίου, φαινόμενο που μπορείτε να το δείτε αν έρθετε μέχρι εδώ, απο 14 Μάη έως τίς 30 του Ιούλη.
Το Χαλάνδρι απο εδώ απέχει μόλις 5.275 χιλιόμετρα.
Υπάρχει και αεροδρόμιο (Honningsvag) για όσους βαριούνται να οδηγήσουν και έχει φυσικά συνδετικές πτήσεις με το Oslo.
Εδώ πάνω η ζωή καταντάει (ίσως βαριά λέξη για τούς πλούσιους Νορβηγούς) επιβίωση. Δεν χρειάζεται να δεί κάποιος τον δύστροπο καιρό, φαίνεται και απο τίς δορυφορικές, που σημαίνει πολύ ώρα κλεισμένος μέσα στο σπίτι.
Το τρομερό νησί του Magerøya κάτω απο τις συνθήκες που το πέρασα στις 03:00 το βράδυ , με τον ήλιο δίπλα μου , με έκανε να μην ξέρω πως να αντιδράσω , απο την υπερβολική ομορφιά του τοπίου . Οταν έφτασα Honningsvag πιστευα οτι μια διανυκτέρευση ήταν αρκετή , στις 01:00 που σταμάτησε η καταιγίδα όλος ο κόσμος άρχισε να κατευθύνεται βόρεια προς το Nordkapp για να θαυμάσει αυτό το τοπίο . Πρώτη μου φορά κινδυνεύω με εγκεφαλικό απο την υπερβολή του τοπίου, αν είναι έστι ο παράδεισος τότε προλαβαίνω να μετανοήσω .
Το βιβλίο της σειράς «Οι Μπλέ Οδηγοί», αναφέρουν σχετικά ότι πρόκειται για κατόρθωμα κ.λ.π. κ.λ.π.. Τίποτα απο αυτά δεν είναι ακριβές. Μην μασάτε.
Στα βουνά της Ελλάδας έχω ζήσει με την παρέα πολύ χειρότερες στιγμές.
Το Nordkapp ειδικά για μας τους Μοτοσυκλετιστές είναι κάτι σαν το everest των ορειβατών, η αλήθεια είναι όμως οτι το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να έχεις άδεια 12 ημερών τουλάχιστον και αγάπη για το οδήγημα, τίποτα άλλο, τόσο απλά.
Η δεύτερη διανυκτέρευση στο Nordkapp δεν ολοκληρώθηκε, καθώς η καταιγίδα που ξέσπασε στίς 03:30 το βράδυ, εκτός του οτι με ξύπνησε, μιάς και το ύφασμα της σκηνής ακουμπούσε στο προσωπό μου, μου έσπασε και το igloo μου.
Την νύχτα την έβγαλα στο καφέ του camping φτιάχνοντας απανωτούς Ελληνικούς και γράφοντας στο ημερολογίό μου, σχεδόν μέχρι τίς 07:00, ώρα που άνοιγε το πορθμείο και το φέρυ θα με πέρναγε απέναντι. Στίς μέρες μας οι Νορβηγοί έχουν φτιάξει τούνελ και το φέρυ έχει καταργηθεί.
Οι Ξένοι (στην πλειονότητα Γερμανοί) μοτοσυκλετιστές, αντί του αντισκήνου προτιμούν το Hitja , ξύλινα σπιτάκια εντός του camping, λίγο πιο ακριβά αλλά δεν κουβαλάς, δεν βρέχεσε, δεν κρυώνεις και άλλες λεπτομέρειες για πολιτισμένους.
Η Διαδρομή της Φιλανδίας αντί για 4 ημέρες με απογοήτευσε και έκανα 2 ημέρες , περνώντας τον φινλανδικό πολικό κύκλο που στα τοπικά λέγεται ΝAPAPIIRI σταμάτησα για καφέ , οι Φιλανδοί χαρακτηρίζονται σαν πιο κακοντυμένοι απο τους άλλους σκανδιναβικούς λαούς , οι 60.000 λίμνες είναι ωραίες μόνο στις φωτογραφίες , στην πραγματικότητα είναι γεμάτες κουνούπια , σκόνη , σπόρους και φυσική βρωμιά στην επιφανειά τους, τις σιχάθηκα τόσο που ούτε σάουνα δεν ήθελα να κάνω. Τα κουνούπια οσο πιο βόρεια τόσο πιο πολλά, τουλάχιστον στον νότο προς το TURKU δεν υπήρχε τίποτα απο τα αιμοσταγή έντομα.
Ακόμη και σε parking δεν τόλμαγα να βγάλω το κράνος, ενω στο camping ήμουνα ταυτόχρονα με 2 φιδάκια και με λοσιόν.
Οι θερμοκρασίες ευνοούν την ύπαρξή τους, καθώς απο τούς 6 βαθμούς στην Νορβηγία περάσσαμε στούς 21 !!!.
Τα φυλετικά χαρακτηριστικά των σκανδιναβών είναι διαφορετικά μεταξύ τους , οι φιλανδοί μοιάζουν με τα άλλα έθνη της βαλτικής , και απο οτι λένε τουλάχιστον προέρχονται απο Ουγγροτουρκικά φύλλα , με περιέργα ζυγωματικά , οι Σουηδέζες είναι κούκλες , και οι Νορβηγέζες πολύ λευκές για να είναι ωραίες .
Οι Νορβηγέζες μοιάζουν με τις Ολλανδές για χρήση μόνο στην αναβροχιά , οι Σουηδέζες δίκαια καταλαμβάνουν μια θέση στο πόντιουμ μαζί με τους άλλους τους θεοκόματους τις Πολωνέζες και Ιρλανδέζες
Ευτυχώς απο την βαρετή κάθοδο της φιλανδίας αποζημιώθηκα στην Σουηδία .
Απο το ödeshog μέχρι το πιο νότιο λιμάνι της Σουηδίας του Trelleborg μια διαδρομή ωραία , με λίγες λίμνες, γεμάτες νούφαρα , χωρίς καμμιά βρωμιά κύλισαν απολαυστικά το ταξίδι .
Απο το Σουηδικό λιμάνι του Trelleborg με το καράβι βγήκα στο Sassnitz , όπου και έμεινα . Στο καράβι είχα και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με Σουηδό φοιτητή της Ιστορίας αφού πιάσαμε κουβέντα για τον Β' παγκόσμιο Πόλεμο μου είπε οτι η στάση της Σουηδίας του έμοιαζε πιο πολύ με προδοτική , ενώ έδειχνε δέος για τους αγώνες των Ελλήνων .
Μπαίνοντας στην Πολωνία ξεκίνησα με πρόθεση να μπώ για δυο ώρες, μόνο για την σημαία δηλαδή και τελικά έμεινα 2 ημέρες, τα πάντα τσάμπα, με 10.000δρχ. καλυψα φαγητό διαμονή , καύσιμο , μπύρες , και μου έμειναν και λεφτά .
Το μόνο άσχημο στη Πολωνία , είναι οτι κινδυνεύεις να σκοτωθείς , αν κάνεις το σφάλμα να κοιτάς τις Πολωνέζες ενώ οδηγάς , λες και ο Θεός όλες τις καλές τις πέταξε εδώ, το κακό είναι οτι με κοίταζαν και πολλές απο αυτές , βέβαια βοήθαγε και η μηχανή , μιας και δεν κυκλοφορούν δυτικές μοτοσυκλέττες λόγω σχετικής φτώχειας τότε. Δύο ημέρες στην Πολωνία , με μεγάλη ηλιοφάνεια , και το 90 % των γυναικών κυκλοφορούσε με μίνι, (τώρα πια ξυρίζονται, γιατί το 88 στην Ουγγαρία είχα πάθει σόκ) αυτές τις δύο ημέρες κινδύνεψα αρκετές φορές . Τι γυναικάρες ήταν αυτές ?????
Ζαλισμένος ακόμη εγκαταλέιπω την χώρα και μπάινω στην Τσεχία , χώρα που και αυτή φημίζεται για το αθενές φύλο , αλλά δεν έχει την επίδοση της Πολωνίας . Ετσι εξηγείται γιατί η Πρωσία ήταν ανέκαθεν το νυφοπάζαρο για τους ευγενείς της Ευρώπης , απο αυτό το νυφοπάζαρο για καλή μας τύχη προήρθε και η Αικατερίνη η Μεγάλη .
Η Πράγα για δεύτερη φορά με εντυπωσιάζει , το ταξίδι συνεχίζεται με κατέβασμα νότια , απο το Liechtenstein, Ελβετία και πάλι στην βαρετή Γαλλία, απο την οπoία μόνο η Τουλούζη μου άρεσε .
Μπαίνοντας Ισπανία οι συνεχείς βροχοπτώσεις είχαν εξαντλήσει την ζωή της αλυσίδας, την οποία στην Huesca πλέον την ξεφορτώθηκα.
Διέσχισα την αστυνομοκρατούμενη Euskadi κατά τους γαλλόφωνους - Vasco για τους Ισπανόφωνους. Ησυχος πιά και με καινούργια αλυσίδα συνεχίζω για Ανδόρρα και στην συνέχεια μέσω Monte Carlo και Genova στην αιώνια πόλη την Ρώμη .
Την επόμενη ημέρα περπάτησα τόσο μέσα στη Ρώμη που ζαλιζόμουνα απο την πείνα και την κούραση , στην Piazza Navonna έφαγα την καλίτερη σαλάτα που έχω φάει. Σπανακοσαλάτα απλή στην παρασκευή, ωμά σπανάκια με λάδι , τυρί , και κρέας καπνιστό συνοδείας δύο μπουκαλιών Nastro Azzuro.
Κατέβηκα Νότια Ιταλία και Μπρίντεζι μέσω Νάπολης. Απο την Ρώμη και κάτω, εκτός απο τα τούνελ της Νάπολης και έναντι ενός ευτελούς ποσού, δεν πληρώνω πουθενά διόδια, 670 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμου με μηδέν κόστος.
Υπάρχει φυσικά μια έκπτωση στην ποιότητα και πλέον δεν την λένε Autostrada αλλά Superstrada, αλλά μην φανταστείτε διαφορές μεγάλες, η superstrada είναι καλλύτερη απο την Εθνική Οδο αθηνών Θεσσαλονίκης.
Απο τον εμφανώς φτωχό Ιταλικό Νότο και το λιμάνι του Μπρίντεζι πήρα το καράβι για Ηγουμενίτσα όπου έφτασα απόγευμα.
14.000 χιλιόμετρα και πέρασμα απο Italy , Östereich , Deutchland , Danemark , Norge , Suomi - Filand , Sverige , Polski , Czech , Lichtenstein , Swiss , France , Espagna , Andorra , Monte Carlo , Vatikano, σε 28 ημέρες.
Μέσος όρος την ημέρα 496 χιλιόμετρα
Συνολικά τράβηξα 22 φίλμ, που μπορείτε να τα δείτε εδω.
http://s559.photobucket.com/albums/ss40/Dmoraitis/1995%20From%20Athens%20to%20Nordkapp/
Στο δρόμο πολύ μοναξιά μιας και δεν συναντούσα τίποτα , πιο πολλοί οι τάρανδοι παρά οι άνθρωποι .
Το ταξίδι προς τα Βόρεια συνεχίστηκε για ημέρες .
Η κασέτα με Χιώτη και Καζαντίδη έχει λιώσει πια μέσα στο walkman απο το συνεχές παίξιμο.
Κάτι που διαπίστωσα στην αλλοδαπή είναι η ανάγκη για Ελληνικά ακούσματα.
Δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο χωρίς Μουσική .
Δεν έχω λείψει ποτέ περισσότερο απο μήνα απο την Ελλάδα και όμως την νοσταλγούσα.
Τουλάχιστον σταμάτησα να κοροϊδεύω αυτούς που μαζί τους παίρνουν σακουλάκι με άμμο απο την πατρίδα, όταν έφευγαν μετανάστες.
Βράδυ έφτασα και διέσχισα το πέρασμα για το νησί του Magerøya, (στη βόρεια άκρη αυτού του νησιού βρίσκεται το ανεμοδαρμένο NORDKAPP σε στίγμα 71ο 10’ 21’’) ευτυχώς βρήκα αμέσως camping με το που βγήκα στο νησί , στο νότιο άκρο του , και πέφτω για ύπνο , κατά τις 01:00 τα μεσάνυχτα με ξύπνησε ο δυνατός ο ήλιος.
Η Καταιγίδα είχε περάσει, περασμένα μεσάνυχτα πια και ο ήλιος δεν σε αφήνει να κοιμηθείς, δεν χάνω ευκαιρία, καβάλησα το TRANSALP και ξεχύθηκα να ρουφήξω το άγνωστο και πολύφημο νησί.
Ο ήλιος του Μεσονυχτίου, φαινόμενο που μπορείτε να το δείτε αν έρθετε μέχρι εδώ, απο 14 Μάη έως τίς 30 του Ιούλη.
Το Χαλάνδρι απο εδώ απέχει μόλις 5.275 χιλιόμετρα.
Υπάρχει και αεροδρόμιο (Honningsvag) για όσους βαριούνται να οδηγήσουν και έχει φυσικά συνδετικές πτήσεις με το Oslo.
Εδώ πάνω η ζωή καταντάει (ίσως βαριά λέξη για τούς πλούσιους Νορβηγούς) επιβίωση. Δεν χρειάζεται να δεί κάποιος τον δύστροπο καιρό, φαίνεται και απο τίς δορυφορικές, που σημαίνει πολύ ώρα κλεισμένος μέσα στο σπίτι.
Το τρομερό νησί του Magerøya κάτω απο τις συνθήκες που το πέρασα στις 03:00 το βράδυ , με τον ήλιο δίπλα μου , με έκανε να μην ξέρω πως να αντιδράσω , απο την υπερβολική ομορφιά του τοπίου . Οταν έφτασα Honningsvag πιστευα οτι μια διανυκτέρευση ήταν αρκετή , στις 01:00 που σταμάτησε η καταιγίδα όλος ο κόσμος άρχισε να κατευθύνεται βόρεια προς το Nordkapp για να θαυμάσει αυτό το τοπίο . Πρώτη μου φορά κινδυνεύω με εγκεφαλικό απο την υπερβολή του τοπίου, αν είναι έστι ο παράδεισος τότε προλαβαίνω να μετανοήσω .
Το βιβλίο της σειράς «Οι Μπλέ Οδηγοί», αναφέρουν σχετικά ότι πρόκειται για κατόρθωμα κ.λ.π. κ.λ.π.. Τίποτα απο αυτά δεν είναι ακριβές. Μην μασάτε.
Στα βουνά της Ελλάδας έχω ζήσει με την παρέα πολύ χειρότερες στιγμές.
Το Nordkapp ειδικά για μας τους Μοτοσυκλετιστές είναι κάτι σαν το everest των ορειβατών, η αλήθεια είναι όμως οτι το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να έχεις άδεια 12 ημερών τουλάχιστον και αγάπη για το οδήγημα, τίποτα άλλο, τόσο απλά.
Η δεύτερη διανυκτέρευση στο Nordkapp δεν ολοκληρώθηκε, καθώς η καταιγίδα που ξέσπασε στίς 03:30 το βράδυ, εκτός του οτι με ξύπνησε, μιάς και το ύφασμα της σκηνής ακουμπούσε στο προσωπό μου, μου έσπασε και το igloo μου.
Την νύχτα την έβγαλα στο καφέ του camping φτιάχνοντας απανωτούς Ελληνικούς και γράφοντας στο ημερολογίό μου, σχεδόν μέχρι τίς 07:00, ώρα που άνοιγε το πορθμείο και το φέρυ θα με πέρναγε απέναντι. Στίς μέρες μας οι Νορβηγοί έχουν φτιάξει τούνελ και το φέρυ έχει καταργηθεί.
Οι Ξένοι (στην πλειονότητα Γερμανοί) μοτοσυκλετιστές, αντί του αντισκήνου προτιμούν το Hitja , ξύλινα σπιτάκια εντός του camping, λίγο πιο ακριβά αλλά δεν κουβαλάς, δεν βρέχεσε, δεν κρυώνεις και άλλες λεπτομέρειες για πολιτισμένους.
Η Διαδρομή της Φιλανδίας αντί για 4 ημέρες με απογοήτευσε και έκανα 2 ημέρες , περνώντας τον φινλανδικό πολικό κύκλο που στα τοπικά λέγεται ΝAPAPIIRI σταμάτησα για καφέ , οι Φιλανδοί χαρακτηρίζονται σαν πιο κακοντυμένοι απο τους άλλους σκανδιναβικούς λαούς , οι 60.000 λίμνες είναι ωραίες μόνο στις φωτογραφίες , στην πραγματικότητα είναι γεμάτες κουνούπια , σκόνη , σπόρους και φυσική βρωμιά στην επιφανειά τους, τις σιχάθηκα τόσο που ούτε σάουνα δεν ήθελα να κάνω. Τα κουνούπια οσο πιο βόρεια τόσο πιο πολλά, τουλάχιστον στον νότο προς το TURKU δεν υπήρχε τίποτα απο τα αιμοσταγή έντομα.
Ακόμη και σε parking δεν τόλμαγα να βγάλω το κράνος, ενω στο camping ήμουνα ταυτόχρονα με 2 φιδάκια και με λοσιόν.
Οι θερμοκρασίες ευνοούν την ύπαρξή τους, καθώς απο τούς 6 βαθμούς στην Νορβηγία περάσσαμε στούς 21 !!!.
Τα φυλετικά χαρακτηριστικά των σκανδιναβών είναι διαφορετικά μεταξύ τους , οι φιλανδοί μοιάζουν με τα άλλα έθνη της βαλτικής , και απο οτι λένε τουλάχιστον προέρχονται απο Ουγγροτουρκικά φύλλα , με περιέργα ζυγωματικά , οι Σουηδέζες είναι κούκλες , και οι Νορβηγέζες πολύ λευκές για να είναι ωραίες .
Οι Νορβηγέζες μοιάζουν με τις Ολλανδές για χρήση μόνο στην αναβροχιά , οι Σουηδέζες δίκαια καταλαμβάνουν μια θέση στο πόντιουμ μαζί με τους άλλους τους θεοκόματους τις Πολωνέζες και Ιρλανδέζες
Ευτυχώς απο την βαρετή κάθοδο της φιλανδίας αποζημιώθηκα στην Σουηδία .
Απο το ödeshog μέχρι το πιο νότιο λιμάνι της Σουηδίας του Trelleborg μια διαδρομή ωραία , με λίγες λίμνες, γεμάτες νούφαρα , χωρίς καμμιά βρωμιά κύλισαν απολαυστικά το ταξίδι .
Απο το Σουηδικό λιμάνι του Trelleborg με το καράβι βγήκα στο Sassnitz , όπου και έμεινα . Στο καράβι είχα και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με Σουηδό φοιτητή της Ιστορίας αφού πιάσαμε κουβέντα για τον Β' παγκόσμιο Πόλεμο μου είπε οτι η στάση της Σουηδίας του έμοιαζε πιο πολύ με προδοτική , ενώ έδειχνε δέος για τους αγώνες των Ελλήνων .
Μπαίνοντας στην Πολωνία ξεκίνησα με πρόθεση να μπώ για δυο ώρες, μόνο για την σημαία δηλαδή και τελικά έμεινα 2 ημέρες, τα πάντα τσάμπα, με 10.000δρχ. καλυψα φαγητό διαμονή , καύσιμο , μπύρες , και μου έμειναν και λεφτά .
Το μόνο άσχημο στη Πολωνία , είναι οτι κινδυνεύεις να σκοτωθείς , αν κάνεις το σφάλμα να κοιτάς τις Πολωνέζες ενώ οδηγάς , λες και ο Θεός όλες τις καλές τις πέταξε εδώ, το κακό είναι οτι με κοίταζαν και πολλές απο αυτές , βέβαια βοήθαγε και η μηχανή , μιας και δεν κυκλοφορούν δυτικές μοτοσυκλέττες λόγω σχετικής φτώχειας τότε. Δύο ημέρες στην Πολωνία , με μεγάλη ηλιοφάνεια , και το 90 % των γυναικών κυκλοφορούσε με μίνι, (τώρα πια ξυρίζονται, γιατί το 88 στην Ουγγαρία είχα πάθει σόκ) αυτές τις δύο ημέρες κινδύνεψα αρκετές φορές . Τι γυναικάρες ήταν αυτές ?????
Ζαλισμένος ακόμη εγκαταλέιπω την χώρα και μπάινω στην Τσεχία , χώρα που και αυτή φημίζεται για το αθενές φύλο , αλλά δεν έχει την επίδοση της Πολωνίας . Ετσι εξηγείται γιατί η Πρωσία ήταν ανέκαθεν το νυφοπάζαρο για τους ευγενείς της Ευρώπης , απο αυτό το νυφοπάζαρο για καλή μας τύχη προήρθε και η Αικατερίνη η Μεγάλη .
Η Πράγα για δεύτερη φορά με εντυπωσιάζει , το ταξίδι συνεχίζεται με κατέβασμα νότια , απο το Liechtenstein, Ελβετία και πάλι στην βαρετή Γαλλία, απο την οπoία μόνο η Τουλούζη μου άρεσε .
Μπαίνοντας Ισπανία οι συνεχείς βροχοπτώσεις είχαν εξαντλήσει την ζωή της αλυσίδας, την οποία στην Huesca πλέον την ξεφορτώθηκα.
Διέσχισα την αστυνομοκρατούμενη Euskadi κατά τους γαλλόφωνους - Vasco για τους Ισπανόφωνους. Ησυχος πιά και με καινούργια αλυσίδα συνεχίζω για Ανδόρρα και στην συνέχεια μέσω Monte Carlo και Genova στην αιώνια πόλη την Ρώμη .
Την επόμενη ημέρα περπάτησα τόσο μέσα στη Ρώμη που ζαλιζόμουνα απο την πείνα και την κούραση , στην Piazza Navonna έφαγα την καλίτερη σαλάτα που έχω φάει. Σπανακοσαλάτα απλή στην παρασκευή, ωμά σπανάκια με λάδι , τυρί , και κρέας καπνιστό συνοδείας δύο μπουκαλιών Nastro Azzuro.
Κατέβηκα Νότια Ιταλία και Μπρίντεζι μέσω Νάπολης. Απο την Ρώμη και κάτω, εκτός απο τα τούνελ της Νάπολης και έναντι ενός ευτελούς ποσού, δεν πληρώνω πουθενά διόδια, 670 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμου με μηδέν κόστος.
Υπάρχει φυσικά μια έκπτωση στην ποιότητα και πλέον δεν την λένε Autostrada αλλά Superstrada, αλλά μην φανταστείτε διαφορές μεγάλες, η superstrada είναι καλλύτερη απο την Εθνική Οδο αθηνών Θεσσαλονίκης.
Απο τον εμφανώς φτωχό Ιταλικό Νότο και το λιμάνι του Μπρίντεζι πήρα το καράβι για Ηγουμενίτσα όπου έφτασα απόγευμα.
14.000 χιλιόμετρα και πέρασμα απο Italy , Östereich , Deutchland , Danemark , Norge , Suomi - Filand , Sverige , Polski , Czech , Lichtenstein , Swiss , France , Espagna , Andorra , Monte Carlo , Vatikano, σε 28 ημέρες.
Μέσος όρος την ημέρα 496 χιλιόμετρα
Συνολικά τράβηξα 22 φίλμ, που μπορείτε να τα δείτε εδω.
http://s559.photobucket.com/albums/ss40/Dmoraitis/1995%20From%20Athens%20to%20Nordkapp/
Mην ξεχάσετε να πατήστε πάνω δεξιά στο κόκκινο πλαίσιο το Slideshow, είναι ο μόνος τρόπος για να δείτε ξεκούραστα 105 φωτογραφίες.
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
VITTORIA RANDONNEUR
Από το ιαπωνικό blog http://www.carnivaltokyo.com/news.php?catid=9&blogid=3 αναδημοσιεύω το ελαστικό της vittoria το Randonneur , φυσικά με προφανή χρήση τα πολλά χιλιόμετρα σε όχι πάντα άψογο και καλοστρωμένο δίκτυο.
Τα σωματίδια Kevlar και η πλέξη Aramid, μάλλον εγγυώνται τα πολλά χιλιόμετρα χωρίς ταλαιπωρίες.
Το μόνο δυστύχημα είναι ότι δεν έρχεται σε στενή διάσταση, αλλά σε τουριστική, 700χ32 και 700χ37, με μέγιστη πίεση τις 90 bar.
Για μεγάλες αποστάσεις με ξεκούραστα άκρα χωρίς μουδιάσματα.
Στην Ιαπωνία έχει 2600 Γιέν, στο http://www.wiggle.co.uk/c/cycle/7/Tyres_-_Road_City/ 22 λίρες
Τα σωματίδια Kevlar και η πλέξη Aramid, μάλλον εγγυώνται τα πολλά χιλιόμετρα χωρίς ταλαιπωρίες.
Το μόνο δυστύχημα είναι ότι δεν έρχεται σε στενή διάσταση, αλλά σε τουριστική, 700χ32 και 700χ37, με μέγιστη πίεση τις 90 bar.
Για μεγάλες αποστάσεις με ξεκούραστα άκρα χωρίς μουδιάσματα.
Στην Ιαπωνία έχει 2600 Γιέν, στο http://www.wiggle.co.uk/c/cycle/7/Tyres_-_Road_City/ 22 λίρες
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
JAGUAR
Κατεβαίνοντας πρίν μερικές ώρες απο τον Υμηττό, συνάντησα αυτή την θεσπέσια JAGUAR ,στον Χολαργό, στην 17ης Νοέμβρη λίγο πριν την Μεσογείων.Με αυτό το γνήσιο Classic British Car, μου ήρθανε στο μυαλό τα άρθρα του Σταγκωνάκη για τις VINCENT κ.λ.π., οπότε έχω μελέτη το βράδυ, να θυμηθώ μερικά από τα ανεκπλήρωτα....
Φυσικά σταμάτησα και με το κινητό μου συνέλαβα αυτήν την εικόνα.
Δεν ξέρω ούτε ποιας χρονιάς είναι, ούτε και το μοντέλο.
Ούτε και ο μόνος που την θαύμαζε ήμουνα όμως.
Είμαι Ευρωπαιόφιλος , είμαι κλασσικόφιλος, άντε να δούμε τι άλλο χούι θα κολλήσω.
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ
Δύσκολη συνταγή, δύσκολη εκτέλεση, αλλά οι μέρες το απαιτούν.Ευτυχώς την συνταγή και την εκτέλεσή της, τα ανέλαβε η Βίκυ (η σύζυγος) εγώ απλά δοκίμασα μόνο (ο παραδοσιακός ρόλος του άντρα).
Ας μην καθυστερούμε, πάμε.
400 γραμ πορτοκάλι (το χυμό).
540 ml λάδι (εννοείται ελαιόλαδο).
1200 γραμ αλεύρι λευκό
30 γραμ ζάχαρη άχνη
Κονιάκ 1 κουταλιά της σούπας.
Σόδα και Μπαίηκιν πάουντερ από μισή κουταλιά.
Κανέλα, Γαρύφαλλο και λίγο ξύσμα πορτοκάλι.
Ένα ζευγάρι χέρια στοργικά τώρα θα πλάσουν όλα τα παραπάνω υλικά αναμιγνύοντας τα σιγά-σιγά, μέχρι να γίνει μια εύπλαστη απαλή σκουρόχρωμη ζύμη.
Τελειώνοντας το ζύμωμα, τα πλάθε τε ανάμεσα στα χέρια σας και τούς δίνετε το τελικό κλασσικό σχήμα.
Μετά σειρά έχει το ψήσιμο, στους 180 βαθμούς για μισή ώρα.
Δεν τελειώσαμε, γύρνα πίσω... βάζουμε τώρα μισό κιλό περίπου νερό να βράσει,
και ρίχνουμε μέσα 700 γραμ. Ζάχαρη, φλούδα ενός λεμονιού, κανέλα ολόκληρο ξύλο και περίπου 100 ml μέλι.
Ολο αυτό σιρόπι το βράζουμε μέχρι να δέσει.
Οτι και να βγάλουμε πρώτα, είτε τα μελομακάρονα είτε το σιρόπι, απαγορεύεται (όπως και σε όλα τα γλυκά) να ρίξουμε καυτό σιρόπι σε ζεστά γλυκά ή κρύο σιρόπι σε κρύα γλυκά. Πάντοτε το ένα από τα δύο υλικά θα είναι καυτό.
Ετσι έχοντας κρύα τα μελομακάρονα τα βουτάμε στο καυτό σιρόπι, μετρήστε μέχρι το 20 και βγάλτε τα.
Περιμένετε να κρυώσουν πρώτα για να δοκιμάσετε.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Ετσι έχοντας κρύα τα μελομακάρονα τα βουτάμε στο καυτό σιρόπι, μετρήστε μέχρι το 20 και βγάλτε τα.
Περιμένετε να κρυώσουν πρώτα για να δοκιμάσετε.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Supernova E3 Triple - Light for Brevet
Η SUPERNOVA ήρθε και στην Ελλάδα, μέσω της http://www.action3.gr/ .
Η Supernova κατασκευάζει υπέροχα φωτιστικά σώματα, μεταξύ αυτών και το E3 Triple με τα 680 lumen !!!!
Η Supernova κατασκευάζει υπέροχα φωτιστικά σώματα, μεταξύ αυτών και το E3 Triple με τα 680 lumen !!!!
Μιλάμε η νύχτα, μέρα.
Πέρα από την λειτουργικότητα το σώμα από ανοδιωμένο αλουμίνιο θα καλύψει όσους ψάχνουν και για όμορφα αξεσουάρ.
Ενδείκνυται για Brevet και γενικότερα για κάθε ανήσυχο νιάτο που βολοδέρνει με το ποδήλατό του νυχτιάτικα, σε μέρη με μηδενικό φωτισμό.
http://www.supernova-lights.com/en/index.html θαυμάστε την δουλειά που κάνουν οι Γερμανοί.
Νεο Στεκι για το ΚΕΡΑΣΙ CLUB
Η παρέα του ΚΕΡΑΣΙ CLUB βρήκε νέο στέκι.
Δύο φορές την εβδομάδα πλέον θα συναντιόμαστε στο φιλόξενο MOBY BAR της Νέας Σμύρνης, στην Ελευθερίου Βενιζέλου 105.
Δύο φορές την εβδομάδα πλέον θα συναντιόμαστε στο φιλόξενο MOBY BAR της Νέας Σμύρνης, στην Ελευθερίου Βενιζέλου 105.
Δεν υπάρχει περίπτωση να χαθείτε, θα δείτε απ' έξω κάμποσα KTM 640 Adventure, 950 και 990 Adventure, DUCATI MULTISTRADA και ST3, (εντάξει υπάρχουν και γιαπωνέζικα στην παρέα).
Σε πολύ λίγο η παρέα θα εξαπλωθεί και στο χώρο των 4χ4, έχοντας ήδη ένα Land Rover και έρχονται σύντομα δύο ακόμη 4χ4.
Ποτό πεντακάθαρο (δεν πονάει το κεφάλι την επομένη), Μουσική 70s, 80s, 90s και 00s, εξυπηρέτηση άψογη, parking άνετο και τιμές φιλικότατες.
Δεν κάνω διαφήμιση, αλλά το καλό πρέπει να λέγεται.
Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009
Clean SLR Sensor
Φόβος και τρόμος μας καταλαμβάνει όχι επειδή βλέπουμε τις απαίσιες μαύρες κηλίδες στις φωτογραφίες μας, αλλά επειδή έχουμε όλοι ακούσει τόσα και τόσα για την επικινδυνότητα του εγχειρήματος της απομάκρυσνης των σκουπιδιών απο την επιφάνεια του σένσορα.
Ο καθαρισμός τού σένσορα της φωτογραφικής μας μηχανής, αργά η γρήγορα θα πρέπει να γίνει.
Το αναπόφευκτο μου χτύπησε και μένα την πόρτα, έτσι όταν διαπίστωσα τις κηλίδες, στην δική μου Nikon D70s, μπήκα αμέσως στον μεγάλο (Nikonian) Ken Rockwell να δω τι παίζει.
Ο κύριος Rockwell http://www.kenrockwell.com/tech/cleaning.htm μας τονίζει ότι , ΔΕΝ πρέπει με τίποτα να αγγίξουμε τον αισθητήρα. Μάλιστα μας παραπέμπει σε πιο ειδικούς, στο http://www.cleaningdigitalcameras.com/ , οι οποίοι αφού μας επιστήσουν την προσοχή για τη επικινδυνότητα του καθαρίσματος, μας προτείνουν ως καλύτερο το Sensor Swab and Eclipse .
Ετσι έτρεξα και γω να το παραγγείλω εδώ http://www.amazon.co.uk/Photographic-Solutions-Sensor-Nikon-leaning/dp/B001787B3S/ref=sr_1_3?ie=UTF8&s=electronics&qid=1261432490&sr=8-3 .
Μετά από τόσα που έχω διαβάσει, είδα και δύο βιντεάκια , ουσιαστικά με τα 2 βασικά βήματα, το πρώτο http://www.youtube.com/watch?v=huOdzpl534k κάπως επιφυλακτικό, καθώς κάνει την δουλειά με το φυσερό ενώ, το δεύτερο από την εταιρία που τα φτιάχνει, http://www.youtube.com/watch?v=67vLGotCFd0 , όπου βλέπουμε χέρια άνετα να πασπατεύουν αυτό που δεν πρέπει κανείς να αγγίζει.
Η όλη επιχείρηση έχει ως εξής :
Διάφραγμα στο f22 και τραβάμε λευκό χαρτί ή ουρανό ή λευκή οθόνη του κομπιούτερ μας.
Λοιπόν βλέπετε μαύρα στίγματα ? ΟΚ.
Το Owner ή Service Manual της μηχανής σας παραμάσχαλα για να βρείτε το mirror lock up, ξεβιδώστε τον φακό και γυρίστε την μηχανή προς τα κάτω, (υποτίθεται ότι η βαρύτητα θα κάνει τη δουλειά της) και στη συνέχεια φύσηξε με το φυσερό, κατευθείαν πάνω στον σένσορα.
Αν η σκόνη έφυγε τότε όλα καλά. 
Ο καθαρισμός τού σένσορα της φωτογραφικής μας μηχανής, αργά η γρήγορα θα πρέπει να γίνει.
Το αναπόφευκτο μου χτύπησε και μένα την πόρτα, έτσι όταν διαπίστωσα τις κηλίδες, στην δική μου Nikon D70s, μπήκα αμέσως στον μεγάλο (Nikonian) Ken Rockwell να δω τι παίζει.
Ο κύριος Rockwell http://www.kenrockwell.com/tech/cleaning.htm μας τονίζει ότι , ΔΕΝ πρέπει με τίποτα να αγγίξουμε τον αισθητήρα. Μάλιστα μας παραπέμπει σε πιο ειδικούς, στο http://www.cleaningdigitalcameras.com/ , οι οποίοι αφού μας επιστήσουν την προσοχή για τη επικινδυνότητα του καθαρίσματος, μας προτείνουν ως καλύτερο το Sensor Swab and Eclipse .
Ετσι έτρεξα και γω να το παραγγείλω εδώ http://www.amazon.co.uk/Photographic-Solutions-Sensor-Nikon-leaning/dp/B001787B3S/ref=sr_1_3?ie=UTF8&s=electronics&qid=1261432490&sr=8-3 .
Μετά από τόσα που έχω διαβάσει, είδα και δύο βιντεάκια , ουσιαστικά με τα 2 βασικά βήματα, το πρώτο http://www.youtube.com/watch?v=huOdzpl534k κάπως επιφυλακτικό, καθώς κάνει την δουλειά με το φυσερό ενώ, το δεύτερο από την εταιρία που τα φτιάχνει, http://www.youtube.com/watch?v=67vLGotCFd0 , όπου βλέπουμε χέρια άνετα να πασπατεύουν αυτό που δεν πρέπει κανείς να αγγίζει.
Η όλη επιχείρηση έχει ως εξής :
Διάφραγμα στο f22 και τραβάμε λευκό χαρτί ή ουρανό ή λευκή οθόνη του κομπιούτερ μας.
Λοιπόν βλέπετε μαύρα στίγματα ? ΟΚ.
Το Owner ή Service Manual της μηχανής σας παραμάσχαλα για να βρείτε το mirror lock up, ξεβιδώστε τον φακό και γυρίστε την μηχανή προς τα κάτω, (υποτίθεται ότι η βαρύτητα θα κάνει τη δουλειά της) και στη συνέχεια φύσηξε με το φυσερό, κατευθείαν πάνω στον σένσορα.
Αν η σκόνη έφυγε τότε όλα καλά.
Φυσικά σύντομα θα σας επισκεφτεί και πάλι, καθώς η σκόνη κόβει βόλτες εκεί μέσα, απλά μια φορά το μήνα, π.χ. κάθη 1η μπορούμε να το φυσάμε.
Αν η σκόνη επιμένει με λίγα πλέον σημάδια, μην ξεχνάτε και η Μαίριλυν Μονρόε και η Σίντυ Κρώφορντ είχαν ελιά σε εμφανές σημείο, δεν είδα κανείς να μιλήσει για ασχήμια, μια χαρά είστε , συνεχίστε την φωτογραφική ζωή σας.
Αν η σκόνη επιμένει σε μεγάλο βαθμό και έχετε ένα καλό κομπόδεμα στην άκρη ή γενικά το φυσάτε το παρά, τότε καθαρίστε τον σένσορα, αν τα παίξει ο Αντιπρόσωπος να’ναι καλά, έχει μηχανές απόθεμα.
Ρίξτε μια ματιά στο δεύτερο βίντεο του you tube ή στο http://www.photosol.com/ , και η διαδικασία έχει ως εξής, από το μπουκαλάκι (με το κόκκινο καπάκι) ρίχνουμε 3 σταγόνες πάνω στο μικρό σπατουλάκι, στη συνέχεια το περνάμε πάνω από τον αισθητήρα και κατά μήκος όλης του της επιφάνειας και ακόμη μια δεύτερη βόλτα στην επιστροφή. Μετά απλά τοποθετούμε τον φακό, είμαστε έτοιμοι.
Αν η σκόνη επιμένει με λίγα πλέον σημάδια, μην ξεχνάτε και η Μαίριλυν Μονρόε και η Σίντυ Κρώφορντ είχαν ελιά σε εμφανές σημείο, δεν είδα κανείς να μιλήσει για ασχήμια, μια χαρά είστε , συνεχίστε την φωτογραφική ζωή σας.
Αν η σκόνη επιμένει σε μεγάλο βαθμό και έχετε ένα καλό κομπόδεμα στην άκρη ή γενικά το φυσάτε το παρά, τότε καθαρίστε τον σένσορα, αν τα παίξει ο Αντιπρόσωπος να’ναι καλά, έχει μηχανές απόθεμα.
Ρίξτε μια ματιά στο δεύτερο βίντεο του you tube ή στο http://www.photosol.com/ , και η διαδικασία έχει ως εξής, από το μπουκαλάκι (με το κόκκινο καπάκι) ρίχνουμε 3 σταγόνες πάνω στο μικρό σπατουλάκι, στη συνέχεια το περνάμε πάνω από τον αισθητήρα και κατά μήκος όλης του της επιφάνειας και ακόμη μια δεύτερη βόλτα στην επιστροφή. Μετά απλά τοποθετούμε τον φακό, είμαστε έτοιμοι.
Με την μικρή εμπειρία που έχω, εγώ προσωπικά δεν προχώρησα στο δεύτερο στάδιο, έτσι κι αλλιώς τίποτα δεν με διασφαλίζει ότι ο χώρος του σένσορα μετά θα είναι αποστειρωμένος, αφήστε που όπου να είναι και ποια στιγμή θα αλλάξεις και φακό.
Οτι και να κάνεις σκόνη εκεί μέσα θα υπάρχει, με ενα φυσερό δεν διακινδυνέυεις τίποτα, με τον άλλο τρόπο, ακόμη και τα καταφέρεις, όλη η γειτονιά του σένσορα θα είναι βρώμικη και αύριο-μεθαύριο θα αλλάξεις φακό.
Μέχρι και αγορά OLYMPUS σκέφτηκα, αλλά διάβασα ότι και αυτοί έχουν προβλήματα.
Εν κατακλείδι, οι SLR θέλουν τον μάστορά τους.
Ξέχασα να σας πω ότι αντιπαθώ τούς μάστορες, προτιμώ να τα χαλάω μόνος μου.
Ενας ευτυχής ιδιοκτήτης της Nikon D70s.
Ενας ευτυχής ιδιοκτήτης της Nikon D70s.
Επάνω : όπως ήταν πρίν τον καθαρισμό, προσέξτε τη μαύρη κηλίδα στο κέντρο ψηλά.
Κάτω: όπως έγινε με το φυσερό. Πλέον δεν είναι ενοχλητικό στίς φωτό οπότε μένει έτσι.
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Γλυκό σταφύλι στα γρήγορα
Οι απογευματινές υπογλυκαιμίες είναι οι χειρότερες.Αν σας πιάσουν και δεν έχετε κάτι πρόχειρο, εδώ είμαστε.
Πάρτε από το ψυγείο ότι σταφύλι υπάρχει, το καλύτερο φυσικά είναι η ποικιλία φράουλα, όπως είναι (τα βγάζουμε τα κουκούτσια, δεν είναι ωραίο μετά να φτύνουμε ειδικά αν έχουμε και καλεσμένους, άσε που θα τρέχουν και τα σάλια) τα πετάμε σε μικρή κατσαρόλα (είπαμε φτιάχνουμε λίγα γιατί μετά θέλει πολύ ποδήλατο) βάζουμε και λίγη ζάχαρη, η οποία σύντομα θα πήξει το ζωμό του σταφυλιού.
Αν έχετε (εγώ δεν είχα βάλτε και φιστίκι)
Μόλις βράσει εγκαινίασε το πάνω σε Γιαούρτι σε πήλινο βάζο.
Γλυκό Μπανάνα στα γρήγορα
Πιστός στη γρήγορη αλλά και καλή κουζίνα, για σήμερα σας έχω ένα οικονομικό και γρήγορο γλυκό.Ξεκινάμε με 1 ή 2 ή 3 μπανάνες ανάλογα τα άτομα.
Κάποια στιγμή που θα ψήνεται φαγητό στο φούρνο (εδώ κολλάει το οικονομικό) , πάρτε τις μπανάνες, κάντε μια τομή και ρίξτε μέσα cointreau ή όποιο άλλο λικέρ σας αρέσει, κανέλα και ζάχαρη άχνη στο τέλος.
Συνολικό χρόνο ψησίματος υπολογίστε κάπου μισή ώρα.
Για πιο πλούσια εμφάνιση, στο τέλος βγάλτε την ψίχα της μπανάνας και ρίξτε τριμμένο μπισκότο, πραλίνα φουντουκιού και σαντιγί.
Ενα πρωϊνό στο Χαλάνδρι
Μετά την βροχή, ακολουθεί πάντα ο Ήλιος.
Μια βόλτα, ένα πρωί, στο μουσκεμένο Χαλάνδρι.
Ενα παλιό ποδήλατοκαι μια Ινδική Μοτοσυκλέτα (πιστό αντίγραφο των ROYAL ENFIELD του '50), δεν έχουν τίποτα κοινό.
Εμένα πάντως μου έφτιαξαν την μέρα (φωτογραφικά !)
Μια βόλτα, ένα πρωί, στο μουσκεμένο Χαλάνδρι.
Ενα παλιό ποδήλατοκαι μια Ινδική Μοτοσυκλέτα (πιστό αντίγραφο των ROYAL ENFIELD του '50), δεν έχουν τίποτα κοινό.
Εμένα πάντως μου έφτιαξαν την μέρα (φωτογραφικά !)
Fixed Gear Gallery
http://www.fixedgeargallery.com/ Απολαυστικό site γεμάτο με τι άλλο ? με fixed gear ποδήλατα.
Exει επίσης πολλές προσωπικές δημιουργίες ή απλά αγορές, αναγνωστών του.
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009
COPENHAGEN 2009
Το σκίτσο του ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ απο την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", τα λέει όλα.
Μας βλέπω να κολυμπάμε ομαδικά σε λίγα χρόνια.
Τελικά η σύνοδος στην Κοπεχάγη, δεν εξελίχθηκε καλά.
Μας βλέπω να κολυμπάμε ομαδικά σε λίγα χρόνια.
Τελικά η σύνοδος στην Κοπεχάγη, δεν εξελίχθηκε καλά.
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009
KERASI CLUB - KTM Ταξίδια στην Ελλάδα
http://www.advrider.com/forums/showthread.php?t=533858
Το φωτογραφικό τμήμα της λέσχης (δηλ. ο Δημήτρης Παπακυρίλου) έχει δημοσιεύσει στο φιλόξενο site του Adv Rider (Άγιοι άνθρωποι), τις σκονισμένες φωτογραφίες κάμποσων ετών, από μια ομάδα αυτοβαζανιζόμενων KTMατζήδων, με το περίεργο brand name ΚΕΡΑΣΙ CLUB (σοβαρό όνομα !!!) .
Τα ταξίδια περιλαμβάνουν τον βασικό ορεινό όγκο της Ελλάδας (και που αλλού να πάς δηλαδή με ΚΤΜ ?) , συνήθως από Λιδορίκι μέχρι Πρέσπες.
Σε αυτή την ομάδα, για να ευλογήσω τα γένια μου είμαι και γω.
Στις φωτογραφίες για όσους δεν με γνωρίζουν, είμαι ο πιο χοντρός και πιο λασπωμένμος, σωστό γουρούνι δηλαδή.
Οσες δεν είναι τέλεια νεταρισμένες, δεν φταίει ο μήτσος (το φωτογραφικό τμήμα που λέγαμε), αλλά εμείς που τον αγχώναμε.....άντε πάλι φωτογραφίες τραβάς, τελείωνεεεεεεε....
Την επομένη βέβαια του την πέφταμε....καλά ρε Μητσάρα μόνο 50 φωτογραφίες με τράβηξες ?? Καλά εκεί που πέρναγα με σούζα μέσα από την λακκούβα, δεν με τράβηξες ??
Το φωτογραφικό τμήμα της λέσχης (δηλ. ο Δημήτρης Παπακυρίλου) έχει δημοσιεύσει στο φιλόξενο site του Adv Rider (Άγιοι άνθρωποι), τις σκονισμένες φωτογραφίες κάμποσων ετών, από μια ομάδα αυτοβαζανιζόμενων KTMατζήδων, με το περίεργο brand name ΚΕΡΑΣΙ CLUB (σοβαρό όνομα !!!) .
Τα ταξίδια περιλαμβάνουν τον βασικό ορεινό όγκο της Ελλάδας (και που αλλού να πάς δηλαδή με ΚΤΜ ?) , συνήθως από Λιδορίκι μέχρι Πρέσπες.
Σε αυτή την ομάδα, για να ευλογήσω τα γένια μου είμαι και γω.
Στις φωτογραφίες για όσους δεν με γνωρίζουν, είμαι ο πιο χοντρός και πιο λασπωμένμος, σωστό γουρούνι δηλαδή.
Οσες δεν είναι τέλεια νεταρισμένες, δεν φταίει ο μήτσος (το φωτογραφικό τμήμα που λέγαμε), αλλά εμείς που τον αγχώναμε.....άντε πάλι φωτογραφίες τραβάς, τελείωνεεεεεεε....
Την επομένη βέβαια του την πέφταμε....καλά ρε Μητσάρα μόνο 50 φωτογραφίες με τράβηξες ?? Καλά εκεί που πέρναγα με σούζα μέσα από την λακκούβα, δεν με τράβηξες ??
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
