Road RAGE for Climate

Όλα για το περιβάλλον.

Στη μακρινή Αυστραλία, μια ομάδα ευαισθητοποιημένων μαθητών από το Damascus College στο Ballarat, αποφάσισαν να κάνουν με ένα ποδήλατο με υποβοήθηση ηλεκτρική, ενα ταξίδι από το Darwin έως την Μελβούρνη, 3775 χιλιόμετρα, μεταξύ 23 Νοέμβρη και 9 Δεκέμβρη.
Για να τούς δείτε live http://www.roderage.com.au/live/

Γιατί το κάνουν ? απλά για το περιβάλλον.
Όπως οι ίδιοι αναφέρουν, επιθυμούν βιώσιμε ΄καθημερινές λύσεις για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, άντληση κεφαλαίων για τη βιώσιμη ενέργεια και προγράμματα διατροφής για τούς φτωχότερους, για την κλιματική αλλαγή και την ακραία φτώχεια

Κατά την διάρκεια του ταξιδιού οι μαθητές θα επισκεφτούν άλλες κοινότητες και θα συζητήσουν σχετικά με τα περιβαλλοντικά θέματα.

http://stir.org.au/Stir/Content.aspx?topicID=785

Ευαισθητοποιημένοι πολίτες, ότι καλύτερο για μια πολιτεία.

Πεντέλη και Αττικό πάρκο.

Μεσημεριάτικα με το ψιλοβρόχι βρέθηκα να ανηφορίζω από την Κλεισθένους στην Πεντέλη, τα καμμένα σε πρώτο πλάνο, σαν να περιμένουν να χτιστούν για να μην φαίνεται καμένο το τοπίο.

Από κει ψηλά στο δρόμο που μας ενώνει με την Νέα Μάκρη, στάθηκα για λίγο και θυμήθηκα που το 1983 δούλευα στην Αναδάσωση.

Τα δέντρα που τότε φύτευα, σήμερα είναι καμμένα.

Εκείνη την εποχή δούλευε πολύς κόσμος εκεί πάνω.

Η Δουλειά ξεκίναγε στις 07:00 το πρωί, με κύρια υποχρέωση των εργατών να χωρίζονται σε ζευγάρια και έως το τέλος της βάρδιας να έχουν σκάψει ανα ζευγάρι 40 τρύπες, περίπου 30 εκατοστά η μία.

Ο ένας είχε ένα μικρό λοστό και ο άλλος το φτυάρι.

Ευτυχώς ο επιστάτης δεν μας πίεζε, ενώ καθημερινά έκανε τα στραβά μάτια και μας άφηνε να σκάβουμε 10-15 τρύπες μόνο.

Λόγω του νεαρού της ηλικίας των εργαζομένων, γίνονταν απίστευτο καλαμπαλίκι, το μεσημέρι γυρνάγαμε σπίτια μας κουρασμένοι από τα γέλια.

Μην τα καίτε ρε αλήτες τα δάση, και τα δικά σας παιδιά εδώ θα ζήσουν.

Μελαγχόλησα και πήρα τον δρόμο για το Αττικό Πάρκο, η αδυναμία της κόρης μου, άδειο από κόσμο λόγω κρύου, ευτυχώς η μικρή κυνήγαγε ένα παγόνι για να το χαϊδέψει και εγώ κυνηγούσα την μικρή, ευτυχώς ζεσταθήκαμε και οι τρεις μας (βάζω και το παγόνι μέσα, ελπίζω να κατάλαβε το αστείο μας)

Τα ζώα γενικά ενοιωθαν βολικά και μας πλησίαζαν πολύ κοντά σε αντίθεση με τις Κυριακές.

Φυσικά έχουμε βγάλει ετήσια κάρτα, καθώς το απλό εισιτήριο δεν συμφέρει με τίποτα.

Έχω την εντύπωση ότι αυτό το πάρκο θέλει λίγο βελτίωση στην αποστράγγιση των υδάτων του, πολύ λάσπη, ίσως να φταίει και η ποιότητα του χώματος.

Ταξίδια με Μοτοσυκλέτα - Πρόλογος

Ένας πρόλογος στα ταξίδια της ζωής μου.

Το ταξίδι με μοτοσυκλέτα είναι δοκιμασία ψυχής και νου.
Οταν σε κυριεύει η κούραση, που δεν είναι και σπάνιο φαινόμενο, τότε είναι που καλείται η ψυχή σου να μη σε προδώσει,να σε κρατήσει στον στόχο, και ο νους να μην κάνει λάθη, φυσικά κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, γιατί μπορεί ακόμη να σου στοιχίσει και την ζωή .

Ένα ταξίδι είναι περισσότερο πνευματικό επίτευγμα παρά υλικό, χειρωνακτικό

Όλοι μας κάποτε συνδεόμαστε με κάτι υλικό που του προσδίδουμε ψυχή, εμείς οι μοτοσυκλετιστές για παράδειγμα πιστεύουμε ότι η χρήση της μοτοσυκλέτας δεν παύει να είναι μια διαφορετικότητα που κοστίζει και φυσικά αξίζει, όχι μόνο σε χρήμα αλλά και σε κάθε μορφής επικινδυνότητα Κάποιοι από εμάς προχώρησαν πιο πέρα ψάξανε τα προσωπικά τους σύνορα, σε πολυήμερα ταξίδια σε πραγματικά δύσκολα μέρη, με την επικινδυνότητα κυρίως, να ανεβαίνει αρκετά ψηλά.

Εγώ δυστυχώς πάτησα μόνο τα εδάφη της Ευρώπης.
Ασία και κυρίως Αφρική, απλά δεν....

Και υπάρχει λόγος να γίνουν όλα αυτά?
Όχι απολύτως κανένας, αν όμως γνωρίσεις την μοναδικότητα του μοτοτουρισμού, τότε μάλλον θα βρεις πολλούς λόγους για να το επιχειρήσεις .

Γιατί κάποιος καβαλάει το σιδερένιο άλογό του και εξαφανίζεται σε μέρη μακρινά ίσως και επικίνδυνα ?.
Η λέξη «επικίνδυνο» είναι τελικά μόνο στα λεξικά, στην πράξη, η μοτοσυκλέτα ποτέ δεν φοβίζει τούς «επικίνδυνους ντόπιους».
Συνήθως σε βλέπουν σαν γραφικό αισθηματία ίσως και λίγο τρελό, έτσι όλοι σχεδόν σε πλησιάζουν

Σε ένα πολυήμερο μοναχικό ταξίδι βιώνεις, το απόλυτο συναίσθημα. Πως αλλιώς εξηγείται να ξεκινάς μόνος, και στο τέλος του ταξιδιού να μην έχεις βαρεθεί ούτε για μια στιγμή
Να γνωρίζεις διαφορετικούς ανθρώπους, σε βενζινάδικα, σε πάρκινγκ, και κυρίως στα κάμπινγκ, όρεξη να΄χεις να μιλάς.
Πολλές φορές με κερνάνε, γιατί ταξιδεύω μόνος, και κυρίως γιατί δίνεις στον άλλον αφορμή για συζήτηση, ενώ αν σε δει με παρέα και μιλάς στην δική σου τοπική γλώσσα, λίγοι θα σου πιάσουν την κουβέντα.
Το μοναχικό ταξίδι είναι αφετηρία γνωριμιών. Όταν είσαι μόνος σου μιλάς αρκετά με τον εαυτό σου, τόσο ώστε να τον γνωρίσεις καλά. Μέσα σε ένα μήνα βιώνεις καταστάσεις, τόσες που μαζεύεις λεφτά για το επόμενο "γύρισμα". Όταν ακόμη και ένστολοι αστυνομικοί έρχονται σε σένα για να σου μιλήσουν για ταξίδια με μοτοσυκλέτα , μόνο να χαμογελάς μπορείς . Μπροστά στο Ιρλανδικό κοινοβούλιο, αστυνομικός φύλακας με σταματάει και τελικά ο τύπος είχε BMW R100RS, είχε ταξιδέψει Ελλάδα και με συμβούλευε που να πάω να μείνω και τι να δω, όλα αυτά μπροστά στο κοινοβούλιο.

Το 1988 στο πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό, αντιμετώπισα πολυήμερες βροχές, πρωτόγνωρη κατάσταση για έναν μεσόγειο , ένα απόγευμα λοιπόν εκεί που ρούφαγα την μπύρα μου σε ένα μπαρ έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται πόσο καλύτερα θα ήταν να είχα αυτοκίνητο, τότε όμως ως νέος και φανατισμένος μοτοσικλετιστής το θεώρησα ντροπή να σκέφτομαι την ασφάλεια των τετράροδων οχημάτων, και διέγραψα την ιδέα παραγγέλλοντας ακόμη μια μαύρη (όχι καλλονή) μπύρα.
Δύο δεκαετίες μετά, έχοντας φυσικά τον ανάλογο υλικό εξοπλισμό και πνευματικό " οπλισμό" , χορτασμένος εμπειρία και απόλαυση, δεν ξαναντιμετώπισα τέτοιες σκέψεις και έκτοτε πίνω τις μαύρες μου αμέριμνος .

Γυρίζοντας τον κόσμο, νιώθεις ότι βιώνεις μια αέρινη κατάσταση , σε αγγίζουν μόνο τα καλά του τόπου , η ταχύτητα, σου επιτρέπει, να φιλτράρεις καταστάσεις , στο κάτω-κάτω , ανοίγεις γκάζι και φεύγεις, αν και μέχρι σήμερα δεν το έχω κάνει ποτέ , εκτός από την Τυνησία, επειδή κινδύνεψε η σωματική μας ακεραιότητα .

Άλλη μια ευχάριστη εμπειρία από συνάντηση έχω από το 1990 όταν επισκεπτόμενος την Eire Poplacht ( Ιρλανδία ) διανυκτέρευσα στο κάμπινγκ της πόλης Bell ai Atha Gliath ( Δουβλίνο ) .
Καθήμενος πλησίον της σκηνής μου , βλέπω δυο πιτσιρίκια να έρχονται προς τα εμένα, αρχικά πίστεψα ότι έρχονται για δουν την Ducati μου, μόλις με πλησίασαν μου ζήτησαν να τα ακολουθήσω στο τροχόσπιτο τους, σηκώθηκα και τα ακολούθησα, σε λίγο πέρναγα το κατώφλι ενός μεγάλου τροχόσπιτου που χρησίμευε σαν εξοχική κατοικία , στην πόρτα με περίμενε η γιαγιά τους , μπαίνοντας με καλωσόρισαν οι γονείς των παιδιών , το τσαι δεν θυμάμαι τι γεύση είχε , θυμάμαι όμως την ευχαρίστηση που είχαν , όταν με είδαν να πηγαίνω στο σπίτι τους , το ζευγάρι είχε περάσει μήνα του μέλιτος στην Κέρκυρα , στην συνέχεια πριν ακολουθήσει ένα ελαφρύ βραδινό γεύμα , συζητήσαμε για το Ιρλανδικό πρόβλημα αφού τους ανέφερα ότι είχε πέσει στην αντίληψή μου στην Βόρειο Ιρλανδία , σύντομα τα παιδιά μας αποχαιρέτησαν για ύπνο και με τον σύζυγο πήγαμε στην pub του διπλανού χωριού , φυσικά μπεκρουλιάσαμε με Guiness .
Την επόμενη ημέρα πριν αναχωρήσω από το κάμπινγκ πρόσφερα δυο μπουκέτα λουλούδια στις κυρίες του σπιτιού . Μια θετική συνάντηση για όλους μας .

Μιας και ζούμε στο σήμερα σε προκαθορισμένους βιολογικούς χρόνους , η πλαστότητα του αύριο δεν δείχνει να μας πολυ νοιάζει, η έκφραση " ότι βρέξει ας κατεβάσει " μας καθρεφτίζει σχεδόν απόλυτα , ίσως να συνδέεται με την μοιρολατρία , προίκα από τα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας,
Η Ζωή είναι ένα τίποτα, αλίμονο αν καταπιαστείς με μικρότητες , έχασες ένα κομμάτι , ίσως και την πίτα από την έτσι και αλλιώς μικρή ζωή σου , τόσο μικρή συγκρίνοντας την με αυτόν τον κόσμο τον μικρό τον μέγα , εκεί που και τα νούμερα δυσκολεύονται , τα μεγέθη προσπάθησαν να μας δείξουν την μεγαλοσύνη τους αλλά δεν τα αφήσαμε , αντ' αυτού ο λίγον γραμμαρίων εγκέφαλος μας έχει συλλάβει τον εαυτό του ως αιώνιο είδος .
Μπροστά σε όλα αυτά τα πλαστικά είδη που μας κατακλύζουν , το μόνο που καιγόμαστε είναι πως να βρούμε τρόπο για την απόκτηση όλο και περισσότερων, σίγουρα ο χαμένος δρόμος της αρετής ανήκει στους προγόνους μας.
Σίγουρα φοβάσαι και πάντα θα φοβάσαι , το ίδιο κάνουν και όλα τα ζώα , πόσο μάλλον εσύ το λογικό ον .
Νίκα τους φόβους σου , αντιμετώπισε κατάματα τον εφιάλτη που σε βασανίζει , μόλις το κάνεις ξαλαφρώνεις , αγαλιάζει η ψυχή σου , και σκέφτεσαι τόσα χρόνια χαμένα με τον ανομολόγητο φόβο σου .
Μια κατάδυση σε βαθιά νερά έστω και αν κατέβεις έως τα 30 μέτρα , αν μια ολόκληρη ζωή φοβόσουνα το μαύρο αβυσσαλέο σκοτάδι , είναι μια περίλαμπρη νίκη , και ξεκινάς με καινούργια όρια .
Ένα ταξίδι σε όλη την Ευρώπη έστω, είναι μια τρομερή κατανίκηση των πρωτόγονων φόβων για κάτι νέο και άγνωστο , αφού το πραγματοποιήσεις βλέπεις ότι δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο φανταζόσουν , σου λένε ότι είναι δύσκολο όλοι αυτοί που δεν έχουν όρεξη να δουν πέρα από την μύτη τους , είναι με μαθηματική ακρίβεια εξακριβωμένο, κάποιος που γυρνά από την πρώτη, προσωπική του μεγάλη κατάκτηση, στο μυαλό του σχεδιάζει νέες διαδρομές .

Τέσσερις μηχανές κατεβαίνουν στυφτερό δρόμο , πηγαίνοντας όσο αυτοί αντέχουν , τα οχήματά τους , η ψυχή τους , η παραγωγή αδρεναλίνης στο απόγειο , τηρούν και όλους τους κανόνες, στο μισό μέτρο η απόσταση μεταξύ τους , όπως ίσως και η ζωή τους και αυτή στο όριο , δεν παίζουν παιχνίδια εξουσίας με τον Άδη , μέσα από τον φόβο του θανάτου, απολαμβάνουν την ηδονή .
Δεν είναι μόνο ψυχολογικό , είναι καθαρά βιολογικό, τρείς οπιούχες ουσίες τριγυρνάν στο σώμα μας , μόνο και μόνο για να αποθαρρύνουν τον φόβο , και να φτάσουν τις αισθήσεις μας στα υψηλότερα σκαλοπάτια της ηδονής . Μια απο αυτές η ενδορφίνη επηρεάζεται άμεσα και απο τον ήλιο και το αέρα τα κυρίαρχα στοιχεία της Ελλάδικής και γενικότερα της Μεσογειακής ζωής .
Τόλμησε την γνωριμία με τον εαυτό σου , δεν είναι εχθρό σου .
Καθυπόταξε οτι σε βασανίζει άρπαξε την ζωή και απολαυσέτη , στο άπειρο σύμπαν, έτσι κι αλλοιώς είσαι ένα τίποτα .

Πάνε χρόνια που μόλις είχα απολυθεί απο φαντάρος και βρέθηκα να δουλεύω ως ντελιβεράς στο κέντρο.
Παπάκι δανεικό απο τον αδερφό μου μέχρι να ορθοποδήσω και να πάρω δικό μου. Δούλεψα τρελλά ωράρια και κατάφερα και πήρα δικό μου σύντομα, συνέχισα να δουλεύω σκληρά και, το καλοκαίρι βρίσκομαι με το πρώτο μου μηχανάκι ενα YAMAHA FS 80 να γυρνάω καλοκαίρι του 1986 στην Κρήτη, εννοείται βέβαια χωρίς λεφτά, για ύπνο έκλεινα στο χοτέλ «τα άστρα», ψάρευα και «δανειζόμουνα» πολλά φρούτα και καλαμπόκια απο χωράφια.
Λεφτά μόνο για βενζίνα υπήρχαν.
Γλυκάθηκα και ενα χρόνο μετά με νέο όχημα.
Ενα MZ ETZ 250 βρέθηκε να με φιλοξενεί στη σέλλα του, έτσι βρέθηκα με αυτή τη σκοτώστρα να περιπλανιέμαι Πήλιο, Μακεδονία, Θράκη, Ευρυτανία για κάπου 20 μέρες.
Σε κάποια απο αυτές τις μέρες αγόρασα ενα ΜΟΤΟ και τότε διάβασα για κάποιον άλλον που είχε παέι ταξίδι στην Βουλγαρία.....τα μάτια μου γούρλωσαν, το μυαλό μου άρχισε να σκέφτεται περίεργα, οι ταμπέλες που έδειχναν τον δρόμο για Βουλγαρία σα να ΄χανε Νέον και καρφωνόμουνα σε αυτές.

Την επόμενη μέρα του γυρισμού, κατέβηκα την πάροδο στην Καλλιρόης33, όπου υπήρχε και υπάρχει ακόμη η θρυλική ΛΕΜΟΤ.
Ως άνθρωπος τυχερός, βρέθηκα να μαθαίνω την τέχνη των μεγάλων ταξιδιών με μοτοσυκλέτα δίπλα στον Κώστα Ανδρόνικο και Αγγελο Σινάνη.

Οι γνώσεις τους που μου μετέδωσαν με ακολούθησαν για πολλά πολλά χρόνια, χωρίς αυτούς ίσως να μην έφτανα ποτέ εκεί που έφτασα.

.






Ο χειμώνας του 1987 πέρασε γρήγορα, το βλέμα μου πλέον έβλεπε μόνο Βόρεια...

MOTO GUZZI V7 CLUBMAN

ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ*
Εξατμίσεις Arrow http://www.arrow.it/eng/website που ανασταίνουν πεθαμένους, μονόσελο ποίημα με αριθμό, διπλά piggy back bitubo αμορτισέρ και μπρος 40άρια marzocchi πιρούνια, μπροστά μονό δισκόφρενο 320 χιλιοστά πλευστό με 4πιστονη δαγκάνα.
744 κυβικά, με 5τάχυτο μοτέρ και 48 άλογα στις 6.800 στροφές , κινητήρας δανεισμένος από τα V7 Classic και Cafe

Πολύ καλό όμως για να είναι αληθινό.

Απλά η Piaggio κατέβηκε στην EICMA με ένα μοντέλο από ρετάλια άλλων που στην τελική δεν θα βγει ποτέ στην βιτρίνα έτοιμο, έτσι όπως το βλέπουμε.
Για τούς αμετανόητους εραστές όμως τα ανταλλακτικά ήδη υπάρχουν

* Έρωτα συ που’σαι ανίκητος σε κάθε πόλεμο, συ που’σαι κυρίαρχος σε κάθε τι.

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΕΡΓΕΝΗΔΕΣ – ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Κοτόπουλο φιλέτο γρήγορα κα κυρίως εύκολα.

Ανάλογα της πείνας που έχουμε, παίρνουμε 2 ή 3 φιλέτα σνίτσελ κοτόπουλο και τα αφήνουμε σε ένα βαθύ πιάτο με μέλι και λάδι.

Αφήνουμε για μισή ώρα το άτυχο πουλερικό να κολυμπάει στην μαρινάτα μας.
Εμείς δεν καθόμαστε, ψάχνουμε για βαθύ τηγάνι (που να έχουμε και αντίστοιχο καπάκι στο μέγεθός του), λαδώνουμε (όχι άλλο λάδωμα σε αυτή τη χώρα, έλεος) το τηγάνι και τσιγαρίζουμε σε δυνατή φωτιά τα φιλέτα.

Αφού δημιουργηθεί η περίφημη κρούστα μέσα σε λίγα λεπτά, ( αν το κρέας σιγοβράζει άψητο από την αρχή τότε η άψητη σάρκα του θα αποτελεί εξαίσια οδό διαφυγής των πολύτιμων και νόστιμων υγρών του) , τότε και μόνο τότε αποσύρουμε τα φιλέτα από το τηγάνι, τα πασπαλίζουμε με μπόλικο σουσάμι ή ψιλόφλουδα κομμένο αμύγδαλο, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε το τηγάνι και συμπληρώνουμε πλέον μόνο λίγο νερό κάθε φορά που κρίνουμε απαραίτητο.

Αν το σουσάμι το βάλουμε από την αρχή τότε το κοτόπουλο δεν θα ξεροψηθεί επιφανειακά και θα στεγνώσει.
Δεν παραλείπουμε να βάλουμε 2 δαφνόφυλα, λίγο τζίντζερ που θα ταξιδέψει τη γεύση μας σε συνδυασμό και με το μέλι σε μέρη ξωτικά και τέλος σκόρδο για να επιστρέψουμε κατά Ελλάδα μεριά.

Συνολικός χρόνος ψησίματος κάπου 20 λεπτά.

Χειροποίητο ζυμωτο ψωμι

Χειροποίητο ζυμωτό ψωμί
Υγιεινή διατροφή χωρίς ψωμί δεν νοείται.
Από την εποχή του Περικλέους που ξέρουμε ότι υπήρξαν επαγγελματίες φουρνάρηδες έως τα τώρα, ο άρτος ή ψωμί, κατέχει μοναδική θέση στο τραπέζι μας.
Σε όποια μορφή και αν το παρασκευάζει ο άνθρωπος και με οποιαδήποτε δημητριακά σαν βάση κι αν χρησιμοποιεί, το σίγουρο είναι ότι καθημερινά με αυτό ζούμε.
Στης μέρες μας το ψωμί υπάρχει ακόμη και στα περίπτερα, μπορούμε όμως και να το φτιάξουμε μόνοι μας.
Το να ζυμώσεις και να ψήσεις ψωμί


είναι πιο εύκολο από όσο φαντάζεστε
Κατ’ αρχάς και επειδή με τις δόσεις δεν τα πάω καλά, για την δοσολογία θα χρησιμοποιηθεί η αλάνθαστη μπακαλίστικη μέθοδος, μην αγχώνεστε με μεζούρες κ.λ.π., η ζωή είναι μικρή.
Αρχικά σε μια λεκάνη βάζουμε λάδι τόσο ώστε να λαδωθεί όλη η επιφάνεια της λεκάνης καλά.
Αυτό εξυπηρετεί εκτός του ότι το ψωμί θέλει το λάδι του, μετά στο πλύσιμο της λεκάνης καθαρίζει πανεύκολα
Ρίχνουμε 2 κιλά αλεύρι, προσωπικά προτιμώ το λευκό για πιο αφράτο ψωμί.
Στην αρχή μιας και θα πειραματιστείτε με ποιο αλεύρι θα προμηθεύεστε , πρέπει οπωσδήποτε να το περνάτε από σίτα, θα δείτε και μόνοι σας ποιες μάρκες έχουν συνήθως μικρά λευκά σκουληκάκια (όταν αγοράζω άλλα προϊόντα από φούρνο αυτές οι σκέψεις με τρώνε)


Προσθέτετε αλάτι όσο ένα κουτάλι της σούπας, 2 φακελάκια ξηρή μαγιά, 1 κουταλιά μέλι (τώρα πλέον το έχω κόψει, καθώς η ξηρή μαγιά επιτυγχάνει ικανοποιητικό φούσκωμα χωρίς ανάγκη από γλυκαντικές ύλες), και νερό ζεστό από τον δοσομετρητή του γαλλικού καφέ ποσό αντίστοιχο με 10 φλυτζάνια του καφέ.

Παλαιότερα έχω δοκιμάσει και γιαούρτι ή γάλα χωρίς όμως ιδιαίτερη βελτίωση στη γεύση.

Ζυμώστε δυνατά για 5 – 10 λεπτά.
Όπως είναι το σκεπάζουμε και το αφήνουμε να ξεκουραστεί για μισή ώρα σε μέρος ζεστό.
Στη συνέχεια σε λαδωμένο ταψί, βάζουμε το φουσκωμένο ζυμάρι, που αν θέλουμε προηγουμένως το έχουμε πασπαλίσει με αλεύρι ή με σουσάμι (πολύ ελαφρά βρέχουμε το ζυμάρι).
Αυτό ήταν, ανάψτε το φούρνο στούς 180 βαθμούς, βάλτε το ψωμί να ψήνετε για 1 ώρα.
Απολαύστε περίπου δυόμιση κιλά ψωμί , που αρκεί για μια βδομάδα.





Πειραματιστείτε επίσης να ζυμώσετε με ελιές, κολοκυθόσπορο, τυρί κ.λ.π.

Critical Mass Ride

Τα ποδήλατα δεν κλείνουν την κυκλοφορία, ΕΙΝΑΙ η κυκλοφορία!


Απο τούς http://www.podilates.gr/ αντιγράψαμε την καταπληκτική αφίσα.

Απο το http://www.criticalmass.gr/ αντιγράφουμε και μεταφέρουμε το παρακάτω κείμενο :

Τι είναι το critical mass ride
Το critical mass ride μεταφράζεται περίπου σαν "ποδηλατοβόλτα κρίσιμης μάζας". Αποτυχημένο ε; Το ξέρω, γι' αυτό και δεν θα το μεταφράσω, απλά θα προσπαθήσω να εξηγήσω το νόημά του.
Η γενική ιδέα του critical mass είναι μία μαζική βόλτα με ποδήλατα, ξεκινώντας από ένα προκαθορισμένο σημείο εκκίνησης κάθε μήνα, μια συγκεκριμένη μέρα. Από εκεί και πέρα, το critical mass αποτελεί μια ελεύθερη έκφραση ποδηλατών, ευπρόσδεκτα είναι και κάθε λογής αυτοκινούμενα με ανθρώπινη δύναμη οχήματα, όπου κάθε συμμετέχων έχει και την δική του ιδέα και σκοπό για αυτή την βόλτα.
Σίγουρα ο σκοπός δεν είναι η ταχύτητα σε μια τέτοια βόλτα, αλλά κυρίως η προβολή του ποδηλάτου. Είναι μια γιορτή για το ποδήλατο στους δρόμους. Δεν προσπαθεί να εναντιωθεί στα αυτοκίνητα, τα λεωφορεία ή τα υπόλοιπα οχήματα που κινούνται, απλά παίρνει το μερίδιό του στο οδόστρωμα από όπου περνάει. Το critical mass ride είναι μια προσπάθεια διεκδίκησης του δικαιώματός μας να χρησιμοποιούμε το δρόμο, αλλά όχι η στέρησή του στους άλλους!
Το critical mass ride δεν έχει οργανωτές, ούτε αρχηγούς. Όποιος είναι μπροστά χαράζει την πορεία που θα ακολουθήσουν οι υπόλοιποι. Σε κάθε πόλη, κάποιοι ποδηλάτες επέλεξαν μια ημέρα και μια ώρα, την κοινοποίησαν και έτσι γεννήθηκε το critical mass ride! Όταν μαζευτεί μια κρίσιμη μάζα ποδηλάτων στον τόπο συνάντησης την ημέρα και ώρα του ραντεβού, τότε το critical mass ride ξεχύνεται στον δρόμο, διεκδικώντας ένα μέρος του.

Ιστορικά.
Η ιδέα του critical mass ride ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 1992 στο Σαν Φραντζίσκο, όταν στη συνάντηση του San Francisco Coalition αποφάσισαν πως αφού κυκλοφορούν τόσα ποδήλατα στην πόλη αλλά οι συνθήκες είναι τόσο άθλιες, θα έπρεπε να μαζεύονται μια φορά το μήνα και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους κάτω από τον αρχικό τίτλο "The Commute Clot".
Το τελικό όνομα "Critical Mass" προήλθε από το ποδηλατικό ντοκιμαντέρ "Return to the Scorcher" όπου παρουσίαζε την διάσχιση διασταυρώσεων σε μεγάλες πόλεις της Κίνας σαν θέμα κρίσιμης μάζας (=critical mass): Όσοι ήθελαν να διασχίσουν μια διασταύρωση περίμεναν μέχρι να μαζευτούν αρκετοί και όταν μαζευόταν μια κρίσιμη μάζα ξεχύνονταν στο δρόμο κλείνοντας και ακινητοποιώντας τους διερχόμενους, μέχρι εκείνοι με τη σειρά τους να μαζευτούν πάλι περισσότεροι και να σπάσουν την μάζα.
Λίγους μήνες μετά ξεκήνησαν σιγά σιγά και σε άλλες πόλεις να γίνονται critical mass rides και το φαινόμενο εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα. Μια σελίδα με όλα τα γνωστά mass rides σε όλες τις πόλεις είναι και αυτή http://www.critical-mass.org/ απαριθμώντας πάνω απο 400 mass rides στον κόσμο!
Το critical mass ride σε κάθε πόλη είναι διαφορετικό. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στο μέγεθος, στην τήρηση του ΚΟΚ, στις αντιδράσεις των οδηγών, ακόμα και στην επέμβαση της αστυνομίας.
Τι κάνουμε και τι όχι
Εδώ είναι κάποιοι γενικοί κανόνες "καλής συμπεριφοράς" κατά τη διάρκεια ενός critical mass ride. Δεν έχουν την έννοια της επιβολής ή απαγόρευσης, άλλωστε το critical mass ride είναι από μόνο του μια ελεύθερη σκέψη, απλά για να περνάμε καλύτερα και να μην δημιουργούμε εντάσεις, καλό είναι σε γενικές γραμμές να ακολουθούμε κάποιους κανόνες.

Τι να κάνουμε
Να μιλάμε και να ενημερώνουμε οδηγούς, πεζούς, περαστικούς και γενικά όποιον ρωτάει "τι γίνεται" για το critical mass ride. Κάνουμε το ride για να φαινόμαστε!
Να προσκαλούμε ανθρώπους να έρθουν μαζί μας την επόμενη φορά.
Να αφήνουμε τουλάχιστον μία λωρίδα κυκλοφορίας ελεύθερη, εκτός κι αν πρόκειται για δρόμο με μόνο μία λωρίδα.
Να βοηθάμε τα αυτοκίνητα που έχουν μπλεχτεί ανάμεσά μας να βγουν έξω.
Να σταματάτε συχνά αν είστε μπροστά, δεν έχει σημασία πόσο σιγά νομίζετε ότι πηγαίνετε, πίσω σας ανοίγουν κενά.
Σε φανάρια να περιμένουμε πίσω από τυχόν αυτοκίνητα. Δεν μπορούν όλοι να χωθούν ανάμεσα, κάποιοι θα μείνουν πίσω και θα σπάσει το γκρουπ.
Να σταματάμε στα κόκκινα φανάρια και ειδικά όταν είστε μπροστά, για να επιτρέπετε στους υπόλοιπους να μαζευτούν από πίσω.
Αν ένα φανάρι ανάψει κόκκινο την ώρα που διασχίζουμε την διασταύρωση, συνεχίζουμε να πηγαίνουμε πυκνά για να μένουμε όλοι μαζί και να είναι ασφαλές για όλους.
Να γεμίζουμε τα κενά, το Critical Mass βασίζεται στην πυκνότητα των ποδηλάτων για να εκτοπίσει τα αυτοκίνητα.
Αν κάποιος είναι μπροστά και ορίζει τη διαδρομή, να λαμβάνει υπ' όψιν του τις δυνάμεις όλων, τις τυχών ανηφόρες, και τα αριστερά ανοίγματα στους δρόμους.
Θυμηθείτε ότι η διασκέδαση και η φιλικότητα είναι πιο ανατρεπτικά από την οργή και την κατηγορία.

Τι να μην κάνουμε
Να μην κάνουμε καφρίλες και επικίνδυνα κόλπα που μπορεί να προκαλέσουν ατυχήματα ή εντάσεις.
Να μην τρέχουμε μπροστά για να κλείσουμε την κάθετη κίνηση πριν φτάσει εκεί το critical mass.
Να μην οδηγούμε στο αντίθετο ρεύμα.
Να μην αρχίζουμε καυγάδες με τους οδηγούς, ακόμα (ειδικότερα) κι αν ψάχνονται για αυτό.
Να μην ξεχνάμε να χαμογελάμε και να χαιρετάμε και να μιλάμε σε αγνώστους!
Μην φαντάζεστε ότι είμαστε ηθικά ανώτεροι απλώς και μόνο επειδή είμαστε πάνω σε ένα ποδήλατο (μπορεί να βρεθούμε σε ένα αμάξι σχετικά σύντομα).
Να μην διστάζουμε να πούμε στους άλλους που συμμετέχουν στο critical mass τι νομίζουμε για την συμπεριφορά τους, είτε καλή, είτε κακή. Μιλήστε στους άλλους!
Να μην ξεχνάμε : Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για να κάνουμε το Critical Mass αυτό που θέλουμε να είναι.
Τι γίνεται, που και πότε!
Μέχρι στιγμής γίνονται τα εξής Critical Mass Rides στην Ελλάδα ανά τακτά χρονικά διαστήματα :
Αθήνα : Κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα, 18:00 η ώρα (19:00 όταν αλλάζει η ώρα σε θερινή), στην πλατεία Συντάγματος
Θεσσαλονίκη : Κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα, 18:00 η ώρα, στο Αγαλμα Βενιζέλου
Κέρκυρα : Κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα στις 11:00 στον Ανεμόμυλο (Ναυτίλος).
Χανιά : Κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα στις 16:00 (από Νοέμβριο έως Μάρτιο) και στις 18:οο (από Απρίλιο έως Οκτώβριο) στην Παλιά Γέφυρα του Ταυρωνίτη.
Καλαμάτα : Κάθε τελευταία Κυριακή του μήνα στις 16:00 (ή στις 19:00 όταν αλλάζει η ώρα σε θερινή) στην κεντρική πλατεία στο συντριβάνι με τα ψαράκια
Δράμα : Κάθε 1η του μήνα στις 17:30 (18:30 όταν αλλάζει η ώρα σε θερινή) στην πλατεία Ελευθερίας

Ο Πίνακας της Δευτέρας

Το όνειρο του Χριστόφορου Κολόμβου - 1958 - Dali

EVANS CYCLES

Χριστούγεννα έρχονται, Αη Βασίλης έρχεται...αυτά για τα παιδιά.
Για μας τα μεγάλα παιδιά το γνωστό μεγάλο ιντερνετομάγαζο από το UK, μας δίνει εξοπλισμό αξίας 10.000 λιρών (με κλήρωση ρε παιδιά...είπαμε) αρκεί να κάνουμε εγγραφή στην mail list του καταστήματος.
http://www.evanscycles.com/news-and-events/win-10000-of-cycling-gear-
Φυσικά κάτι υπάρχει και για τούς άτυχους, μόνο με την εγγραφή, 5 λίρες έκπτωση από τον επόμενο λογαριασμό σας.
Για να δούμε την νέα χρονιά θα καβαλάω γυαλιστερό κουρσί άραγε ?

CMWC 2009 TOKYO JAPAN Bike Race

ΤΟΚΥΟ Shibuya ΙΑΠΩΝΙΑ Σεπτέμβρης 2009

Με τόση αγάπη που τρέφουν οι Ιάπωνες για το άθλημα της ποδηλασίας , βλέπε Keirin , δεν θα ήταν δυνατόν να μείνουν για πολύ στα συνηθισμένα και τετριμμένα αγωνίσματα.

Στίς 19-23 και 26 Σεπτέμβρη διεξήχθησαν στο Τόκιο, πρωτεύουσα της Ιαπωνίας, διάφορα παράξενα στα μάτια μας αγωνίσματα, όπως αυτά της οπισθοπορείας και της ακινησίας. Αναλυτικότερα έγιναν τα παρακάτω :

Ο Κύριος αγώνας, όπου για πρώτη φορά στον θεσμό έχουμε μια τυπική ημέρα ενός κουριερά, δηλαδή θα πρέπει με την έναρξη του αγώνα να παραλάβει το δελτίο, όπως αυτά που έχουν συνήθως και διακινούν καθημερινά, να κινηθεί ταχύτατα χωρίς λάθη και να παραδώσει το δέμα. Κάθε φόρμα παραγγελίας (συνολικά θα τους δοθούν 50 παραγγελίες) έχει διαφορετική τιμή γραμμένη σε αυτό. Το πρόσωπο που έχει σημειώσει τη μεγαλύτερη αύξηση των κερδών και έχει τελειώσει τον αγώνα του ταχύτερα θα είναι ο νικητής.

Η εκκίνηση είναι τύπου Le Mans και οι καλύτερες θέσεις δίνονται σε αυτούς που είχαν «μαζέψει τα περισσότερα χρήματα» στον αγώνα της πρόκρισης. Στα κοντρόλ θα υπάρχουν ελεγκτές που θα τους δίνουν δέματα και θα τούς γράφουν το χρονικό όριο που θα έχουν, φυσικά η παράδοση θα πρέπει να γίνεται εντός αυτού του ορίου. Φυσικά αποκλείονται όσοι πάνε αντίθετα σε μονόδρομο, οι εκτός τόπου και χρόνου αναβάτες και, τέλος όσοι ξεπεράσουν συνολικά τις 2 ώρες.

Sprint 200 μέτρα είναι αρκετά για να βγει η ομάδα νικητής, που αποτελείται από 3 έως 6 άτομα.

Με Fixed Gear γίνονται τρεις δοκιμασίες :

Α) Με κλειδωμένο τον πίσω τροχό, όποιος κάνει την μεγαλύτερη απόσταση.

Β) Με δοκιμή ακινησίας , όπου έχουμε 3 λεπτά με το ένα χέρι και ομοίως από 1 λεπτό για το κάθε πόδι, νικητή;ς αυτός που θα κρατηθεί περισσότερο πάνω στο ποδήλατο.

Γ) Και τέλος διαδρομή οπισθοπορείας, όποιος κάνει τους περισσότερους κύκλους οπισθοχωρώντας
KIBASEN ( Team’s foot down) Οι διαγωνιζόμενοι χωρίζονται σε ομάδες, όποιος πατήσει πόδι κάτω εγκαταλείπει Η κάθε ομάδα προσπαθεί να πιέσει τους αντιπάλους έξω από την καθορισμένη περιοχή.

Τέχνη. Εντελώς διαφορετικό αγώνισμα, εδώ έχουμε να κάνουμε με αγώνα τέχνης , χρησιμοποιείς ένα t-shirt και βάζεις τις ιδέες σου επάνω σε αυτό , έτσι απλά και όμορφα.

Track Day – Αγώνας για όλους.1.000 ΤΤ , Keirin , 8.000 Scratch, μερικά απο τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν στον “Ιερό Ναό” του KEIKOKAΚU, εκεί που γίνονται οι αγώνες KEIRIN (ολυμπιακό άθλημα) .Για τούς Ιάπωνες αυτό το αγώνισμα είναι το αγαπημένο τους, εκεί μέσα παίζουν οι καλύτεροι επαγγελματίες, για αυτό εφιστούν την προσοχή των συμμετεχόντων, πριν οι διαγωνιζόμενοι μπουν σε αυτό, γίνονται σεμινάρια για το πώς θα κινηθούν μέσα σε αυτό τον χώρο.

Τα πάντα βρίσκονται εδώ http://www.cmwc2009.com/

Η συνάντηση – υδατανθράκωση γίνεται εδώ http://www.b1-cafe.sakura.ne.jp/

Μόλις 1.200 γιεν από το αεροδρόμιο στο καφέ Sakura (με την σημερινή ισοτιμία 1 ευρώ ίσον 130 γιεν) , υπολογίστε και το αεροπλάνο, άντε να δούμε το 2010 και Έλληνες να συμμετάσχουν εκεί.

DUCATI MULTISTRADA 1200

DUCATI MULTISTRADA 1200

Το νέο Road Enduro ( Enduro μιάς και το ύψος μεταβάλλεται) μοντέλο της Ducati, το 1200 Multistrada προκαλεί ήδη «ζεστές» συζητήσεις σχετικά με τον σχεδιασμό του και ειδικότερα με το ρύγχος του.
Η τιμή της ακριβότερης έκδοσης ( 1200s Sport & Touring ) θα φτάνει στη Ελλάδα λίγο κάτω από τα 20.000 ευρώ, με τιμή εκκίνησης για τo απλό μοντέλο με τo marzocchi πηρούνι και την sachs ανάρτηση 15.980 ευρώ.
Ολες οι εκδόσεις θα έχουν ride by wire, traction control DTC καθώς και την δυνατότητα επιλογής μεταξύ διαφορετικών χαρτογραφήσεων της ECU, που μεταβάλλουν την απόδοση του κινητήρα αναλόγως των συνθηκών λειτουργίας και των απαιτήσεων.
H Λειτουργία της μοτοσυκλέτας θα μεταβάλεται σε Sport, Touring, City και Off road.
H έκδοση sport θα έχει ABS καθώς και το σύστημα DES, που ρυθμίζει ηλεκτρονικά τα χαρακτηριστικά των αναρτήσεων της Ohlins (τεχνολογίας ΤΤΧ) αναλόγως του τρόπου οδήγησης, η οποία μεταβάλει και το ύψος.
Ολα τα παραπάνω ηλεκτρονικά, είναι απαραίτητα καθώς η ιπποδύναμη αγγίζει πλέον τους 150 ίππους.
Οι κάτοχοι BMW GS θα χάσουν τον ύπνο τους από τον Μάρτη του 2010 που το Multistrada θα κυκλοφορήσει

http://www.ducatinewstoday.com/2009/11/there-thats-better-ducati-multistrada-1200-nose-job/

http://www.ducati.com/bikes/multistrada/1200_s/index.do

http://www.mrbike.gr/website/index.php/street/Ducati-Multistrada-1200.html

Los Angeles – Chile με 2 Tandem Bike

Los Angeles – Chile με 2 Tandem Bike

Μια φορά και ένα καιρό μια τετραμελής οικογένεια Αυστραλών αποτελούμενη από τούς Ciska (47 ετών), Jesse (47 ετών), Michael (12 ετών) και Sammy (10 ετών), θέλησε να κάνει ένα ταξίδι.
Οχι όπως όμως όλοι κάνουμε, ούτε σε μέρος συνηθισμένο.
Οι γονείς 20 χρόνια τώρα γυρνάνε τον κόσμο με ποδήλατο, τώρα με τα μικρά θα ταξίδευαν στην Κεντρική και Νότιο Αμερική με αφετηρία το L.A. την ΗΠΑ.

Φυσικά δεν παρέλειψαν την μόρφωση των παιδιών τους, καθώς είχαν φροντίσει για βιβλία, λάπτοπ και την απαραίτητη διδακτική ύλη.
Στο δρόμο τους συνάντησαν και 2 νεόνυμφους καναδούς την jenna και τον mike, εναν 28χρονο κουρσάτο με trailer τον coby, την Nadine και τον martin Γερμανούς με ήδη 73.000 χλμ απο το 2003 στην πλάτη τους , μια αλλη 4μελή οικογένεια και καμιά 20αριά ακόμη άτομα, που σε κάνουν να σκέφτεσαι πόσο λαμάκας είσαι που ακούς τις ειδήσεις και φοβάσαι να ταξιδέψεις έξω από την γειτονιά σου.
Σβήστε την τηλεόραση βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο.
Από το 1981 που ταξιδεύουν , για πρώτη φορά τούς ληστεύουν το 2009, καλή επίδοση.

Θαυμάστε τους στο πανέμορφο ταξίδι τους, http://www.crazyguyonabike.com/doc/?o=RrzKj&doc_id=4438&v=1yg

PEDALED BOAT - Ποδηλατώντας στον Ειρηνικό.

PEDALED BOAT - Ποδηλατώντας στον Ειρηνικό.

Από τον Δυτικό Καναδά την περιοχή της Victoria έως την Χαβάη θα προσπαθήσει να καλύψει πεταλάροντας με μια ιδιοκατασκευή ο Greg Kolodziejzyk pedal the ocean, τον Ιούνιο του 2010, μια απόσταση 3.000 μιλίων που θα καλυφθεί μεταξύ 40 και 80 ημερών.

Το λένε το "νεκροταφείο του Ειρηνικού." Καθώς επικίνδυνες θάλασσες και απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες έχουν καταπιεί αμέτρητα πλοία και ναύτες, οι καταιγίδες εδώ έχουν τον κύριο λόγο.
Τώρα, ένας άνθρωπος θα βάλει εμπιστοσύνη στα πόδια του, την καρδιά του, και το μυαλό του να κάνει μια ιστορική διαδρομή 3.000 μιλίων.

Ο Greg θα ενημερώνει το blog του κάθε μέρα, με καταχωρήσεις ημερολογίου, φωτογραφίες, βίντεο αποσπάσματα εκπέμποντας δορυφορικά μέσω ηλιακής ενέργειας από τη μέση του Ειρηνικού ωκεανού. Το στίγμα του θα παρακολουθείται αυτόματα σε πραγματικό χρόνο από ειδικό φάρο εντοπισμού, έτσι θα τον ακολουθούμε στο σόλο επικό ταξίδι του.

Απολαύστε στο site του άφθονο φωτογραφικό υλικό από τα κατασκευαστικά και δοκιμαστικά στάδια, στο http://www.pedaltheocean.com/about.php

Ο Πίνακας της Δευτέρας

Αφιέρωμα στον Dali

St. James of Compostela - 1957 - Dali

Digital Rear View Mirror

Μάτια στην πλάτη.
Digital Rear View Mirror

Με 230 δολάρια, όπως μας υπόσχεται μια καινούργια εταιρεία η cerevellum, από το καλοκαίρι του 2010, θα μπορούμε να κάνουμε ασφαλέστερες βόλτες στην άσφαλτο με αυτό το γκατζετάκι.

Μας υπόσχεται 9 ώρες συνεχούς λειτουργίας με μια φόρτιση, καθώς και όλες τις υπόλοιπες λειτουργίες ενός ποδηλατικού οργάνου.

Μάλιστα σε περίπτωση ατυχήματος καταγράφει τα τελευταία 30 δευτερόλεπτα, χρόνος αρκετός για να λυθούν παρεξηγήσεις πριν τα δικαστήρια.

Περισσότερα στο www.cerevellum.com