Μαύρος Γάτος Ασπρος Γάτος

Ψηλά στην ορεινή Φωκίδα κάπου μεταξύ ουρανού και Γης δηλαδή, υπάρχει χωριουδάκι μικρό, στα παλιά εδάφη των ¨Δωριέων¨,  κοντά στο Λιδωρίκι.  Μικρό και φιλόξενο. Το μόνο μεγάλο εδώ είναι η εκκλησία του χωριού και κάτι ακόμη μεγαλύτερο η αγάπη των κατοίκων του για τον τόπο τους. Εξάλλου η φιλοξενία των κατοίκων δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση ούτε για μια στιγμή.

Κατεβαίνοντας από τα Βόρεια ένα βροχερό απόγευμα μας βρήκε ποστιασμένους καμιά 15αριά αναβάτες, μέσα στο καφενεδάκι του χωριού, ενώ έξω ρίχνει συνεχώς κεραυνούς και αστραπές με τέτοια συχνότητα που δεν έχεις όρεξη να πας πουθενά. Με τους παππούδες του χωριού να σε κάνουν να νιώθεις και πάλι μικρός, γιατί απλά δεν σε ρωτάνε τίποτα, ξέρουν πολλά και σε συμβουλεύουν για ακόμη περισσότερα περάσαμε πολλές ώρες, μέχρι να κοπάσει ο χαλασμός.

Η Απογευματινή σιέστα σημαδεύεται από την είσοδο του Ηλία του Καταβρέχα. ο κυρ-Μηνάς με την ατσαλάκωτη τραγιάσκα μου αποκαλύπτει ότι το «καταβρέχα» του το κολλήσανε επειδή «βρέχει» τα παπούτσια του.

-          Που σε ρε παππού (ο 70χρονος Μηνάς στον 80χρονο Ηλία)

-          Αι ρε σαχλαμάρα ……Μαρία ένα κατρούτσο,……..(μετά γυρνάει προς τα μας)  από πού είσαστε ρε παιδιά ?

Μετά από ατέλειωτη κουβέντα μου έμεινε το : εξάπαντος θα κατεβώ Αθήνα και θα πάρω ένα τέτοιο, δείχνοντας το πορτοκαλί μου τζέρσευ, ο κυρ-Μηνάς θαμπώθηκε φαίνεται με τα πολύχρωμα μπιχλιμπίδια μου, σαν τους Ιθαγενείς του Κολόμβου, ή με δούλευε ψιλό γαζί.

-          Άστη ‘να την Αθήνα μωρέ, εκεί τα περιστέρια άρχισαν να ταϊζουν τους ανθρώπους, ρε καλόπαιδα χωριά δεν έχετε να πάτε να μείνετε ?.

Τι να του πεις τώρα του Ηλία του Καταβρέχα, ότι βιαστήκαμε να αστικοποιηθούμε ? φταίμε εμείς για τα θαμπωμένα πλούτη ? . Γιατί θα πρέπει  μετά το δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, πανεπιστήμιο να βγάλουμε και διαβατήριο, αυτό το τελευταίο δεν μας το ‘χε πει κανείς. Μια γουλιά κρασί ακόμη και ο θυμός παρασύρεται στο λάρυγγα.

Καλά το κρύο, οι λάσπες και τ’ αγιάζι δεν σας νοιάζει, κοιμόσαστε στο χώμα, γυρνάτε στα δάση νύχτα, δεν τρομάζετε ???

-           Όχι είμαστε παντρεμένοι, τι να φοβηθούμε …. απάντησε ο Σωκράτης.

Ακόμη γελάνε οι παππούδες και η κυρά Μαρία που όλη την ώρα κάτι έψηνε γελάει τόσο δυνατά που ακούγεται σε όλο το μαγαζί.

Στο μεταξύ τα τραπέζια έχουν γεμίσει τραχανά, ψωμί και κρασί, για τους πολύχρωμους εισβολείς, ζυγούρι μεζέ και άφθονο κρασί για τους ντόπιους. Μόνο στο κρασί ταιριάξαμε.

Για πολλοστή φορά εκείνη τη μέρα το ψηλό κεντρικό στάντ του 640 βουλιάζει στη λάσπη και προσφέρει θέαμα στην ομήγυρη, όταν η βαρύτητα έπαιξε τον ρόλο της. Οι παππούδες πρώτοι και καλύτεροι πεταχτήκανε απάνω να βοηθήσουν, εμείς τραβάγαμε φωτό το πεσμένο 640 και δαγκωνόμαστε για να μην γελάσουμε. Σοβαρότης μηδέν.

Άλλος παππούς που όλοι την ώρα έμενε βουβός, τώρα που ο Σωτήρης επεδείκνυε το gps του, σηκώθηκε το χάζευε και ζήτησε να το αγγίξει. Οι κόγχες των ματιών γουρλωμένες δεν χόρταιναν να το χαζεύουν. Κι εκεί που νομίζεις ότι είσαι μάγκας, σου πετάει την ατάκα σχετικά με την επιστροφή από το μέτωπο του 40, και πόσο καλύτερα θα ήταν άμα είχαν τέτοια μηχανήματα τότε. Αυτοί όμως τα κατάφεραν χωρίς gps, χωρίς φαγητό, χωρίς τίποτα σε μια φρέσκο-κατακτημένη χώρα, που σύντομα θα μέτραγε μεγάλες πληγές από τον κατακτητή που ζούσε πάντα με την κλασσική μουσική.  Σα να δωσε άφεση αμαρτιών στο τέλος γέλασε,  το ακούμπησε στο τραπέζι και γύρισε στη θέση του. Το κρασάκι του είχε πιο ενδιαφέρον από τούτο εδώ το μαραφέτι.   

Όλη την ώρα η τηλεόραση παραμένει κλειστή, κανείς δεν ζητάει να ανοίξει.

Οι αναχωρητές που έχουν απαρνηθεί τα υλικά αγαθά είναι πιο ευτυχισμένοι, εξάλλου όσα πιο πολλά θες τόσο πιο φτωχός γίνεσαι.  Όλα είναι στο μυαλό, τίποτα πραγματικά δεν έχουμε ανάγκη, μόνο την υγειά μας και τα μυαλά μας.

Παππούδες στην υγειά σας, ακόμη μας διδάσκετε.

Το βράδυ η καταιγίδα κόπασε, όπως κάθε καταιγίδα στο τέλος αποχωρεί και παραδίδει στον Αυγερινό ένα ξάστερο ουρανό για να βασιλέψει ο Ήλιος και το φως .

Πάσα ομοιότης με πρόσωπα και γεγονότα, εντελώς τυχαία και συμπτωματική

O Macro της κρίσης

Αν δεν κουβαλάτε φακό macro ή δεν θέλετε να σκάστε ένα σκασμό λεφτά για να αποκτήσετε έναν τέτοιο φακό, τότε υπάρχει λύση για να μην ξοδευτείτε.
Χρησιμοποιούμε ένα οποιοδήποτε δεύτερο φακό έχουμε.
Τον γυρνάμε με την πίσω επιφάνεια του, εκεί δηλαδή που θα εφάπτονταν το σώμα της μηχανής, βρίσκουμε την λεπίδα που κινεί το διάφραγμα και τοποθετούμε ένα χαρτάκι ίσα που να το κρατάει ανοικτό.
Στη συνέχεια κολλάμε μούρη με μούρη τους δύο φακούς.
Τους δυο ενωμένους φακούς τους κρατάμε με το χέρι και η εστίαση γίνεται χειροκίνητα.
Αυτό ήταν, καλούς πειραματισμούς.

Ιδέα της πατέντας και μοντέλο της φώτο : Αλέξης Π.

MARTYN ASHTON

O Ashton Martyn καβαλάει ενα πανάκριβο ανθακονημάτινο PINARELLO και παίζει με την βαρύτητα και τα νεύρα μας.
Μην πείτε στον κόπο να δοκιμάσετε, χαμένος χρόνος.
   

ASIA RIDE 2012

At the end of our trip, in Malakasa tolls station, we met two voyagers from Israel.

Israeli motorbikers with BMW GS spent two months in Asia,

Enjoy them to kobi’s site.

Η έκπληξη της ημέρας.

 Στον σταθμό διοδίων της Μαλακάσας, εμφανίστηκαν δύο Ισραηλινοί με δύο βαρυφορτωμένα BMW GS. Οι τύποι εδώ και δύο μήνες με αφετηρία το Ισραήλ και αφού ταξιδέψανε σε ένα μεγάλο κομμάτι της Ασίας, τώρα είναι στην επιστροφή τους μέσω Λαυρίου.

ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝΕ ΚΑΙ ΠΑΕΙ

Πάει λίγος καιρός που ξεπρόβαλε μπροστά μας μια νέα εποχή, μια δύσκολη συγκυρία καταστάσεων  που κανένας δεν της ζήτησε να ‘ρθεί.

Το να καβαλάς την μηχανή και να χάνεσαι για 3 μέρες δεν είναι φυγή από τα προβλήματα, είναι λύση ανάγκης, τώρα περισσότερο από ποτέ, είναι γέμισμα μπαταρίας, είναι άδειασμα του μυαλού και όλα αυτά μαζί.

Οι τελευταίες ξάστερες και ζεστές νύχτες, μου έχουν ανοίξει την όρεξη για ποτάκι και μεζεδάκι  νυχτερινό, έτσι κάποια νύχτα κάπως αργά από ώρα, έπεσα ξερός και ονειρεύτηκα ότι έφυγα για λίγες μέρες μόνος…..μμμμμ , όχι μόνος δεν αξίζει, άλλωστε πώς να αρνηθείς την συμμετοχή σε ορεινές διαδρομές σε μια παρέα που μετράει 20 ταξιδιωτικά και λασπερά χρόνια, αρμονικής συμβίωσης. 

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΘΑ ΜΠΑΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ

Λόγος για το ταξίδι δεν χρειάζεται, απλά το έχουμε ανάγκη.

Τα όνειρα φυσικά δεν ξέρουν από οικονομικά, έτσι απλά λύθηκε εύκολα με την διαμονή να γίνεται στη Βραΐλα Φωκίδας, στο φιλόξενο σπίτι του Σπύρου.  Η αναπλήρωση σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες θα λυνόταν με ένα μαγικό ονειρικό τρόπο, μακαρονάδα σπιτική και ταβερνάκια στη γύρω περιοχή.

Η ομάδα όμως δεν ήταν σε πλήρη σύνθεση, κατέβηκαν οι Δημήτρης από Αλμυρό, Στρατής από Τρίκαλα και Φάνης από Πτολεμαΐδα, ωστόσο καταγράφηκαν ηχηρές απουσίες από αιτίες μη εξακριβωμένες, ίσως μου έπεσε βαρύ το τζατζίκι και το όνειρο θέλησε να γίνει εφιάλτης, δεν ξέρω.

Δεδομένου ότι δεν υπήρχε περίπτωση στο όνειρό μου να απασχολούμαι με διαδρομές, χάραξη κλπ, θα έδινα το έργο στον Σπύρο με το 450άρι CRF του να μας οδηγεί.

Εκτός από ένα ακόμη Honda 250άρι του Αντώνη και ένα Aprillia 650άρι του Γιάννη από τις Αχαρνές οι υπόλοιποι στοιβάχτηκαν στο όνειρο με ΚΤΜ.

Ουπς, να΄σου πετιέται και το βρετανικό κατσίκι, ένα RANGE ROVER λασπωμένο και άνετο με Αλέξη και δύο Γιώργηδες από τα χλιδάτα δερμάτινα σαλόνια του να μας ακολουθούν. Όσο και να μην ασχολείσαι με αυτοκίνητα, εδώ μιλάμε για RANGE ROVER και βουνό. Όταν έχουν όρεξη οι Βρετανοί ξέρουν να κατασκευάζουν μεταλλικά όνειρα, όταν δεν έχουν όρεξη φτιάχνουν μπύρα και μάλιστα χλιαρή. 

Στους παραπόταμους που χύνονται στον Μόρνο, το Range πήγαινε τόσο χαλαρά στις κοίτες των ποταμών, που αν κάποιος δεν έχει δει αυτό το θέαμα δύσκολα θα τα πιστέψει, κι ας φόραγε τα 50-50, BF GOODRICH All Terrain.

Τι σου’ναι τα όνειρα όλοι οι καλοί  χωράνε.

 Οι συνδυασμοί ελαστικών δίνουν και παίρνουν . Προσωπικά είχα τα πανάκριβα KAROO, άλλος Pirelli MT21 μπρος πίσω, ενώ κάποιοι ΜΤ21 εμπρός και πίσω DUNLOP 908 RALLY RAID.

Από εργαλεία και ανταλλακτικά όλοι κουβαλάγαμε και φυσικά δεν χρειαστήκαμε τίποτα.

Ετσι είναι πια τα ΚΤΜ.

 Εσείς αν πρόκειται να ταξιδέψετε μια αλουμινοκουβέρτα , fast για το λάστιχο, πολυσουγιά και φαρμακείο γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Φυσικά στο όνειρο το στάδιο REM δεν χωράει και επισκευές, οπότε συγκεντρωνόμαστε μόνο στο οδηγικό μέρος και μάλιστα πρέπει να βιαστούμε λίγο.

Ο Δρόμος για την επιστροφή σύντομος μέσω Παρνασσού και μετά όλα μια ευθεία.

 Τι γλυκά που δούλευε το δικύλινδρο μοτεράκι μου, γουργουρίζει τόσο γλυκά που φοβάμαι μην με πάρει ο ύπνος πάνω του.

Πρωί Δευτέρας και ίσα που ακούγεται το ξυπνητήρι, άει στο καλό, όνειρο ήτανε, κρίμα, μακάρι να είχα πάει ταξίδι. ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝΕ ΚΑΙ ΠΑΕΙ…..ΚΙ ΟΜΩΣ Η ΜΗΧΑΝΗ ΕΙΝΑΙ ΛΑΣΠΩΜΕΝΗ….. 

OKTOBERFEST στα Βριλήσσια

Στην πρώην Βάση του Ναυτικού, στα Βριλήσσια, μέσα σε καταπράσινο χώρο λαμβάνει χώρα μια μικρή γιορτή της μπύρας.  

Τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη μπορείτε να απολαμβάνετε σε μικρογραφία ότι περίπου απολαμβάνουν και στο Μόναχο.

Μόνο που εδώ οι τιμές είναι πολύ λογικές.

Εκτός των άλλων μπορείτε να καταναλώσετε και μπύρες ελληνικές, όπως η Μπύρα BERLIN και η PILS HELLAS, οι οποίες φτιάχνονται από την Ελληνική Ζυθοποϊα Αταλάντης (πρώην Lowenbrau).

Μπύρες απο τον τόπο μας. Μέρος 3ο

Την ΒΕΡΓΙΝΑ την γνωρίζετε οι περισσότεροι, εδώ βλέπετε την WEISS πλευρά της.
Στη μέση η yellow donkey απο την ζυθοποιία Σαντορίνης, πάντα αφιλτράριστη και φρέσκια, συντηρείται μόνο σε ψυγείο.
Τέλος η Κερκυραϊκή μικροζυθοποιϊα εδώ εκπροσωπείται από μια BITTER REAL ALE, πικρίζουσα, αφιλτράριστη και απαστερίωτη,  μπύρα που επίσης συντηρείται μόνο μέσα σε ψυγείο.

Την Κερκυραία και την Σαντορινιά, τις πέτυχα στο wine story, Νίκης 21 Σύνταγμα.

Μπύρες απο τον τόπο μας. Μέρος 2ο

Μπύρα για Πρίγκηπες και Βασιλιάδες.

Χρήστος Παπαδήμας, Burry Murray και ο Καναδός Brewmaster David Wood, δημιούργησαν το 1998 μια μικροζυθοποιϊα στη Προσύμνη Αργολίδας, λίγο έξω από το Άργος.

Ίσως αρχικά κολλήσετε με τα λίγο κιτς σήματα, ίσως η πόλη καταγωγής δεν σας γεμίζει το μάτι, η δοκιμή όμως θα σας ανταμείψει πλουσιοπάροχα.

Ότι πιο κορυφαίο σε μπύρα Ελληνική, έχει όνομα και λέγεται, ΖΕΟΣ η δίχως παστερίωση Pilsner.

Mην λυπηθείτε τα χρήματα, μην κολλήσετε στη συσκευασία, μην φοβηθείτε το πλαστικό μπουκάλι,  αφεθείτε στην μαγεία του απαστερίωτου ζύθου από το Άργος και θα τον ψάχνετε φανατικά.
Δυστυχώς και στην Αθήνα λίγα μπουκάλια φτάνουν.  

Μπράβο ΖΕΟΣ.

Μπύρες απο τον τόπο μας.

Δεν είμαστε μόνο στο κρασί καλοί, πλέον έχουμε και μια καλή παραγωγή από μπύρες μικροζυθοποιών, οι οποίες στέκονται άνετα στον διεθνή ανταγωνισμό.

Από αριστερά προς τα δεξιά  FIX Dark (Μαύρη), Septem Monday's (Pilsner), Craft (Καπνιστή Lager), ΠΕΙΡΑΪΚΗ (Lager), VOLKAN (Μαύρη από την Σαντορίνη).

Οι άνω των 18 καταναλώνουμε υπεύθυνα και Ελληνικά.

Μετρητής λήψεων φωτό

Μετρητής στάσεων ή μετρητής λήψεων, όπως και να τον πείτε, πάντα αναρωτιόμουνα πως μπορώ να δω πόσες λήψεις έχει τραβήξει συνολικά, η παλιά μου Nikon D70s.
Μιας και οι πληροφορίες δεν ήταν εξαρχής συγκεκριμένες , σας παραθέτω παρακάτω τούς δύο εύκολους τρόπους που ανακάλυψα !!!

Κατ' αρχάς αν τραβάτε σε αρχεία RAW (η ΝΙΚΟΝ τα ονομάζει NEF, άλλες εταιρίες PEF, DNG κλπ) και είσαστε ήδη κάτοχος photoshop π.χ. το element που διαθέτω και γω, τότε

 μετά το File
ακολουθεί το File Info.
Στην καινούργια σελίδα που θα σας ανοίξει , μαρκάρετε το Advanced με συνέχεια το μαρκάρισμα στην 4η γραμμή http://ns.adobe.com/exf κλπ, όπου το σύστημα σας αναφέρει στο Image Number, ότι έχετε κάνει 24.611 πόζες έως τώρα.

Όλα τα παραπάνω όμως δεν αφορούν τούς πολλούς που θεωρούν τα RAW περιττή πολυτέλεια και΄φυσικά δεν έχουν photoshop.
Μιας και όλες οι φωτογραφικές μηχανές του κόσμου τραβάνε σε JPG, και δεδομένου ότι μια κάποια σύνδεση στο διαδίκτυο όλοι έχουμε, τα απλούστερα βήματα που μπορείτε να κάνετε για να βρείτε πόσες φωτογραφίες έχετε τραβήξει έως τώρα είναι τα εξής :

 Ανοίγεται το my shutter count.com επιλέξτε στο choose file μια από τις τελευταίες σας φωτογραφίες (δέχεται ακόμη και raw) και πατάτε το uploading, για να βρεθεί το σύστημα εντός λίγων δευτερολέπτων να σας γνωστοποιεί ότι έχετε 24.679 λήψεις.      Έχοντας ως δεδομένο ότι οι τυπικές D SLR έχουν διάρκεια ζωής έως 100.000 λήψεις, ενώ αυτές που δεν θα αποκτήσουμε ποτέ,
κάποια ονειρικά μοντέλα, ξεπέρασαν τις 150.000 λήψεις και φτάσανε τις 300.000, εύκολα αναλογίζεστε πόσο ζωή έχει ακόμη η μηχανή σας ή η μεταχειρισμένη που έχετε βάλει στο μάτι.

  

Απο το 1952 στο Σήμερα...

 Την μετακίνηση στο κέντρο σήμερα δεν την γλύτωσα. Οι δουλειές πολλές και στο τέλος της ημέρας με περίμενε η συνάντηση με το κεράσι club.

Ίσως η παραπάνω εικόνα μοιάζει με φωτό βγαλμένη από το μοναδικό βιβλίο - Ιστορία του Ελληνικού Μοτοσυκλετισμού- του Μιχάλη Αρβανιτόπουλου, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για σημερινή λήψη.
Κατεβαίνοντας την Β. Σοφίας ξάφνου στο πλαϊ μου στέκεται μια AJS του 52 .
Ολόμαυρη, καλογυαλισμένη με άψογο και σβέλτο οδηγό, δεν χόρταινες να την θαυμάζεις.
AJS....Δημιουργός της εταιρίας ο Albert John Stevens απο το 1909 στο Wolverhampton της Κεντρικής Αγγλίας.
 Δεν άντεξα στον πειρασμό και για αρκετή ώρα τα αφηνιασμένα άλογα του 990, ακολούθαγαν την AJS, το βεντιλατέρ του KTM δούλευε ήδη υπερωρίες , αλλά την μαύρη καλλονή δεν την προσπερνάς εύκολα.  

Η κούραση πολύ, η ζέστη περισσότερη μα η παρέα η μοναδική τα έσβησε όλα.

Μέσα σε μια όαση δροσιάς, στην Μηλιώνη 6 στο Κολωνάκι, το νέο μας στέκι.

Ονομάζεται BRICIOLE που στα Ιταλικά σημαίνει "ψίχουλα ψωμιού". 

Με πολύ Ιταλικό γούστο τα πιάτα ντυμένα και όσο για τις τιμές, η νέα εποχή της κρίσης που ξεπρόβαλε, τακτοποίησε την κατάσταση.

Ο Σέφ σήμερα μου ετοίμασε αυτή την σαλάτα με ντομάτα , πέστο και μοτσαρέλα, που αν και δεν θυμάμαι πως μου την είπε, ήταν όλα τα λεφτά.   

Ωραία μέρα και η σημερινή, ξεκίνησε καλά και τελείωσε καλύτερα. 

T-Shirt by RAFAELA

Νέα σειρά απο μπλουζάκια, δημιουργημένα απο την κόρη μου, όλα σε πρωτότυπα σχέδια, με ανεξίτηλα χρώματα.
Το σχέδιο ανήκει στη σειρά ΜΑΒΙΤ.

T-Shirt designer Rafaela  

Ποδηλατοδρόμιο ΟΑΚΑ

                                                  Φωτο : Chris M.

Στιγμιότυπο από το ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ την εβδομάδα που πέρασε.  

Πρωϊνός καφές

Απίστευτη ημέρα η σημερινή, ηλιόλουστη με άψογη θερμοκρασία, τόσο ωραία που τίποτα δεν προδικάζει τις δύσκολες μέρες που έρχονται.
Σε μόλις μερικά δεκάλεπτα της ώρας, παρέα με τον Σωτήρη, βρεθήκαμε Χαλκίδα για πρωϊνό καφέ.
Θαυμάσαμε και την παλιά γέφυρα που η βελτίωσή της μελετήθηκε από φοιτητές του Μετσοβίου και πραγματοποιήθηκε από τα τοπικά μηχανουργεία της Χαλκίδας.
Ίσως οι μέρες που έρχονται μετά την 6η Μάη, να επιτρέψουν το ξύπνημα του δαιμονίου που χαρακτηρίζει την φυλή μας.

Τουλάχιστον έχουμε Ηλιο και θάλασσα, κάτι που πολλοί τα επιθυμούν και δεν μπορούν να τα έχουν.   

Αξιος Μαχητής

Οταν η πολλά υποσχόμενη νέα γενιά ξεπερνάει την παλιά...