ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ 2010

Ηλιόλουστη η σημερινή ημέρα και ο πολυπληθής Μαραθώνιος με τις 12.500 συμμετοχές έληξε έχοντας σπάσει και ρεκόρ αγώνα με χρόνο 2:12 από τον BETT που εικονίζεται με το νούμερο 7 στην μέση με την πράσινη μπλούζα.

Πολύς ο κόσμος και στους δρόμους που επευφημούσε τους συμμετέχοντες

Αντε και του χρόνου ο Σκαϊ να έχει ποιοτικότερη κάλυψη σε εικόνα και ο ΣΕΓΑΣ να μην κλείσει τις συμμετοχές στους ιδιώτες τόσο γρήγορα όσο φέτος.

2.500 χρόνια μετά. ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ

Πέρασαν 2.500 χρόνια από την μάχη που άλλαξε ίσως την ιστορία.

Εκείνη την εποχή το να σταθείς απέναντι στους έως τότε ανίκητους Πέρσες ήταν αυτοκτονία.

Με την ευφυή τακτική του Στρατηγού Μιλτιάδη, έγινε το θαύμα.

Αυτήν την νίκη γιορτάζουμε σήμερα.

Ακολουθούμε την υποθετική διαδρομή του ημεροδρόμου Φειδιπίδη που έτρεξε να αναγγείλει την νίκη των Αθηναίων.

Το πρωί της Κυριακής στις 09:00 ξεκινάει ο Μαραθώνιος.

Σηκωθείτε από ντιβανομπάουλα και βγείτε στο δρόμο, χειροκροτήστε τους 12.500 δρομείς.

Κάπου στις 10:15 αναμένονται στον Σταυρό οι πρώτοι, προς θεού όμως μην αποχωρήσετε αμέσως, περιμένετε και τους πιο πίσω.

Αντλήσετε περισσότερα και ενδιαφέροντα στοιχεία για αυτό το γεγονός με τούς μέτρητους φίλους σε όλον τον κόσμο, μέσα από το καινούργιο βιβλίο του Γιάννη Μαμουζέλου σχετικά με τον Μαραθώνιο .

Την Κυριακή χειροκροτάμε και δεν κορνάρουμε.

Στα Λαγκάδια και στην Ελάτη Αρκαδίας

Ο Σεπτέμβρης ante portas, το ίδιο και οι υποχρεώσεις.

Προλαβαίνουμε ακόμη να χαρούμε το καλοκαίρι με μια γρήγορη βόλτα για καφέ στην Αρκαδική Γη.

Αυτή τη φορά ξεκινήσαμε (αφού μας έστησε ο τρίτος φίλος της παρέας με το ktm 950) για τα Λαγκάδια, ένα όμορφο πετρόκτιστο χωριό λίγο μετά την Βυτίνα με κατεύθυνση Ανατολική.

Η υψηλή μας μωτ μας έφερε γρήγορα στην περιοχή του Μαινάλου.
Σε αυτό το υπέροχο κτίσμα που δεν είχε καν σκεπή, ο ήλιος και ο αέρας ήταν οι μόνιμοι επισκέπτες. Κάθεσαι να παραγγείλεις και εύχεσαι να μπορούσες να έμενες περισσότερο απο όσο σχεδιάζεις. Στην υπέροχη αυτή καφετέρια μας εξυπηρέτησε μια Γαλλίδα με ωραία ακσάντ (την προφορά εννοώ μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό) και το όνομα αυτή "άρωμα".

Τα Λαγκάδια έχουν μπει στο πνεύμα της εποχής εκμεταλλευόμενα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στο σύστημα του φωτισμού των δρόμων και του χωριού. Επίσης όλα χτίζονται και αναπαλαιώνονται από πέτρα, οπότε αυτό το χωριό φαίνεται ότι δεν θα σβηστεί από τον χάρτη των ημερήσιων εκδρομών μας εύκολα.

Η συνέχεια έχει επιστροφή προς Δημητσάνα όπου μετά από ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα μέσα στο χωριό μας ξεχρεώνει με το υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης.

Μετά από δω ξεκινάει ο δικός μας παιδότοπος, η χάραξη προς Στεμνίτσα και ειδικότερα προς Ελάτη, είναι η χαρά του παιδιού με τα κυβικά.

Μπροστά πάει το Ducati και πίσω εγώ.

Οταν φτάνουμε στην Ελάτη το ηλίθιο χαμόγελο μας, προδίδει την απόλαυση από την έγχυση ενδορφινης και άλλων περίεργων ουσιών που κατακλύζει τέτοιες στιγμές την σπονδυλική μας στήλη και τον εγκέφαλο. Τα πάντα είναι στο μυαλό μας, αλλά το στροφιλίκι είναι στην καρδιά μας ουάου.
Η Ελάτη αρχικά δεν σε προδιαθέτει για να μείνεις, εμείς όμως πήγαμε μιλημένοι.

Δεν θα μείνω όμως στην ακαταμάχητη θέα στην Ταβέρνα "καταφύγιο", αλλά στην απίστευτη, ναι στην απίστευτη τομάτα του. Ο ιδιοκτήτης έχει δικό του κήπο και τέτοιο άρωμα σε ντομάτα είχα κάτι δεκαετίες να γευτώ.

Χωρίς ίχνος υπερβολής πηγαίνετε σε αυτή την ταβέρνα μόνο για την ντομάτα του στην σαλάτα, τα κιλά μου και η ηλικία μου η εγγύηση.

Αυτή είναι η θέα στα 1232 μέτρα, πίνοντας μια μπύρα.

Η ζωή είναι ωραία και η Ελλάδα μοναδική.

Για τελείωμα περάσαμε μια γρήγορη διαδρομή από την κοιλάδα της Νεμέας με τον θησαυρό της να μας προκαλεί για μια επόμενη επίσκεψη.

Με kawasaki & Ducati ημερήσια στο Λουτράκι.

Μια μικρή Κυριακάτικη βόλτα στο Λουτράκι με τον φίλο μου τον Γιάννη και το DUCATI του.

Το KAWASAKI Z 750 το πήγα γυμνό χωρίς το φαίρινκ του, φορώντας για κράνος το Shoei XR 1100.

H καλύτερη μέση ωριαία για το γυμνό Kawasaki με μένα ελαφρά σκυμμένο ήταν τα 155-170, ενώ όλως μυστηριωδώς στα 135 - 145 ο αέρας με χτύπαγε στο κράνος.

Το Ducati ST4 περιττό να πω ότι είναι ίσως η ιδανικότερη μοτοσυκλέτα τόσο για επαρχιακό όσο και για εθνικό δίκτυο.

DUCATI VINCERE

Λίγες μέρες στην Ανδρο

Μέσα καλοκαιριού και ακόμη δεν είχα αποφασίσει που να πάω, τελικά επικράτησε η Ανδρος (η 2^η φορά που πάω).

Μόλις 2 ώρες από την Αθήνα συναντάμε το πρώτο από τα κυκλαδονήσια. Νησί κατοικημένο από τα αρχαία χρόνια η Ανδρος προσφέρεται για γρήγορο ¨νησιωτικό¨ τουρισμό, παρ’ όλο που δεν έχει το κλασικό χρώμα που χαρακτηρίζει τις Κυκλάδες.

Το νησί έχει φανταστικές παραλίες στη βόρεια πλευρά του εφόσον όμως δεν φυσάει, γιατί ως γνωστόν η Ανδρος υποφέρει από τους ανέμους, τότε χρησιμοποιούμε τις παραλίες στην νότια πλευρά.

Φτάνοντας στο λιμάνι του Γαυρίου, πάμε για Μπατσί την πόλη με την μεγαλύτερη ανάπτυξη στο νησί και λόγω της εγγύτητας με το λιμάνι του Γαυρίου, η Χώρα όμως της Άνδρου είναι πολύ ωραιότερη.

Στο Μπατσί για μπάνιο θα πάτε οπωσδήποτε στην Αγία Μαρίνα. Μέσω του παραλιακού δρόμου της πόλης, αμέσως μετά τον μνημείο των Ηρώων , ακολουθείται δεξιά τον παραλιακό δρόμο για να καταλήξετε και μετά από 79 σκαλοπάτια στην παραλία της Αγίας Μαρίνας, ένα απάνεμο σημείο με ωραία θάλασσα, λίγοι κόσμο και φυσικά το απαραίτητο μπαράκι για τις ανάγκες ενυδάτωσης. Τα νερά είναι κρυστάλλινα, ενώ οσο και να φυσάει σε όλο το νησί, εδώ είναι ήρεμα, ο βυθός είναι αμμώδης και βαθαίνει σιγά-σιγά.

Για Φαγητό ξεκινάμε με την αρχή που λέει να αποφεύγουμε τα παραλικά – τουριστικά για moussaka. Στο Μπατσί λοιπόν μερικά χιλιόμετρα ανατολικότερα στο Άνω απροβάτο, δοκιμάστε την τύχη σας στο «Μπαλκόνι του Αιγαίου», σίγουρα όμως πρέπει να επισκεφθείται το ¨ΑΕΡΗΔΕΣ¨ πάνω στον περιφερειακό στο Μπατσί (με χειροποίητα γλυκά όπως πορτοκαλόπιτα, λεμονόπιτα, ενώ έχει και βαρελίσια craft – red pale ale κλπ ) και τιμές που δεν έχουν σχέση με ¨παραλία¨, αν θέλετε παραλία και Ιταλικό δοκιμάστε στον Λίτσα. Μέχρι το ξημέρωμα υπάρχει και κρεπερί για τα ξενυχτισμένα στομάχια.

Για διαμονή υπάρχουν πολλά καταλύματα, τα περισσότερα βλέπουν θάλασσα, φυσικά για Ιούλιο και Αύγουστο κάντε νωρίς την κράτηση.

Στην όμορφη Χώρα της Ανδρου καθώς και στα καταπράσινα χωριά τους όρους Πέταλο δεν έμεινα για να έχω άποψη, όμως απολάμβανα το κάθε λεπτό εδώ.

Στο κέντρο της Χώρας, στην πλατεία Καϊρη, πιέστε το καφεδάκι σας κάτω από τα πλατάνια, όλα τα λεφτά, δοκιμάστε και την τοπική πορτοκαλόπιτα. Εκεί πίσω από την κρήνη είναι και το αρχαιολογικό μουσείο, στο οποίο σώζεται κομμάτι από την χάρτα του Ρήγα και, το Μουσείο σύγχρονης τέχνης.

Τα τοπικά γλυκά, ακόμη και αυτά των Συνεταιρισμών δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από την μετριότητα. Αυτό το πρόβλημα υπάρχει πλέον παντού, όπου από τότε που ανακάλυψαν την γλυκόζη και κατάργησαν την ζάχαρη τα «τοπικά» χάσανε τον χαρακτήρα τους. Όμως όχι μόνο εδώ αλλά και σε όλη την Ελλάδα, αναζητήστε τα τοπικά εδέσματα σαν πρώτη σας επιλογή, ίσως έτσι με την ζήτηση θα αυξηθεί και η απασχόληση.

Η Άνδρος ξεφεύγει από το χρώμα των Κυκλάδων, εδώ υπάρχει πολύ πράσινο, πάνω από 100 ρέματα και πηγές και τουλάχιστον 11 μονοπάτια που διασχίζουν απ’ άκρη σ’ άκρη σχεδόν όλο το νησί. Φυσικά τα μονοπάτια είναι για πολύ λίγους. Η νεολαία ασκεί το άθλημα του αλκοόλ συνήθως μόνο.

Φαρμακεία, βενζινάδικα και τράπεζες εκτός απο την Χώρα της Ανδρου στο υπόλοιπο νησί δεν είναι απλόχερα σπαρμένα, προσοχή λοιπόν.

Σε όλο το νησί, όπως ίσως και σε όλη την Ελλάδα του σήμερα, υπάρχουν εκατοντάδες ¨στα μπετά¨ μεζονέτες που περιμένουν χρήμα και μάλλον θα περιμένουν αρκετά ακόμη. Άσχημο θέαμα, άσχημη κατάληξη. Επίσης την προηγούμενη φορά συνήθιζα να απολαμβάνω το καφεδάκι μου κάτω από τις μουριές σε ένα παλιό καφενείο με ιδιοκτήτη ένα παππού στην παλαιόπολη, πάνω στο δρόμο για την χώρα, τώρα έχει μέινη μια ταμπέλα ¨For Sale¨, αν είναι δυνατόν να πουληθεί η πλατύφυλλη μουριά και η γεύση του Ελληνικού καφέ, αυτό το φορ σεϊλ, μου χάλασε τη μέρα.

Σε τούτες εδώ τις διαδρομές του νησιού αποζητάς enduro ή 4χ4. Εδώ νιώθεις το ΙΧ κυριολεκτικά να υποφέρει. Οι καλύτερες παραλίες θέλουν κόπο για να φτάσεις. Τυχεροί οι ιδιοκτήτες σκάφους.

Για ποδήλατο mtb μόνο κάποιες περιοχές στα βόρεια ενδείκνυται εκτός και αντέχετε τα ατέλειωτα ανηφόρια.

Το Ναυάγιο του Τουρκικού φορτηγού πλοίου Semiramis παραμένει όρθιο και συνεχίζει να αντιστέκεται, βρίσκεται στην παραλία στο Βόρη .

Τέλος διαβάστε την πολύ καλή δουλειά που έχει κάνει ο stamatis από το forum των vespa fans

Το καινούργιο ποδήλατο του Κώστα

Ο Κώστας Παπανικολάου κάνει εξαιρετική δουλειά εκτός από το τρίαθλο και το ποδήλατο, επίσης ασχολείται δυναμικά με φωτογραφία και βίντεο.

Επειδή μου άρεσε πολύ η τελευταία του δουλειά, σας την παρουσιάζω.

Θαύμασα εκτός τον χώρο του συνεργείου με τα εργαλεία σωστά τοποθετημένα, την όλη προεργασία του βίντεο (film όπως λέει ο ίδιος), με το manual νετάρισμα σωστά τοποθετημένο ώστε το μάτι να πέφτει εκεί που πρέπει μόνο, σωστή και άψογη μουσική επένδυση, η καλύτερη Triumph από το joe bar σε αφίσα και τέλος, πολύ καλή μίξη των σκηνών.

Αλιευμένο θέμα απο το crazy bike world

Το PLASTIKI έπιασε Σίδνεϊ

Και μετά λέμε ότι ταξιδεύουμε κι εμείς.

Το plastiki μετά από 130 μέρες , 8394 μίλια και 3120 ώρες, έφτασε επιτέλους στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας

Λίγο αδόκιμο το "επιτέλους" μιας και η περιπλάνηση είναι αυτή που αξίζει και όχι το να φτάσεις κάπου.

Rooms to let

Αναζητώντας κατάλυμα για ολιγοήμερες διακοπές μέσω διαδικτύου, έχω καταλάβει ότι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν κάνουν δουλειές επαγγελματικές .

Site που φτιάχνονται στο πόδι από κάποιον γνωστό που ξέρει... φωτογραφίσεις στην καλύτερη των περιπτώσεων από την compact μηχανή του ίδιου του ιδιοκτήτη...

Ολα αυτά δουλεύουν αποτρεπτικά

Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, θέλει προσοχή και οικονομία.

Η Οικονομία επιτυγχάνεται με σωστή προβολή.

Η διαφήμιση αποφέρει πάντα κέρδη πολλαπλάσια.

Ιδιοκτήτες καταλυμάτων είναι κρίμα να χάνεται ευρώ τέτοια εποχή, απευθυνθείτε σε επαγγελματίες .

Το marketing και η διαφήμιση δεν είναι 2 λέξεις, είναι τρόπος ανάπτυξης.

Κάντε μια βόλτα για αναζήτηση καταλύματος και θα καταλάβετε τι "φτώχεια" υπάρχει.

Σε αναζήτηση δροσιάς

Σαν να φεύγει το καλοκαίρι και άρχισε επιτέλους να δροσίζει, μια βόλτα στο βουνό επιβάλλεται

Σπήλαιο Παιανίας - Κουτούκι

φωτό : mycorner.gr

Η τυχερή Αττική διαθέτει ένα πανέμορφο σπήλαιο στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, πάνω από το χωριό Παιανία.

Σήμερα είχαμε καύσωνα στην Αθήνα, ανεβαίνοντας στο βουνό στο δρόμο για το σπήλαιο η θερμοκρασία έπεσε στους 35 βαθμούς, το καλύτερο ήταν όμως ότι μέσα στο σπήλαιο η θερμοκρασία διατηρείται σταθερή χειμώνα - καλοκαίρι στους 17 βαθμούς.

Η ιστορία του με λίγα λόγια έχει ως εξής, το 1926 ένα κατσικάκι γλιστράει σε μια μικρή τρύπα και πέφτει σε μικρό σχετικά βάθος, ο βοσκός καλεί σε βοήθεια έναν πηγαδά, ο οποίος λόγω εμπειρίας αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει δροσερός αέρας από κάτω, διαδίδει τα νέα στο Κορωπί και ένας δημοσιογράφος καλεί το ζεύγος Πετρόχειλου (φημισμένοι σπηλαιολόγοι) να εξερευνήσουν το σπήλαιο. Η αρχική τρύπα μέχρι να καθαριστεί από τα σχεδόν 30 μέτρα χώματα και προσχώσεις πήρε κάπου 20 χρόνια, έτσι τη δεκαετία του 50 το αρχικό βάραθρο που είχε ανακαλυφθεί από τον βοσκό έφτασε σε βάθος 38 μέτρα.

Οπως μας εξήγησε η ξεναγός όταν ενωθούν σταλαχτίτης με σταλαγμίτης τότε ονομάζεται κολόνα Ανάλογα το πάχος λοιπόν της μεγαλύτερης κολόνας του κάθε σπηλαίου, αντιλαμβανόμαστε την ηλικία του, εδώ η μεγαλύτερη κολόνα έχει διάμετρο κάπου 10 μέτρα, έτσι το έχουν υπολογίσει ότι έχει ηλικία 2.100.000 ετών.

Δεν θα μπορούσε φυσικά η ανθρώπινη παρέμβαση να μην έχει κάποιο καταστροφικό αποτέλεσμα, έτσι και δω υπάρχει μαύρη μούχλα ως αποτέλεσμα της περιέργειας των δίποδων που αγγίζουν το σπήλαιο, με αποτέλεσμα η λιπαρότητα των χεριών μας να το καταστρέφει Επίσης η τσιγκουνιά τω δίποδων αφήνει το σπήλαιο με θερμά φώτα, αντί για καινούργια ψυχρά, με αποτέλεσμα την πράσινη μούχλα στο σπήλαιο.

Το μικρόκλιμα του σπηλαίου έχει από το 1950 χαλάσει ευτυχώς όχι οριστικά.

Αλλο πρόβλημα είναι η ανυπαρξία χώρου αναμονής των επισκεπτών και με τον καύσωνα δεν είναι και το καλύτερο να περιμένεις.

Εσωτερικά τα σχοινιά σε κάποια σημεία έχουν φθαρεί, τα σίδερα έχουν σκουριάσει και το κυριότερο, το τσιμέντο γλιστράει .

Ενα ζευγάρι Ελλήνων του εξωτερικού αναζητούσε dvd του σπηλαίου ή άλλο διαφημιστικό υλικό, θυμάμαι την απορία τους ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους όταν οι υπεύθυνοι τους είπαν ότι δεν υπάρχει ούτε καν απλή καρτ ποστάλ για ενθύμιο εδώ και πολύ καιρό.

Πολλοί λένε ότι είναι από τα ομορφότερα σπήλαια στην Ελλάδα, εγώ μένω στην ανάγκη της σωστής λειτουργίας ενός σπηλαίου δίπλα σε μια πόλη των 6.000.000 κατοίκων.

Αν δεν πέσουν φράγκα, βλέπω το σπήλαιο να κλείνει με ανεπανόρθωτες ζημιές.

Είσοδος για ενήλικες 5 ευρώ για παιδιά 3 ευρώ, περίπου κάθε μια ώρα η ξενάγηση.

Μουσείο Ακρόπολης

Το σπίτι που φιλοξενεί ότι έχει απομείνει από τον Ιερό βράχο της Ακροπόλεως είναι εμπνεύσεως των αρχιτεκτόνων Μπερνάρ Τσουμί και Μιχάλη Φωτιάδη.

Όπως στις Βερσαλίες που οι βασιλιάδες είχαν τεράστιους κήπους για να επιβάλλονται στον επισκέπτη έτσι και εδώ, στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης, με την ευρεία χρήση γυάλινων πατωμάτων, οι αρχιτέκτονες σε βάζουν στο εσωτερικό του με "σκυμμένο το κεφάλι".

Τα γυάλινα πατώματα σου επιτρέπουν να δεις κάτω από το μουσείο τα πλούσια ευρήματα της αρχαιολογικής ανασκαφής της περιοχής, παράλληλα σκέφτεσαι και τα γύρω οικήματα της Διονυσίου Αρεοπαγίτου για το πως χτίστηκαν !!!

Στον Ισόγειο χώρο φιλοξενούνται ευρήματα από τις κλιτύς (οι πλαγιές του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης), την μεταβατική ζώνη ανάμεσα στην πόλη των Αθηνών και το Ιερό Βράχο.

Στη συνέχεια με ένα ανηφορικό διάδρομο που προσομοιάζει την άνοδο στον Ιερό Βράχο περνάμε στην αίθουσα των Αρχαϊκών γλυπτών, το Ερέχθειο, τις Καρυάτιδες, τα προπύλαια, το ενημερωτικό κέντρο όπου σε γιγαντοοθόνη βλέπουμε χωρίς περικοπές ευτυχώς το έργο του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά.

Στο τελευταίο όροφο η αίθουσα του Παρθενώνα.

Εδώ απλά κάθεστε. Εχοντας γνωρίσει τα κατασκευαστικά στάδια του Παρθενώνα, εδώ αισθάνεσαι ότι ζεις μέσα σε αυτόν. Σαν να 'χει μεταφερθεί αυτούσιος ο Ιερός Ναός εδώ στον 3ο όροφο του Μουσείου.

Νιώθεις απέραντο θαυμασμό για τον Φειδία, για τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη.

Ημίθεοι που μέσα σε 9 χρόνια δημιούργησαν αυτό το θαύμα.

Στα 1802 ο Λόρδος Ελγιν αφαίρεσε τμήματα από το ιστορικό μνημείο και τα μετέφερε στην Αγγλία. Πλέον με αυτό το Μουσείο κανείς δεν έχει δικαιολογία για να αντιστέκεται στην επιστροφή των μαρμάρων.

Η Αιντα του Βέρντι στο Ηρώδειο

Χθες 23 Ιουλίου παρακολούθησα στο Ηρώδειο την ΑΪΝΤΑ του Τζουζέπε Βέρντι.

Είναι η πρώτη μου φορά που παρακολουθώ όπερα και είναι σίγουρα ότι δεν θα είναι η τελευταία. Η 3ωρη παραγωγή κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον έως το τέλος.

Τόσο το κοινό όσο και εμένα προσωπικά μας μάγεψαν οι ερμηνείες των Στιούαρτ Νηλ (στον ρόλο του στρατηγού Ρανταμές) και της Τιτσιάνα Καρούζο (στον ομώνυμο ρόλο της Αϊντα).

Απίστευτες φωνές, σε καθήλωναν, σε μάγευαν.

Η ιστορία αγάπης και πάθους εκτυλίσσεται στην Αίγυπτο της εποχή των Φαραώ, είναι ένα κατά παραγγελία έργο για την Οπερα του Καΐρου.

Στην σημερινή διανομή στον ρόλο της Άιντα ερμηνεύει η υψίφωνος Χούι Χε που όπως λένε είναι μία από τις καλύτερες φωνές στον ρόλο αυτό, .

Το μόνο που μου χάλασε την συγκέντρωση ήταν μια "τρελή" που άρχισε να φωνάζει ότι αυτή ξέρει από όπερα και ότι για όλα φταίει ο πρόεδρος (προφανώς εννοούσε τον πρόεδρο του Ελληνικού φεστιβάλ) ενώ ο κόσμος φώναζε Maestro Da Capo, εννοώντας να κάνει επανάληψη μέχρι να την πετάξουν έξω.

Όσοι δεν έχετε ξαναπάει σε όπερα τολμήστε το είναι ωραία εμπειρία, οι υπόλοιποι γνωρίζετε.

Προτιμήστε το Ανω διάζωμα, είναι οικονομικότερο και ο δροσερός αέρας το επισκέπτεται συχνότερα.

Τσιπούρα ψητή

Τσιπούρα ψητή λαδολέμονο. Αν μάλιστα προέρχεται από νερά με υψηλή αλατότητα όπως τα νερά της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου, τότε η νοστιμιά είναι δεδομένη.

Συνοδεύεται πάντα από φρέσκια ντοματοσαλάτα και κανονικά κρασί λευκό, κάτι που εγώ δεν τηρώ ευλαβικά και πέφτω στην αμαρτία του ζύθου.

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση.

Ο Rossi στην Ducati

Φωτό : 0300.gr

Σίγουρα αυτό το νέο δεν έσκασε σαν βόμβα, πολλοί το περίμεναν και ακόμη περισσότεροι δεν περιμένουν να αποδώσει ο "καμένος" πλέον Rossi.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Ιταλός πηγαίνοντας στην κορυφαία Μπολωνέζικη φίρμα πλέον, θα αποδώσει τα μέγιστα και για πατριωτικούς λόγους.

Χθες πάντως στα δοκιμαστικά και παρόλα τα τραύματα του, ο VR46 ήρθε στη 5η θέση.

Με τον Valentino Rossi ο κόσμος έμαθε το GP.

Προσφώνηση Μπενάκη στον Παπούλια

Κατά την διάρκεια της πρώτης ορκωμοσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, είχε τότε πει η Πρόεδρος της Βουλής Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη μεταξύ άλλων τα εξής :

Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις.Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά ίσως και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης

Σήμερα το πρωί διάβασα και το blog του Τειρεσία και ο πρωινός καφές ξαφνικά έγινε πολύ πικρός.