Παράλια Ανατολική Μάνη

Μια νύχτα στο Μαυροβούνι, ξεκινάει με ... 

 Φωτογράφους που κυνηγάνε να σκλαβώσουν το φεγγάρι.
Ευχαριστημένοι λίγο αργότερα θα εγκαταλείψουν την παραλία τους για να έρθουν οι "ιδιοκτήτες της" να αφήσουν τα αυγά τους...

 
 Στους λόγους που χρόνια τώρα τις επιλέγουν οι χελώνες, οι άνθρωποι εναποθέτουν τις ελπίδες τους για να βρουν τις καλύτερες παραλίες.
   

Xάραμα και στη παραλία οι άνθρωποι επιστρέφουν...
Γαληνεύοντας με Tai Chi...

Ξημέρωσε για τα καλά πια.
Τα ατελείωτα βουνά της Μάνης πάνε να συναντήσουν τον Ταΰγετο.

Ώρα να πάμε και μεις...Καλές διακοπές . 

Η θέα από τον Αρειο Πάγο.

Η θέα της πόλης των Αθηνών 115 μέτρα πάνω από το επίπεδό της.
Ο χώρος λειτούργησε ως δικαστήριο ήδη από τον 7ο αι. π.Χ.
Πολλούς αιώνες μετά, εμείς οι νεώτεροι απολαμβάνουμε σήμερα την θέα του φωτισμένου λεκανοπεδίου. 

Μια ηλιόλουστη χειμωνιάτικη Κυριακή.

ΕΥΒΟΙΑ μόνο από χώμα.

O Δρόμος που πάει από το Αυλωνάρι στην Αχλαδερή, μπορεί να περνάει από μόλις 500μ. υψομετρικό, είναι σίγουρο όμως ότι θα σας εκπλήξει η ανηφορική κροκάλα με την πέτρα που σου διώχνει το μπροστινό συνεχώς. 

Αφού περάσουμε την κροκάλα, συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο.

Ναι αυτό το γλιστερό χορτάρι είναι ο δρόμος για να βγούμε στην Αχλαδερή.

Τακουνάτα ή δρόμου ?.

Ψηλά τοποθετημένο φτερό ή χαμηλά ? 

Αποφασίστε σε ποια φυλή θα ανήκετε... 

  Μαγέρικο, καφενείο, παντοπωλείο, οπωροπωλείο τα πάντα σε ένα μαγαζί.  .

Αναπληρώσαμε την χαμένη ενέργεια με ρυζόγαλα, μανταρίνια, μπισκότα, μήλα, σοκολάτες, καφέδες και δεν θυμάμαι τι άλλο. 

Το υπέργηρο και ευγενικό ζευγάρι ιδιοκτητών έκανε αγώνα δρόμου για να ταΐσει τους πεινασμένους.

 

Η Λίμνη Δύστος με τον παραλίμνιο δρόμο της, προσφέρεται για λασπόλουτρο. 

Το καλύτερο αντικαταθλιπτικό

Τι Blue Monday και τρίχες κατσαρές...... όταν δείτε την γνωστή εξίσωση να "πλησιάζει", η λύση είναι μία και μοναδική, η Κυριακάτικη λασποθεραπεία.
Μην αφήσετε τίποτα και κανένα να σας μιζεριάσει.
Εμείς πάντως τα καταφέραμε και γράψαμε κάπου 200 χλμ. στην Εϋβοική Γη, σε μια μονοήμερη βόλτα με 10 KTM, 2 BMW και 1 Honda.
Παρών και το γνωστό Ιπτάμενο Land Rover που μας συνοδεύει τελευταία.
Το έδαφος στεγνό και ιδανικό για γρήγορη βόλτα.
Οι λάσπο-λακκούβες άπειρες.

    

2014 και συνεχίζουμε όρθιοι....

Κατ’ αρχήν η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της ¨Ελλάδας¨ ψηφίστηκε ως η καλύτερη πόλη στον κόσμο για να ζεις, φυσικά μιλάμε για την Μελβούρνη. 

Μιας και η Αυστραλία έχει ακόμη άλλες δύο πόλεις μέσα στην πρώτη δεκάδα του καταλόγου, θα ήθελα λοιπόν να γίνουμε λίγο Αυστραλοί. 

Αρκετά πιο βόρεια στο Χονγκ Κόνγκ, υπάρχει και δω ένας καλός λόγος που θα ήθελα να μοιάσουμε. Εκεί δίπλα υπάρχει και η Ιαπωνία, την οποία πολύ θα ζήλευα αν δεν είχε τόσα πυρηνικά εργοστάσια, που σημαίνει ότι δεν κοιμάσαι ήσυχος.

Πλησιάζοντας στην γειτονιά μας, να ζηλέψω την Τουρκία ? εεε λιγάκι. 

Βλέπεις εδώ, Ελλάδα μεριά, δεν τολμάς να μπεις σε μαγαζί, όλοι καπνίζουν επειδή είναι δικαίωμά τους. 

Τον Γαλλογερμανικό άξονα δεν μπορείς να πεις ότι σε αφήνει και αδιάφορο, μια ζήλια την έχουμε τόσο σε θέματα υγείας όσο και σε μηχανοκίνητα. 

Λίγο πιο βόρεια οι Σκανδιναβικές χώρες, ωραίες δεν λέω, η ευτυχία ξεχειλίζει, όμορφα τοπία και όλα καλά.

 Σε κείνη την γειτονία μια ακόμη χώρα μας έβαλε τα γυαλιά, η μικρή Ισλανδία κατά πως φαίνεται, χειρίστηκε με πολύ μαεστρία τις τράπεζες.

Συνεχίζουμε στα Βόρεια με την Φιλανδία αυτή τη φορά, να κατέχει τα πρωτεία στην εκπαίδευση και φυσικά είναι ένας πολύ καλός λόγος για να την ζηλεύεις.

Συνοψίζοντας λοιπόν :

Η Αυστραλία έχει καρχαρίες, 

στο Χονγκ Κόνγκ απλά δεν κολυμπάς, 

στην Ιαπωνία κυκλοφορείς με μετρητή γκάιγκερ, 

την Τουρκία πώς να την ζηλέψεις, ειδικά τώρα που ετοιμάζεται να αλλάξει η ηγεσία της και ίσως όχι αναίμακτα, άσε που εμείς είχαμε πάντα το βλέμμα μας στραμμένο Δυτικά.

Ο Γάλλο - Γερμανικός άξονας έχει ¨δυσκολοχώνευτη¨ ιστορία.  Αμα είναι έτσι ο πολιτισμός να τον βράσω. 

Σκανδιναβία άστα να πάνε, βροχή, βροχή, βροχή και πολύ κρύο. 

Ισλανδία, ισχύουν και δω τα ίδια με την Σκανδιναβία, συν του ότι είναι προκλητικά αραιοκατοικημένη.
Αν θέλετε ησυχία, σας ταιριάζει.

Η Φιλανδία τέλος σημαίνει κουνούπια, πολλά κουνούπια, συν όλα τα άλλα κακά των Βορείων που προαναφέραμε.

Αστο μωρέ καλύτερα, θα μείνω εδώ Ελλάδα …   Φραπεδιά με την παρέα κάτω από τον ήλιο, και βουτιές στο απέραντο γαλάζιο του Αρχιπελάγους μας. 

Ασε που κουβαλάμε όνομα βαρύ σαν ιστορία, που κάποτε λειτούργησε ως βάση και πρότυπο για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό…  

Που θα μας πάει, κάποια μέρα θα σβήσουμε εγωισμούς, μικροσυμφέροντα και διχόνοιες.

Θα κάνουμε στην άκρη τις ¨επιδοτήσεις¨ και θα οργανωθούμε ατομικά και ομαδικά για να λειτουργήσουμε μια χώρα  πρότυπο για μας και τα παιδιά μας. 

ΥΓΕΙΑ & ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 2014.     

HandleBar, το καφενείο του ποδηλάτη.

Σε ένα μικρό στενάκι στο κέντρο της Αθήνας υπάρχει τόπος ανάπαυσης και αναζωογόνησης με τα εξής μοναδικά χαρακτηριστικά. 

Κατ΄ αρχάς εκτός του πρόχειρου (σε ταχύτητα μόνο) φαγητού, σερβίρεται και ΖΕΟΣ. 

Η καλύτερη ίσως Ελληνική Pils μπύρα σήμερα.

Αν επιλέξετε να καθίσετε μέσα στο μαγαζί, τότε θα αναπαυθείτε πάνω σε μια σέλα BROOKS !!!

Αν επιλέξετε να καθίσετε στον έξω από το κατάστημα χώρο, τότε θα απολαμβάνετε σε προθήκη την θέα ενός Eddy Merckx !!!

Ακόμη και στην τουαλέτα το χαρτί υγείας βρίσκετε σε ανάλογης κουλτούρας θήκη !!!
Το τελευταίο θετικό αφορά τις τιμές και θα πρέπει να πάτε μέχρι την Μελανθίου 8 στου Ψυρρή για να το διαπιστώσετε. 

ΟΧΙ

Κείνοι που επράξαν το κακό τους πήρε το μαύρο σύννεφο.

Από τον χαμένο Ανθυπολοχαγό του Ελύτη

Και σαν να μην πέρασε μια μέρα, πάλι και σήμερα στεκόμαστε "επί των επάλξεων".
Τότε σφαίρες και κρυοπαγήματα, τώρα οικονομικός όλεθρος με βαριές ανθρώπινες συνέπειες.
Στο τέλος θα τα καταφέρουμε και πάλι, απλά οι πληγές μας πονάνε.

ΚΡΗΤΗ

Crete, Kreta, Крит .... όπως και  να την πείτε, η Κρήτη είναι μία και μοναδική.
Ενα νησί που δεν έχει παρά μονάχα φίλους.

ΡΙΒΑΝΗ για πρωϊνό στην Αμπλιανη.

Η ΡΙΒΑΝΗ ή ΡΕΒΑΝΙ, ή ΡΑΒΑΝΙ συνηθίζεται στα ορεινά χωριά της Στερεάς.

Ένα πολύ εύκολο και γρήγορο παραδοσιακό γλυκό

Σιμιγδάλι 1 κιλό, 

ζάχαρη 1 κιλό ή λίγο λιγότερο, 

6 ποτήρια νερό και

2 ποτήρια λάδι.

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά και τα βάζουμε να βράσουν εκτός από το σιμιγδάλι. 

Αφού βράσουν βάζουμε και το σιμιγδάλι σιγά – σιγά και ανακατεύουμε συνεχώς .

Το όλο μείγμα είναι έτοιμο όταν πάψει να κολλάει στην κουτάλα.

Συνέχεια το τοποθετούμε σε ταψί για φούρνο σε 200 βαθμούς και όταν ροδίσει…καλή απόλαυση.

Σερβίρουμε με κανέλα και έξτρα ζάχαρη άχνη προαιρετικά.

ΑΜΠΛΙΑΝΗ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

 Στα νότια του Νομού Ευρυτανίας, κοντά στα σύνορα με την Αιτωλοακαρνανία, βρίσκεται σε υψόμετρο πάνω από 1200 μέτρα χωριό με το όνομα Αμπλιανη. Πρωτοαναφέρεται σε γραπτές πηγές ως χωριό από τον 15^ο αιώνα.

 Το όνομα το δανείστηκε από τους αμπλάδες, ανοιχτές πηγές νερού διασκορπισμένες σε όλο το χωριό.

Τόπος αποκλειστικά θερινής κατοικίας, αγαπήθηκε τόσο πολύ, που ειδικά Μεσολογγίτες εδώ έφτιαχναν πέτρινα σπίτια με πλούσια διακόσμηση ενώ στον κάμπο έμεναν πρόχειρα σε καλύβες, περιμένοντας να καλοκαιριάσει για να επιστρέψουν στα ορεινά.

 Η Υπεροπτική στάση των Αμπλιανιτών τους οδήγησε στην ενδογαμία με σπάνιες εξαιρέσεις κατά καιρούς, θεωρούσαν τα γειτονικά χωριά κατώτερα. Ίσως όχι κι άδικα μιας και ‘’πλούσιοι’’ οι ίδιοι δεν οδηγήθηκαν ποτέ στην μετανάστευση, αντίθετα από τα γειτονικά χωριά που γνώρισαν το πικρό ψωμί της ξενιτιάς. Η παραγωγή και εμπορία μαλλιού κράτησε ζωντανό το χωριό.

Το τέμπλο της Εκκλησίας μας, αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή, έργο του 1801, ίσως Ηπειρωτών τεχνιτών. Αριστερά Ο Αη-Γιώργης και στα δεξιά ο Αη-Δημήτρης, συμβόλιζαν τις ημερομηνίες που το χωριό ζούσε, δηλαδή από Απρίλη έως Οκτώβρη .

 Εδώ το 1895 υπηρέτησε και ο Ανδρέας Καρκαβίτσας ως Ιατρός, ο οποίος περιέγραψε  το χωριό με ενθουσιώδη λόγια.

 Μέχρι να αποκτήσουμε την άνεση της μεταφοράς στα τωρινά χρόνια, οι κάτοικοι οι οποίοι διαχείμαζαν σε Μεσολόγγι , Νεοχώρι, Αιτωλικό και Λαμία έπαιρναν τον δρόμο για το χωριό πεζοί. Από το Μεσολόγγι και μέσω του ποταμού Εύηνου η πορεία ολοκληρώνονταν σε τρεις μέρες. Την δεκαετία του 60-70 το μικρό Μερτσέντες λεωφορείο του Λουκά από την Ναύπακτο με τρία δρομολόγια την εβδομάδα, πλημμύριζε το χωριό με κόσμο.

Σήμερα το χωριό απολαμβάνει ασφαλτοστρωμένο δίκτυο, μαγαζιά για φαγητό  και καφέ, διώροφο ξενώνα (σύντομα θα ξαναδουλέψει πλήρως ανακαινισμένος), ένταξη στο χάραγμα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 (διαδρομή από το Γιβραλτάρ έως την Κρήτη), χωμάτινες διαδρομές για 4χ4 και enduro.   

Εδώ πάνω η ζέστη είναι άγνωστη λέξη, ακόμη και το καλοκαίρι κοιμάσαι με κουβέρτα.

Χρήσιμα στοιχεία άντλησα από το βιβλίο «Η Αμπλιανη του Μεσοπολέμου» της Σ. Αλεξανδροπούλου.

Λιχουδιά

Πεπόνι Μεσολογγίου σερβιρισμένο με φυσική κερήθρα ελατίσιου μελιού από παραγωγούς της Αμπλιανης.
Αξία ανεκτίμητη.  

Στα Ευρυτανικά βουνά.

Μετά την καταιγίδα.

Αντάρτικο Αεροδρόμιο στη Νεβρόπολη.

Το Αντάρτικο Αεροδρόμιο Φάντασμα της Λίμης Πλαστήρα

Λίγο πολύ θα έχετε ακούσει την ιστορία πίσω από την δημιουργία της λίμνης Πλαστήρα. 

Πως ο Στρατηγός Ν. Πλαστήρας ο επονομαζόμενος από την εποχή της Μικρασιατικής εκστρατείας και ως ο «Μαύρος καβαλάρης», οραματίστηκε την δημιουργία της λίμνης από το 1925 και τελικά, αυτή τελείωσε το 1959 επί κυβερνήσεως Καραμανλή. Την ίδια αυτή χρονιά μάλιστα συνέβη και το πρώτο μεγάλο δυστύχημα με τον πνιγμό 20 ανδρών όταν αναποδογύρισε η βάρκα στην οποία επέβαιναν.

Το λιγότερο γνωστό κομμάτι της Ιστορίας είναι το αεροδρόμιο που λειτούργησε στην σκληρή εποχή της κατοχής της χώρας από τους Γερμανούς. 

Κατασκευάστηκε από Έλληνες Μηχανικούς με την συνδρομή εκατοντάδων κατοίκων από τις γύρω περιοχές.  Φυσικά δεν είχε καμία σχέση με τα αεροδρόμια του σήμερα, καθώς τότε προσγειώνονταν μυστικά και μόνο τις νύχτες αεροσκάφη προερχόμενα από το Συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. 

Πρώτη προσγείωση αναφέρεται αυτή μιας Ντακότα το καλοκαίρι του 43. 

Στην διάρκεια της ημέρας το αεροδρόμιο  καλύπτονταν από φρεσκοκομμένα δέντρα, κάρα φορτωμένα με σανό και οτιδήποτε άλλο προσέφερε ηρεμία στο τοπίο.

 Σε όλη την διάρκεια του πολέμου οι δυνάμεις κατοχής υποπτευόταν ότι κάτι υπήρξε αλλά τελικά  ποτέ δεν αντελήφθησαν που ακριβώς αυτό βρίσκεται. 

Το αεροδρόμιο-φάντασμα που λειτουργούσε στην περιοχή της Νεβρόπολης, σήμερα ξεκουράζεται στο βυθό της λίμνης.

Η γύρω περιοχή υποδέχεται πολύ περισσότερους από 100.000 τουρίστες κάθε χρόνο.

3 μέρες στα βουνά της Στερεάς Ελλάδας.

Στην προσωπική μου σελίδα στο  tumblr τοποθετώ φωτογραφίες χωρίς κείμενα.
Την σελίδα μου αυτή εμπλουτίζω συνεχώς με νέο υλικό από την τελευταία τριήμερη βόλτα στα βουνά της Κεντρικής Στερεάς Ελλάδας.
dicmofan.tumblr.com

3 μέρες στο βουνό.

 Τις κάτι περισσότερο σε διάρκεια από λίγες ώρες έως λίγες μέρες, κοπιαστικές και ατελείωτες σε βουνά και μονοπάτια ορεινές και τεχνικές διαδρομές, έχουν μείνει να χαρακτηρίζονται  με τον όρο Enduro. Εξίσου συχνά χρησιμοποιούμε και έναν αδόκιμο όρο για να περιγράψουμε το πιο χαλαρό σκέλος του enduro, το εκδρομικό enduro. Αφορμή πήρα από την μεγάλη παρέα (το γνωστό κεράσι κλάμπ) που ακόμη και σήμερα κάνουμε σωρεία λαθών τόσο στην προετοιμασία όσο και στην οδήγηση.

ΜΠΟΤΕΣ

Στο εμπόριο υπάρχουν για όλα τα είδη και είναι όλες πολλοί καλές. Το πρόβλημα είναι με μας που άλλα κάνουμε και άλλα φανταζόμαστε ότι κάνουμε. Η σκέτη ταξιδιωτική μπότα στο χώμα θα δέχεται πέτρες στην κροκάλα, άγρια κοπανήματα σε κορμούς κρυμμένους, και σε περίπτωση πλακώματος από τη μηχανή είναι τόσο ανίσχυρες που θα νιώσετε τουλάχιστον άσχημα.

Οι ταξιδιωτικές υπερέχουν μόνο σε ενεργητική ασφάλεια και όχι σε παθητική, καθώς μετά από λίγη χρήση στα αγύμναστα πόδια η εντουράδικη είναι σαν βαρίδι δυσκίνητο και με κακή ακρίβεια μικρο χειρισμών.

Οπότε φοράμε τις καλύτερες (που αντέχει η τσέπη μας) μπότες

Κάλτσες πάντα τις ψηλές σαν τις ποδοσφαιρικές. Οι κοντές κάλτσες πληγώνουν τα πόδια με τις προστασίες που θα φορέσουμε από πάνω.   

ΜΠΟΥΦΑΝ – ΜΠΛΟΥΖΑ

Ειδικά τώρα το καλοκαίρι, ο καλύτερος συνδυασμός είναι το ποδηλατικό μπλουζάκι από μέσα, θώρακας ενδιάμεσα και το τελευταίο εξωτερικό στρώμα την γνωστή μακρυμάνικη εντουράδικη μπλούζα. Τα μπουφάν αφήστε τα στο σπίτι.

Κυρίως για ένδυση και κράνος προτιμούμε τα Ελληνικά μαγαζιά, όχι μόνο για τούς γνωστούς λόγους μα κυρίως γιατί κάποια πράγματα πρέπει να εφαρμόζουν τέλεια πάνω μας.

ΚΡΑΝΟΣ

Δυστυχώς πρέπει να βάλετε το χέρι στη τσέπη για εξαγωγή συναλλάγματος.

Τα κράνη που τα κάνουν όλα και έχουν και γείσο δεν είναι για μας. Αυτά δουλεύουν σε άσφαλτο και πόλη μόνο.

Το χώμα θέλει ανοιχτό κροσάδικο κράνος, με μεγάλο σαγόνι και γυαλιά που πάντα τα τοποθετούμε στα μάτια μας αφού φορέσουμε το κράνος πρώτα και ποτέ ταυτόχρονα με το κράνος.

Εδώ επιδιώκουμε την μέγιστη ασφάλεια για τα μονάκριβα μάτια μας, και την μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου για την υπερπσοσπάθεια που θα καταβάλουμε ξαφνικά.

Κρόνος λοιπόν μόνο off , τα on-off και τα streetάδικα αλλού.     

 GPS – ΧΑΡΤΗΣ

Δεν αναιρεί το ένα το άλλο αλλά το συμπληρώνει. Ιδανικά πρέπει να εμπιστεύεστε το gps, να γνωρίζετε από πριν την διαδρομή, την μορφολογία εδάφους και τέλος, να έχετε το καλύτερο χάρτη που μπορείτε να βρείτε, πάντα μαζί σας. 

 ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ

Που πάτε στα βουνά χωρίς φαρμακείο ? Γρήγορα στον φαρμακοποιό που εμπιστεύεστε να σας φτιάξει ένα κιτ που να περιέχει όσο πιο πολλά μπορεί . Να αποφύγετε αυτά που είναι σε υγρή μορφή καθώς αλλοιώνονται εύκολα.

ΣΧΟΛΗ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός έχει τέτοια σχολή και τα καινούργια τμήματα ξεκινάνε από Σεπτέμβρη. Έναντι ενός ευτελούς τιμήματος, μόλις 50 ευρώ, ειδικοί εκπαιδευτές θα σας διδάξουν επί μια βδομάδα πως θα σώσετε κάποιον που κινδυνεύει να πεθάνει. Είναι τέτοιο το πάθος των εθελοντών διασωστών για αυτό που κάνουν που σίγουρα θα μάθετε πάρα πολλά.  

 ΛΑΣΤΙΧΑ

Μια πτώση είναι αρκετή, από πριν τοποθετείστε το καλύτερο που αντέχει η τσέπη σας..

Επισκεφτείτε τον λαστιχά που εμπιστεύεστε και ρωτήστε τον για το καλύτερο λάστιχο σχετικά με το τερέν που θα επισκεφτείτε, συνήθως ξέρουν περισσότερα. Τώρα τελευταία στην αγορά υπάρχουν και μεταχειρισμένα. Οι περισσότεροι το έχουμε γυρίσει σε αυτό το είδος ελαστικού για το χώμα.

 

ΚΛΑΤΑΡΙΣΜΑ

Σχεδόν όλοι την κρίσιμη στιγμή αποδεικνυόμαστε ανέτοιμοι. Πάντα κάτι ξεχνάμε. Πάμε μια γύρα επανάληψη. Γάντια (για να μην λερωνόμαστε φυσικά), σαπούνι (για να κάτσει στη ζάντα όμορφα και σωστά το λάστιχο και μετά πλενόμαστε κιόλας), λοστούς, σαμπρέλες, τρόμπα και αμπούλα διοξειδίου. Τόσο απλά. Στην περίπτωση που το λάστιχο δεν ξεζαντάρεται με τίποτα, βάλτε το κάτω από το πλάγιο σταντ.

Επίσης δοκιμάστε και ταϊαρ άπ ξέρετε τα χοντρά δεματικά. Στην περίπτωση που θέλετε να φτάσετε στο επόμενο χωριό, τα περνάτε΄λάστιχα και ζάντες με αυτά και συνεχίζετε, μην ξεχάστε να ξεβιδώσετε και ρίξτε μέσα την σαμπρέλα. Τα γνωστά σπρέι που ψεκάζουν αφρό ξεχάστε τα, αυτά δουλεύουν σε tubeless.    

 ΦΩΤΟ

Ευτυχώς που είναι γιαπωνέζικες και αντέχουν, απλά δεν σπάνε δεν χαλάνε, ακόμη και οι DSLR.

ΑΛΥΣΙΔΑ

Μετά την επιστροφή από το βουνό την ξεπλένουμε με λαδάκι απλό, την σκουπίζουμε και αργότερα ρίχνουμε το σπρέι oring που θέλουμε.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Το κόστος στην επαρχία δεν έχει καμιά σχέση με της Αθήνας.

Θα εκπλαγείτε ευχάριστα από την υψηλή ποιότητα και τις χαμηλές τιμές.

Ο ιδιοκτήτης του ΕΥΡΥΤΑΝ στο Καρπενήσι, ο Μπάμπης, είναι φίλος από παλιά, εντουράς, ορεινός διασώστης και άριστος γνώστης των ευρυτανικών διαδρομών. Ξέρει περισσότερα από ότι τον ρωτήσετε.

 ΠΑΡΕΑ

Γιατί απλά με παρέα είναι καλύτερα και ασφαλέστερα. Το επικίνδυνο είναι όταν δεν γνωρίζετε την παρέα και την μάθετε σε άτυχη για σας στιγμή.

Αν δώσετε στην ομάδα είναι σίγουρο ότι θα πάρετε κιόλας.

Ισχύς εν τη ενώσει.

Σεβαστείτε τους φίλου σας και θα τούς έχετε για δεκαετίες δίπλα σας.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Και πάλι εκπαίδευση

Οι νεότεροι αφήστε τούς παλιότερους να σας διδάξουν και.

οι παλιότεροι ακούστε τους νεώτερους, ξέρουν πράγματα που δεν φαντάζεστε.

Συμπληρωματικά σχεδόν επιβάλλεται να κάνετε παράλληλα ποδήλατο, τρέξιμο ή κολύμβηση, θα σας βοηθήσουν να είστε πιο ξεκούραστοι με την μηχανή, που σημαίνει καλύτερες αποφάσεις στα δύσκολα και λιγότερα λάθη.

 ΚΙΤ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Αχρείαστο να’ναι αλλά περάστε από ένα μαγαζί (κυνηγετικά, ορειβατικά, makan κλπ) να αποκτήσετε ένα και διαβάστε το εγχειρίδιο πριν ταξιδέψτε.  

ΥΔΡΟΔΟΧΕΙΟ

Στο σακίδιο πλάτης εφαρμόζει υδροδοχείο από 1 έως 3 συνήθως λίτρα.

Πίνουμε συχνά και από λίγο. Θείο δώρο το νερό για τον οργανισμό ειδικά τους ζεστούς μήνες.  

ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΆ

Ότι νομίζετε ότι χαλάει, προμηθευτείτε το. Επίσης από τα μοτοσυκλετιστικά φόρουμ ρωτάμε και τους άλλους χρήστες που έχουν την ίδια μηχανή με εμάς.

ΑΞΕΣΟΥΑΡ

Χτένα (θα σας μεταμορφώσει σε κύριο όταν μπείτε σε πόλη για καφέ)

Χαρτί υγείας (μια ανάγκη που δεν περιμένει)

Τσίχλα ενάντια στη νύστα (για τις ατελείωτες ώρες ασφάλτινης οδήγησης)

Ατομικά φακελάκια καφέ στιγμής (ιδανική κατάσταση δίπλα σε πηγή)

Καθρεφτάκι (εκτός του καλλωπισμού, βοηθά να βλέπουμε τον κινητήρα από πού στάζει, να κάνουμε σινιάλο κλπ)

 ΣΟΥΖΑ

Ευεργετική για την ψυχή μας και τις ζάντες μας.

Με μια σούζα γλυτώνεις κοπάνημα στα λούκια και πιθανών ατυχήματα .

Ο χειρουργικός έλεγχος που απαιτείται βελτιώνει τις οδηγικής ικανότητές μας.

Ελπίζω κάποια μέρα να μάθω κι εγώ, γιατί έχω βαρεθεί να κοπανάω σε λούκια.   

4χ4

Τύχη βουνό να συνοδεύεσαι από κάποιον με μακρά εμπειρία στην Αφρική.

Απλά τα τετρακίνητα δεν γνωρίζουν από κωλύματα.

Το 4χ4 συνοδείας όταν υπάρχουν κουβαλάει νερά, καύσιμα και τροφή για κατασκήνωση στην ύπαιθρο.

Το δίδυμο Γιώργος Αλέξης αποδείχτηκε αμάσητο στην Ευρυτανία.

ΡΕΤΣΙΝΑ μαζί μας 4.500 χρόνια

Πολύ απλά ρετσίνα λέγεται το κρασί που στο μούστο του, στην αρχή της ζύμωσης,  έχουν ρίξει ρητίνη αποκλειστικά χαλέπιου πεύκης (Pinus Hallepensis) χωρίς ποτέ να υπερβαίνει το ένα κιλά ανα χιλιόλιτρο.

Κρασί με ρίζες από την εποχή ακόμη των Μινωϊτών, όπου με την πρόσμιξη ρητίνης  πετύχαιναν το κρασί να συντηρείτε περισσότερο.  

Σήμερα η Ρετσίνα ξεπερνάει την ρετσινιά του φτηνού κρασιού . Η προσθήκη της ρετσίνης δεν βοηθάει μόνο τα κατώτερα κρασιά να αναδειχθούν, αλλά τα φέρνει στο τραπέζι μας με αξιώσεις.

Η Ρετσίνα πλέον παράγεται από καλής ποιότητας σταφύλι συχνά σαββατιανό και ροδίτη. 

Αφορά δε μόνο λευκά ξηρά επιτραπέζια κρασιά.

Ιδανικά συνοδεύει κρέατα και γενικά το καθημερινό φαγητό, ενώ την απολαμβάνετε καλύτερα κρύα, πάντα όμως στο παραδοσιακό χαμηλό ποτήρι.

Η Ρετσίνα φέρει το «ονομασία κατά παράδοση» και επομένως ως προστατευόμενο είδος υπάρχει μόνο στην Ελλάδα και το παράγουν στους νομούς Αττικής, Βοιωτίας, και Εύβοια. 

ΤΡΙΗΡΗΣ

ΕΠΩΨ:   Ποδαπώ το γένος ?  Από πού κατάγεστε ?

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ : Οθεν αι τριήρεις αι καλαί.  Από κει που κατασκευάζονται οι όμορφες τριήρεις !!!

Αριστοφάνους Όρνιθες.

Ως πρώτος κατασκευαστής αναφέρεται από τον Θουκυδίδη ο Κορίνθιος Αμεινοκλής  το 704 π.Χ.

Οι αβύθιστες τριήρεις με 210-216 άντρες πλήρωμα εκ των οποίων οι 170 ερέτες – κωπηλάτες ανέπτυσσε συνήθη ταχύτητα ταξιδιού 7 κόμβων, με ανώτερη ταχύτητα αυτή των 10 κόμβων.

Τα ταχύτατα αυτά πλοία είχαν διαστάσεις Μήκος 36.9 μ., πλάτος 5.5 μ. και βύθισμα μέγιστο 1.2 μ. . Εμφορτη ζύγιζε 70 τόννους. 

Μόνο η  ορειχάλκινη καλύπτρα με μήκος έως 2 μέτρα ζύγιζε 200 κιλά.

Το ομοίωμα της τριήρους "ΟΛΥΜΠΙΑΣ" ξεκίνησε να κατασκευάζεται στα ναυπηγεία Τζακάκου στο Κερατσίνι το 1985 και καθελκύστηκε το 1987. Για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκε ξύλο Όρεγκον για το σκάφος, δρυς Βιρτζίνια για την καρίνα και 25.000 μπρούντζινα καρφιά  .

 Σήμερα δεν γνωρίζουμε το ακριβές σχήμα της άγκυρας που χρησιμοποιούσαν τότε.

Μπορείτε να επισκεφτείτε την «ΟΛΥΜΠΙΑΣ» στο πάρκο Ναυτικής Παράδοσης στο Τροκαντερό.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ κι εδώ.

Τα ευλογημένα Liberty

SS Hellas Liberty (πρώην SS Arthur M. Hudell)

70 χρόνια πίσω, την εποχή του 2^ου Π.Π., οι ανάγκες μεταφοράς υλικών από τις ελεύθερες Ηνωμένες Πολιτείες προς την δοκιμαζόμενη Μεγάλη Βρετανία, έκριναν επιτακτική την ανάγκη ύπαρξης ενός ικανού σε αριθμό και δυνατότητες μεταφορικού πλοίου.

Μετά από διάφορες περιπέτειες, Αμερικανοί κυρίως και λιγότερο Καναδοί, κατάφεραν να παράξουν έως το τέλος του πολέμου περί τα 2.800 πλοία. Το κάθε ένα από αυτά ήταν εκτοπίσματος 10.500 τόνων με ανώτερη ταχύτητα αυτή των  10 κόμβων.  

Εκείνη την εποχή το ρεκόρ ναυπήγησης είχε φτάσει για ένα τέτοιο  πλοίο από 250 μέρες που ήταν αρχικά, σε μόλις 4 μέρες και 15 ώρες !!!.

Ηταν τέτοια η συμβολή τους στην υπόθεση της απελευθέρωσης της Ευρώπης που δικαίως απέκτησαν το παρατσούκλι Liberty Ships, δηλαδή τα πλοία της Ελευθερίας.

Το επόμενο παρατσούκλι που απέκτησαν ήταν «τα ευλογημένα πλοία», όταν μετά το τέλος του πολέμου, παραδόθηκαν στα απελευθερωθέντα από τούς Γερμανούς κράτη, για την ανόρθωση της οικονομίας τους. 

Κάπου 100 από αυτά παραδόθηκαν σε Έλληνες πλοιοκτήτες. 

Φυσικά αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η κίνηση έφερε την Ελληνική Ναυτιλία στο σημείο που είναι σήμερα. Πρωταγωνίστρια σε παγκόσμιο επίπεδο.    

Σήμερα ένα ευλογημένο Liberty, ξεκουράζεται στην Ακτή Βασιλειάδη στον Πειραιά.

Στοιχεία άντλησα από  βικιπαίδεια και Youtube.  

Αναζητώντας την έμπνευση

Ξεκινώντας νύχτα ακόμη από κοντινό τόπο στη Λιβαδειά και ψάχνοντας για τη λήψη που θα με ικανοποιούσε, βρέθηκα να οδηγώ, να περπατάω ακόμη και να ακροβατώ στα πιο απίθανα μέρη της Βοιωτίας.
Φαντάζομαι φωτογράφοι, κυνηγοί και ψαράδες θα έχουμε πολλά να πούμε. Ξυπνάμε από τα άγρια μεσάνυχτα, χανόμαστε με τις ώρες και εκεί κάπου την ώρα που ο ήλιος πάει για να χαθεί, στο τέλος της ημέρας πια, πάλι στημένοι ταλαιπωρούμε τα κλείστρα μας.
Εκείνοι κουβαλάνε δίκανα και καλάμια, εμείς τρίποδα.
Εκείνοι βολεύονται με μπεκάτσες από κρεοπωλείο, και ροφούς από ιχθυοπωλεία, ενώ εμείς οι ταλαίπωροι ρίχνουμε το ανάθεμα στον φτωχό μας εξοπλισμό. Εννοείται ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Σκέψεις μοναχικές στο άδειο από κόσμο πλακόστρωτο που οδηγεί στις πηγές Κρύας στη Λιβαδειά.

Αρκετά αργότερα με τον ήλιο να λούζει την Βοιωτική γη, έγινα ένα με την ράτσα των φραπεδόβιων στην πλατεία.
 Ιστορίες χωρίς τελειωμό μέχρι να γίνει το μεσημεριανό στο σπίτι.        

Αφιξη του Αγίου Φωτός

 Η Εξαρχία του Παναγίου Τάφου, σκαρφαλωμένη ψηλά στην Πλάκα, στην οδό Ερεχθέως και Πρυτανείου, υποδέχεται κάθε Μεγάλο Σάββατο, το Άγιο Φως προερχόμενο με απ' ευθείας πτήση από την Ιερουσαλήμ.  Στο αεροδρόμιο η υποδοχή γίνεται με απόδοση τιμών αρχηγού κράτους. Παράλληλα όσα δρομολόγια εμπορικών πτήσεων είναι κοντινά με την άφιξη του κυβερνητικού αεροσκάφους, περιμένουν να λάβουν το Άγιο Φως για να το μεταφέρουν σε όλη την Ελλάδα. Η Αεροπορική μεταφορά ξεκίνησε το 1989 με την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ.

 Το Μετόχι του Πανάγιου Τάφου, είναι ένα μικρό μοναστήρι που χτίστηκε πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένου στην Αφροδίτη. Σήμερα δε ανήκει στην Αγιοταφική Αδελφότητα της Ιερουσαλήμ. Στο εσωτερικό χώρο βρίσκεται ο Ιερός Ναός των Αγίων Ανάργυρων (17ος αι.).
Κατά την διάρκεια της εισόδου του Αγίου Φωτός στο χώρο, η πομπή θα κάνει τρεις φορές τον κύκλο του Ιερού Ναού.

Ποιος να το περίμενε πριν λίγες δεκαετίες, ότι θα΄ρθει μαι μέρα που θα κυκλοφορούμε όλοι με ένα κινητό - φωτομηχανή.

 Ιερείς μοιράζουν το Άγιο Φως στο ανυπόμονο πλήθος. Το δικαίωμα της αφής μέσα από τον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ το έχει μόνο ο Ορθόδοξος Πατριάρχης.

Δίπλα στην Ελληνική σημαία κυματίζει λευκή σημαία με κόκκινο σταυρό και χρυσαφί σύμβολο ΦΤ, το οποίο σημαίνει Φρουροί Τάφου.

Οι φωτό είναι στο χέρι (χωρίς τρίποδα) με μοναδική βοήθεια το f1,8 του 35άρη και τα 1600ASA.